Ηγούμενος Ι.Μ. Αγάθωνος: ΄΄Χαί­ρε ψυ­χή Ελ­λη­νι­κή-Χαί­ρε ψυ­χή χρι­στι­α­νι­κή΄΄

ΛΑΜΙΑ-Το απόγευμα της Κυριακής 25 Μαρτίου τελέσθηκε σε κλίμα κατάνυξης ο Μεθέορτος Εσπερινός της Εορτής του Ευαγγελισμού της Υπεραγίας Θεοτόκου στον εορτάζοντα Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Λαμίας.Στην ακολουθία του Εσπερινού Χοροστάτησε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Νικόλαος, παρουσία την Κληρικών της πόλεως και πλήθους πιστών, ενώ προσκεκλημένος ομιλητής του Ποιμενάρχου μας ήταν ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης π. Γερμανός Γιαντσίδης, Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Παναγίας Αγάθωνος.

Ο π. Γερμανός στην ομιλία του αναφέρθηκε στην Θεολογική σημασία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και στην Εθνική παλιγενεσία του Έθνους μας.

Χαρακτηριστικά είπε:

«Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου, στον οποίο έβλεπαν οι Έλληνες και τον ευαγγελισμό τού υπόδουλου έθνους μας.

«Πανηγύρι της πίστης και της λευτεριάς», κατά τον ποιητή, η 25η Μαρτίου, για την οποία εκλήθην, σήμερα, μέ εντολή σας Σεβασμιώτατε, Άγιε Γέροντα, να ομιλήσω στην ιερά σύναξη των αδελφών χριστιανών μας.

Είναι η ημέρα, πού καλούμαστε να θυμηθούμε τούς αγώνες, πού έκαναν οι ηρωϊκοί προγονοί μας, προκειμένου να αποτινάξουν την, για 400 χρόνια, σκλαβιά των Τούρκων.

Ιερό ορόσημο η ημέρα, αφού θεωρείται η απαρχή για την απόκτηση της εθνικής μας ελευθερίας.

Είναι, όμως, και ημέρα πού περισσότερο, καλεί εμάς τούς πιστούς, οι οποίοι βλέ-πουμε το βάθος των γεγονότων, όχι απλώς να θυμηθούμε κάτι ή και να παραδειγ-ματιστούμε από κάτι, αλλά να συμμετάσχουμε στο σπουδαιότερο γεγονός, πού πραγματοποιήθηκε ποτέ, στην ανθρώπινη ιστορία: τη σάρκωση τού Υιού και Λόγου τού Θεού μέσα στην Παναγία.

Κι αν, η μία εορτή είναι σπουδαία, λόγω της απαρχής της εθνικής μας ελευθερίας, η άλλη, του Ευαγγελισμού, είναι σπουδαιοτάτη εορτή, λόγω της απαρχής της υπαρξιακής και αιώνιας σωτηρίας μας.

Άγνωστη η χα­ρά προ Χρι­στού. Δάκρυα και πόνος η ζωή. Το δέν­δρο της αν­θρώ­πι­νης ζωής, ήταν γεμάτο οπό στυφούς καρπούς. Κι’ αυτά, επει­δή ο κορ­μός του, ήταν πο­τι­σμέ­νος με το φαρμάκι της α­μαρ­τί­ας, και τις ρί­ζες του τις κα­τέ­τρω­γε το σαράκι του θα­νά­του.

Ήρθε, όμως, η στιγμή, που το δένδρο αυτό μπο­λι­ά­στη­κε με το ουράνιο μπόλι της χαράς. Ο άγγελος Γα­βρι­ήλ, ήρθε να φέρει τη χαρά. Η πρώ­τη του λέξη, ήταν η λέ­ξη: «Χαῖ­ρε». Η επίσκε­ψή του, ήταν ε­πί­σκε­ψη χαι­ρε­τι­σού, με­τά­δο­σης, τόνωσης και χαράς. Κα­μί­α χαρά δεν μπο­ρεί να συγκριθεί με τη χαρά, πού κόμισε από τον ουρανό ο άγγελος. Με τη χα­ρά, που χα­ρίζει ο Χρι­στός.

Χαράς ευαγγέλια, λοι­πόν.

Γιά τον φυ­λα­κι­σμέ­νο, χαρ­μό­συ­νο μήνυμα είναι η είδηση για την α­πο­φυ­λά­κι­σή του.

Για τον σκλα­βω­μέ­νο, χαρ­μό­συ­νο μή­νυ­μα είναι η είδηση για την απε­λευ­θέ­ρω­σή του.

Η προ­φη­τεί­α εκ­πλη­ρώ­νε­ται. Από αυτό και μό­νο το γεγονός, μπορούμε να συμ­πε­ρά­νου­με: ότι η πίστη μας είναι θεί­α και α­λη­θι­νή. Μέ­χρι σή­με­ρα ὁ Βα­σι­λεύς μας ζη, δεν πέ­θα­νε· ζη και βα­σι­λεύ­ει.

Αυτό το πι­στο­ποι­ούν και τα θαύ­μα­τά Του. Και σή­με­ρα έ­χου­με ε­νώ­πιόν μας, ένα με­γά­λο θαύμα Του. Ποι­ό είναι αυ­τό;

Ο Ευ­αγ­γε­λι­σμός του Έθνους μας. Αυτή η εορτή στέλ­νει σε όλους μας ένα μήνυμα. Το μήνυμα που βγαίνει μέσα από τα μνήματα εκείνων που θυ­σι­ά­στη­καν και έχυσαν το αί­μα τους, για να ποτίσουν το δέν­δρο της Ελευ­θε­ρί­ας.

Είναι το μήνυμα που βγαίνει, με δύναμη βροντής, από τους τάφους 6000 κληρικών, 100 Ιεραρχών, και 11 Πατριαρχών, που θυ­σί­α­σαν τη ζωή τους, για να αναστηθεί το Έθνος.

Είναι το μήνυμα, που βγαίνει από το Κρυφό Σχολειό, όπου απλοί ι­ε­ρω­μέ­νοι μα­θα­ίνουν γράμματα στα Ελ­λη­νό­που­λα, καλ­λι­ερ­γούν το πα­τρι­ω­τι­κό συ­να­ί­σθη­μα των παιδιών και δι­α­τη­ρούν άσβεστη την ελπίδα και τον πόθο για την ε­λευ­θε­ρί­α.

Είναι η ημέρα της εθνικής μας πα­λιγ­γε­νε­σί­ας, η πηγή του νε­ό­τε­ρου Εθνι­κού μας βί­ου. Την ημέρα αυτή, που δι­α­λέ­χτη­κε, για να ε­ξαγ­γελ­θεί στην αν­θρω­πό­τη­τα το μή­νυ­μα της έλευσης του θε­αν­θρώ­που, την ί­δια ημέρα, η ελευ­θε­ρί­α έκα­νε τα πρώτα α­πο­φα­σι­στι­κὰ βή­μα­τα, για να ε­πι­στρέ­ψει στην πα­τρί­δα μας.

Και δεν είναι τυχαίο το γεγονός αυ­τό.

Ελε­ύ­θε­ροι, Εθνικά, εορ­τά­ζου­με και εφέ­τος. Αλλά, ἡ χαρά μας θα είναι πιο με­γά­λη, όταν είμε­θα και ελε­ύ­θε­ροι πνευ­μα­τι­κά. Ο δι­άλο­γος του Ευ­αγ­γε­λι­σμού, να γί­νει και για τον κα­θέ­να μας, μια πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Η γη να συ­νο­μι­λεί με τον ουρα­νό. Η ψυ­χή να συ­νο­μι­λεί με τον Θεό. Η ψυχή μας, αγνή και καθαρή, να είναι δέκτης ου­ρα­νί­ων μη­νυ­μά­των.

Ας προ­σέλ­θου­με, σή­με­ρα, όλοι μας γο­να­τι­στοί μπροστά στην Υ­πε­ρα­γί­α Θε­ο­τό­κο και να της με­τα­φέ­ρου­με το αί­τη­μά μας, τη λαχτάρα μας, τον πόθο μας. Να προ­στα­τε­ύ­ει το Έ­θνος μας, τον λαό μας, τα παι­διά μας, το Γένος μας, ώστε, η οργή του Θε­ού να μην ξεσπάσει. Ώστε, να μην επι­τρέ­ψει ο Θε­ός να δού­με άλλες, χει­ρό­τε­ρες η­μέ­ρες. Για­τί πολ­λά έ­πα­θε η φυ­λή μας και αξί­ζει να έχει αυ­τό το δώρο της ε­λευ­θε­ρί­ας και της ἀ­νε­ξαρ­τη­σί­ας.

Χαί­ρε ψυ­χή Ελ­λη­νι­κή. Χαί­ρε ψυ­χή χρι­στι­α­νι­κή. Σαν έχεις, μα­ζί σου, τον Χρι­στό, χαί­ρε. Για σέ­να ναι η χα­ρά. Για σέ­να η σω­τη­ρί­α. Για σέ­να και οι ουρανοί. Αμήν.»

Προ της απολύσεως ο Σεβασμιώτατος συνεχάρη τον άγιο Καθηγούμενο για την εύληπτη, γλαφυρή, παρακλητική και πατερική ομιλία του και χαρακτηριστικά ανέφερε:

«Χαριτωμένη επάκουσον των παρακαλούντων Σε. Πάντοτε πατέρες και αγαπητοί μου αδελφοί να μας ακούει η Παναγία μας, αλλά κι’ εμείς να προσευχόμαστε σ’ Αυτήν που είναι η σωτηρία μας, η σκέπη μας και η παρηγοριά μας.

Ο π. Γερμανός προθύμως εδέχθη την πρότασή μου και με χαρά ετοίμασε την θαυμάσια θεομητορική ομιλία Του, η οποία είχε μέσα και το πατριωτικό αίσθημα. Το χρειαζόμαστε αυτό αδελφοί μου. Πρέπει ν’ ακούγονται αυτές οι αλήθειες διότι σήμερα υπάρχει ισοπεδωτική τάση, η παγκοσμιοποίηση και η σχετικοποιήση των πάντων, η οποία πάρα πολύ ευδοκιμεί όταν υπάρχει κούραση ψυχική. Γι’ αυτό χρειάζεται έγερση του φρονήματος μας και ως Ορθοδόξων και ως Ελλήνων.

Εφόσον υπάρχει πιστός λαός που παρακαλεί την Παναγία Εκείνη δεν θα μας αφήσει να εμπλακούμε σε περιπέτειες. Εκείνη ως Στρατηγός Υπέρμαχος για το Γένος μας και ως λιμάνι εύδιον για τον καθένα μας θα επεμβαίνει και θα μας λυτρώνει από κάθε κακό. Καλή Ανάσταση!»