Ι.Μ. ΒΕΡΟΙΑΣ: Το εσπέρας της Κυριακής, 3ης Σεπτεμβρίου, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Εσπερινό της εορτής της Αγίας Ιερουσαλήμ και των τριών τέκνων αυτής και κήρυξε τον θείο λόγο στον Ιερό Ναό του Οσίου Αντωνίου, πολιούχου Βεροίας.
Στη διάρκεια της Ακολουθίας τέθηκε σε προσκύνηση η Τιμία Κάρα της Αγίας Ιερουσαλήμ, η οποία μαρτύρησε τον 3ο αιώνα στη Βέροια με τα τρία παιδιά της και αποτέλεσε την πρώτη πολιούχο της πόλεως.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας κ. Παντελεήμων στην ομιλία του ανέφερε μεταξύ άλλων: «Δεύτε άπαντες πιστοί, μαρτυρικοίς εγκωμίοις τιμήσωμεν, μητέρα θεόφρονα, συν αγίοις υιοίς, υπέρ Χριστού συμφώνως αθλήσαντας».
Με αυτούς τους λόγους μας προέτρεψε προ ολίγου ο ιερός υμνογράφος να τιμήσουμε, εδώ στον ιερό ναό του πολιούχου μας οσίου Αντωνίου του νέου, την πρώτη πολιούχο της πόλεώς μας. Να τιμήσουμε και να πανηγυρίσουμε τη μνήμη μιάς μητέρας, μιάς μαρτυρος, μιάς οσίας· τη μνήμη της αγίας Ιερουσαλήμ και των τριών παιδιών της, των αγίων Σεκένδου, Σεκενδίκου και Κηγόρου.
Και η αγία Ιερουσαλήμ αλλά και τα τρία παιδιά της πίστευσαν στον Χριστό, πίστευσαν στη διδασκαλία του με τόση θέρμη και τόση αγάπη, ώστε δεν δίστασαν καθόλου να θυσιάσουν τη ζωή τους, προκειμένου να μην αρνηθούν αυτή την πίστη και την αγάπη στον Χριστό.
Για τον σύγχρονο άνθρωπο, που καταβάλλει κάθε προσπάθεια και υποβάλλεται σε κάθε θυσία και δαπανα χρήματα για να κερδίσει καποια παράταση της ζωής του, η απόφαση των μαρτύρων της Εκκλησίας μας να θυσιάσουν εκούσια τη ζωή τους για τον Χριστό θεωρείται από πολλούς ανοησία, θεωρείται ίσως παράλογη ενέργεια. Κι όμως στον δρόμο αυτής της εκούσιας, της θεληματικής θυσίας της ζωής τους για τον Χριστό και για την αγάπη του δεν βάδισαν μερικές δεκάδες ή εκατοντάδες μάρτυρες μόνο, αλλά εκατομμύρια γνωστών και αγνώστων πιστών σε κάθε σημείο της γης και σε κάθε εποχή. Στον δρόμο αυτό βάδισαν όσοι καταλαβαν και πίστευσαν τον λόγο του Κυρίου «τι γαρ ωφελήσει ανθρωπον εάν κερδήση τον κοσμον όλον και ζημιωθή την ψυχήν αυτου;» Γιατί ζημία της ψυχής ειναι η άρνηση της πίστεως. Ζημία της ψυχής είναι η άρνηση της αγάπης του Χριστού. Ζημία της ψυχής ειναι να αρνείται ο άνθρωπος τον πολύτιμο μαργαρίτη Χριστο, προκειμένου να αποκτήσει καποια υλικα αγαθά ή κάποιες εφήμερες απολαύσεις που προσέφεραν ως δελεαρ οι Χριστομάχοι αυτοκρατορες ή που προσφέρει ο κοσμος σε κάθε εποχή.
Νομίζουμε πολλές φορές πως η ζωή μας στη γη είναι το παν και ξεχνούμε θεληματικά ότι δεν είναι τίποτε. Λίγα χρόνια διαρκεί, τα οποία, όσο πολλά και εάν μας φαίνονται, όσα πολλά και εάν ευχόμαστε και επιθυμούμε να είναι, είναι ελάχιστα σε σύγκριση με την αιωνιότητα, με την αιώνια ζωή. Ξεχνούμε πως η πραγματική και αληθινή ζωή του ανθρώπου είναι μαζί με την Ζωή, μαζί δηλαδή με τον Χριστό που είναι η Ζωή, και η ζωή αυτή είναι αιώνια και ατελεύτητη. Γι᾽ αυτή την αιώνια ζωή μας έπλασε ο Θεός. Και γι᾽ αυτήν μας ανέπλασε με την ενανθρώπηση του Υιού του, ο οποίος θυσιάσθηκε «ίνα ζωήν έχωσιν και περισσόν έχωσιν» οι άνθρωποι.
Νομίζουμε ότι η ζωή μας είναι στη γη, είναι αυτή που ζούμε. Και ξεχνούμε ότι η πραγματική μας ζωή είναι αυτή που θα ζήσουμε στον ουρανό. Είναι αυτή που ζούν οι άγιοι μάρτυρες. Είναι αυτή που ζει η αγία Ιερουσαλήμ και τα παιδιά της. «Η ζωή ημών κέκρυπται», λέγει ο απόστολος. Και αυτή την κεκρυμμένη ζωή μας αποκαλύπτει ο Χριστός, προσφέροντάς μας μια πρόγευσή της από αυτόν τον κόσμο μέσω της Εκκλησίας του και μέσω των μυστηρίων της. Αυτή την κεκρυμμένη ζωή που μας έχει υποσχεθεί ο Χριστός αντικρίζουμε κάθε φορά που μπαίνουμε στον ιερό ναό, που είναι η «πύλη του ουρανού». Αυτή την κεκρυμμένη ζωή, που ζούν οι άγιοι και οι μαρτυρες, προγευόμαστε και εμείς καθε φορά που στρέφουμε το βλέμμα μας στις εικόνες του τέμπλου, κάθε φορά που βλέπουμε τις μορφές των αγίων μας στις τοιχογραφίες των ιερών μας ναών. Οι αγιογράφοι δεν τους απεικονίζουν με φυσικό τροπο, αλλά «εν ετέρα μορφή», με τη μορφή που έχουν στον ουρανό, με την καλή αλλοίωση της μορφής τους που έχουν δεχθεί με τη θεία χάρη, με τη μορφή που έχουν εκεί όπου κατοικούν, στην επουράνια Ιερουσαλήμ «ης τεχνίτης και δημιουργός ο Θεός».
Σ᾽ αυτή την ομώνυμή της πόλη κατοικεί και η αγία μάρτυς Ιερουσαλημ και τα τέκνα της, οι άγιοι μάρτυρες Σεκένδος, Σεκένδικος και Κήγορος, που τιμούμε σήμερα. Και ζει εκεί, γιατί συνειδητοποίησε διά της πίστεως που βρίσκεται η πραγματική ζωή. Συνειδητοποίησε διά της αγάπης στον Χριστό «ότι ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν». Και αυτή την μέλλουσα πολη, την άνω Ιερουσαλήμ, βρήκε διά του μαρτυρίου της και σ᾽ αυτήν κατοικεί η αγία, πρεσβεύοντας στον Θεό για να αξιωθούμε να γίνουμε και εμείς μέτοχοί της, όσοι τιμούμε τη μνήμη της και επικαλούμεθα τη μεσιτεία της και τις ευχές της.
