Βέροια: Την Τρίτη της Διακαινησίμου (14 Απριλίου) το απόγευμα στον Αναστάσιμο Εσπερινό στον Ιερό Ναό Αγίου Λουκά Συμφερουπόλεως στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά χοροστάτησε ο Μητροπολίτης Λαοδικείας κ. Θεοδώρητος, συγχοροστατούντων του Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος, ο οποίος κήρυξε και τον θείο Λόγο καΙ του Επισκόπου Δομενίκου κ. Αθηναγόρου, Καθηγουμένου της Ιεράς Μονής.
Στο τέλος του Εσπερινού ο Μητροπολίτης κ. Παντελεήμων τέλεσε την κουρά (ρασοευχή) του κ. Κωνσταντίνου Γεωργιάδη, φοιτητή Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ. και του έδωσε το μοναχικό όνομα Αμβρόσιος, τιμώντας την ιερά μνήμη του μακαριστού Μητροπολίτου Σαμαρείας κυρού Αμβροσίου (Πατριαρχείου Ιεροσολύμων), ο οποίος υπήρξε φίλος του Μητροπολίτη και ευεργέτης της Ιεράς Μονής Παναγίας Δοβρά.
Την Παρασκευή της Διακινησίμου κατά το πολυαρχιερατικό συλλείτουργο της κυρίας πανηγύρεως της Μονής θα γίνει και η εις διάκονον χειροτονία του νέου μοναχού.
Παρατίθεται η ομιλία του Μητροπολίτη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμονος
Τρίτη της Διακαινησίμου, τρίτη ημέρα μετά τη λαμπροφόρο Ανάσταση του Κυρίου μας, και η Αγία μας Εκκλησία εόρτασε τρεις μάρτυρές της, τους αγίους Ραφαήλ, Νικόλαο και Ειρήνη. Οι τρεις αυτοί άγιοι με την ομολογία της πίστεώς τους και με το μαρτύριό τους αυτή την ημέρα μετέδωσαν το μήνυμα της Αναστάσεως του Χριστού στους ανθρώπους της εποχής τους, αλλά και σε εμάς που τους τιμούμε.
Η ομολογία της πίστεως συνδέεται άρρηκτα με την Ανάσταση του Χριστού, γιατί η πίστη μας στηρίζεται σε αυτήν, όπως λέγει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος Παύλος. «Ει Χριστός ουκ εγηγέρται, κενόν άρα το κήρυγμα ημών, κενή και η πίστις υμών». Αν δεν αναστήθηκε ο Χριστός, είναι μάταιο και χωρίς περιεχόμενο το κήρυγμά μας, είναι μάταιη όμως και η πίστη σας.
Η ομολογία της πίστεως συνδέεται με την Ανάσταση του Χριστού, γιατί η Ανάσταση είναι η απόδειξη και της δικής μας αναστάσεως, έτσι ώστε το μαρτύριο και ο θάνατος για την πίστη του Χριστού, να μην αποτελούν το τέλος αλλά την αρχή της νέας ζωής που μας υπόσχεται ο Χριστός.
Η ομολογία της πίστεως και το κήρυγμά της συνδέονται όμως και για έναν ακόμη λόγο με την Ανάσταση του Χριστού.
Όταν ο Χριστός μετά την Ανάστασή του εμφανίσθηκε στους μαθητές του, στο υπερώο της Ιερουσαλήμ, και τους έδειξε τις πληγές στα χέρια και την πλευρά του για να πιστεύσουν ότι ήταν ο Διδάσκαλός τους, τους είπε: «καθώς απέσταλκέ με ο Πατήρ καγώ πέμπω υμάς».
Και δεν αναφερόταν μόνο στους δώδεκα μαθητές του, αλλά σε όλους εκείνους που θα τον πίστευαν διά μέσου των αιώνων και σε όλους εκείνους, οι οποίοι, θέλοντας να αποδείξουν ότι είναι γνήσιοι μαθητές του, επιλέγουν στη ζωή τους άλλοι το μαρτύριο του αίματος, άλλοι το μαρτύριο της συνειδήσεως και άλλοι και τα δύο.
Μεταξύ αυτών συγκαταριθμούνται οι άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη που εορτάσαμε σήμερα, αλλά και ο άγιος Λουκάς, αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως, ο ιατρός και θαυματουργός, του οποίου ψάλαμε και απόψε την Ιερά Παράκληση και προσκυνήσαμε το θαυματουργό και χαριτόβρυτο λείψανο, αλλά και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας, οι οποίοι αφιέρωσαν τη ζωή τους στον Χριστό και στον αγώνα να ζήσουν την εν Χριστώ ζωή.
Διότι και αυτή, η εν Χριστώ δηλαδή ζωή, είναι ομολογία πίστεως αλλά και ανταπόκριση στην πρόσκληση του Χριστού να δώσουμε τη μαρτυρία της Αναστάσεώς του με τη ζωή μας, με τον λόγο μας αλλά και με τη σιωπή μας.
Αυτή τη μαρτυρία έδωσε στη ζωή ο άγιος Αμβρόσιος, επίσκοπος Μεδιολάνων, ένας από τους μεγάλους πατέρες της Εκκλησίας, το όνομα του οποίου έλαβες προ ολίγου με τη μοναχική σου κουρά, για να σε συνοδεύει με τις πρεσβείες και τη χάρη του στη νέα σου ζωή.
Ο άγιος Αμβρόσιος αφιέρωσε τη ζωή του στον Χριστό και στην Εκκλησία σε μία εποχή δύσκολη, σε μία εποχή στην οποία υπήρχαν προβλήματα και πειρασμοί έσωθεν και έξωθεν, και πολλές φορές κλήθηκε να δώσει τη μαρτυρία της πίστεως και να αγωνισθεί για την εδραίωσή της μεταξύ των ανθρώπων, πολλοί από τους οποίους ζούσαν μέσα στην πλάνη των ειδώλων και της λατρείας τους.
Σου έδωσα, λοιπόν, αυτό το όνομα αφενός γιατί ήθελα να τιμήσω τον μέγα αυτόν άγιο επίσκοπο της Εκκλησίας μας, αλλά και αφετέρου γιατί ήθελα να τιμήσω και έναν ιεράρχη της Εκκλησίας μας, ο οποίος έφερε το όνομα του αγίου Αμβροσίου και συνεδέετο στενά με την Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά. Εννοώ τον αείμνηστο Μητροπολίτη Νεαπόλεως και Σαμαρείας Αμβρόσιο, έναν ιεράρχη του Πατριαρχείου Ιεροσολύμων, ο οποίος από νεαράς ηλικίας εντάχθηκε στην Αγιοταφική Αδελφότητα και διακόνησε επί πολλές δεκαετίες τα Πανάγια Προσκυνήματα στους Αγίους Τόπους. Έναν επίσκοπο ο οποίος εργάσθηκε ιεραποστολικά σε ένα περιβάλλον πολυπολιτισμικό, έζησε όμως και ασκητικά στις δύσκολες συνθήκες που επικρατούν στους Αγίους Τόπους και ιδιαίτερα τις παλαιότερες εποχές, όπου και η επικοινωνία ακόμη με την Ελλάδα ήταν εξαιρετικά δύσκολη.
Η φιλία μας από την εποχή που διακονούσα ως πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης ήταν η αφορμή να συνδεθεί ο αείμνηστος Μητροπολίτης Αμβρόσιος και με την Ιερά Μονή της Παναγίας Δοβρά, την οποία επισκεπτόταν συχνά και έμενε κοντά μας για μεγάλα διαστήματα. Μας χάρισε μάλιστα πριν από την κοίμησή του αρκετά από τα προσωπικά του αντικείμενα και αρχιερατικές του στολές που κοσμούν το Μουσείο μας.
Εύχομαι η ζωή και του αγίου Αμβροσίου αλλά και του αειμνήστου Μητροπολίτου Νεαπόλεως και Σαμαρείας να εμπνέουν και να καθοδηγούν και σένα στη νέα σου ζωή και διακονία, ώστε να πορεύεσαι τον δρόμο της μοναχικής ζωής την οποία επέλεξες με ταπείνωση και υπακοή στον Θεό και την Εκκλησία, με καθαρότητα ψυχική και σωματική, με προσευχή και πνευματικό αγώνα, για να προάγεσαι πνευματικά και να αξιωθείς να εκπληρώσεις τον σκοπό για τον οποίο έλαβες την απόφαση της αφιερώσεως στον Θεό και η οποία επισημοποιήθηκε σήμερα με την κουρά σου μέσα στη χαρμόσυνη ατμόσφαιρα της Αναστάσεως, λίγες ημέρες πριν από την πανήγυρη της Ιεράς μας Μονής και της Παναγίας Εφόρου και προστάτιδός της, της Ζωοδόχου Πηγής.
Και εύχομαι πατρικά η χάρη και η ευλογία της Υπεραγίας Θεοτόκου, υπό τη σκέπη της οποίας θα ευρίσκεσαι από σήμερα, αλλά και των λοιπών αγίων προστατών της Μονής μας, καθώς και του χοροστατούντος Αγίου Λαοδικείας, κ. Θεοδωρήτου, τον οποίο και ευχαριστώ θερμά για την παρουσία του, του Καθηγουμένου, Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Δομενίκου κ. Αθηναγόρου, των πατέρων της Μονής και όλων των συμπροσευχομένων, να σε ενισχύει και να σε χαριτώνει στη ζωή σου.
Για να δείτε τις φωτογραφίες πατήστε τον σύνδεσμο ΕΔΩ
