Την Πέμπτη 12 Δεκεμβρίου το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρίζοντα Ιερό Ναό του Αγίου Γεωργίου Κουλούρας επί τη εορτή του Αγίου Σπυρίδωνος.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου:
«Ως τέκνα φωτός περιπατείτε».
Αυτή την προτροπή που απευθυνει ο απόστολος Παύλος στο σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα προς τους χριστιανούς της Εφέσου, απευθύνει και προς όλους εμάς, που ήρθαμε σήμερα να τιμήσουμε τον εορταζόμενο άγιο και θαυματουργό Σπυρίδωνα.
Τι εννοεί όμως με την προτροπή αυτή ο απόστολος Παύλος; Και τι σημαίνει «τέκνα φωτός»;
Φως και σκότος είναι δύο έννοιες που σχετίζονται με την παρουσία και την απουσία του Θεού. Πριν από τη δημιουργία του κόσμου κυριαρχούσε το σκοταδι και ο Θεος ήταν εκείνος που έφερε το φως με την παρουσία του, διότι, όπως διακηρύσσει και ο ίδιος ο Χριστός, αυτος είναι το φως του κόσμου.
Όπου επομένως βρίσκεται ο Θεός υπάρχει φως, όπου απουσιάζει και κυριαρχεί ο διάβολος και η αμαρτία, εκεί επικρατεί το σκοτάδι. Γι᾽αυτό και στην Αγία Γραφή γινεται λόγος για τους «εν σκότει και σκιά θανάτου καθημένους», στους οποίους «φως ανέτειλεν» με τη γέννηση του Χριστού. Όλοι, δηλαδή, οι άνθρωποι που ζούσαν στην ειδωλολατρεία, που πίστευαν σε ψεύτικους θεούς, όλοι αυτοί ζούσαν στο σκοτάδι της αγνωσίας, της αγνοίας της αληθείας και του αληθινού Θεού, και είδαν το «φως της γνώσεως», το οποίο είχαν στερηθεί με την παρακοή και την πτωση των πρωτοπλάστων, στο προσωπο του Χριστού, που γεννήθηκε στον κόσμο.
Όσοι, λοιπόν, πιστεύουν στον Χριστο, όσοι βαπτίσθηκαν στο όνομα του και όσοι τον ακολουθούν, αυτοί ζούν και περιπατούν στο φως. Αυτό εννοεί και ο μέγας απόστολος λέγοντας προς τους χριστιανούς της Εφέσου ότι καποτε, πριν δηλαδή να γνωρίσετε τον Χριστό και το ευαγγέλιό του, βρισκόσασταν στο σκοτάδι. Τώρα όμως βρίσκεσθε μέσα στο φως του Κυρίου. Και καθώς βρίσκεσθε μέσα σε αυτό το φως, έχετε χρέος να βαδίζετε ως τέκνα φωτός.
[irp posts=”537232″ name=”Η εορτή του Αγίου Σπυρίδωνος στα Μύρα Λάρισας (ΦΩΤΟ)”]
Εάν αυτή η προτροπή ισχύει για τους χριστιανούς της Εφέσου που ήταν προηγουμένως ειδωλολάτρες και γνώρισαν τον Χριστό με το κήρυγμα του αποστόλου, ισχύει, θα έλεγα, πολύ περισσότερο για μας, οι οποίοι γεννηθήκαμε μέσα στο φως του Χριστού, γεννηθήκαμε μέσα σε ένα χριστιανικό κόσμο και ζούμε μέσα σε αυτό το περιβάλλον το χριστιανικό.
Για μας, λοιπόν, που διδαχθήκαμε, όπως γράφει και πάλι ο απόστολος Παύλος για τον μαθητή του Τιμόθεο, «από βρέφους τα ιερα γράμματα», δεν υπάρχει κανένας άλλος τρόπος να ζούμε και να βαδίζουμε στον κόσμο παρά μόνο «ως τέκνα φωτός». Να ζούμε, δηλαδή, όπως θέλει να ζούμε ο Χριστος, να ζούμε σύμφωνα με το θελημα και τις εντολές του και να μην εμπλεκόμεθα με τα έργα του σκότους, με τα έργα της αμαρτίας, τα οποία απομακρύνουν τον Θεό και τη χάρη του από τη ζωή μας και συγχρόνως απομακρύνουν και το φως του, έτσι ώστε να μην βλεπουμε που και πως βαδίζουμε.
«Ως τέκνα φωτός περιπατείτε». Αυτή την προτροπή του αποστόλου Παύλου ακολούθησε στη ζωή του και ο άγιος Σπυρίδων, επίσκοπος Τριμυθούντος, ο θαυματουργος, που τιμούμε σήμερα ιδιαιτέρως εδώ στην ενορία σας. Και την ακολούθησε ζώντας με ταπείνωση και απλότητα, προσφέροντας την αγάπη του στους αδελφούς του και μένοντας σταθερός στην πίστη και στην παράδοση της Εκκλησίας μας.
Πολλές φορές νομίζουμε ότι ειναι αρκετό το ότι έχουμε βαπτισθεί στο όνομα του Χριστού ή ότι τηρούμε ίσως τα τυπικά μας χριστιανικα καθήκοντα για να θεωρούμε τον εαυτό μας ότι περιπατεί «ως τέκνον φωτός». Δεν αρκεί όμως αυτό, διότι μπορεί να είσαι μέσα στο φως, αλλά να μεταφέρεις μέσα σε αυτό το σκοτάδι σου. Μπορεί να αποφεύγεις το φως και να επιλέγεις τα σκιερά και ανήλια μέρη, ώστε να μην φαίνονται τα έργα του σκότους και της αμαρτίας τα οποία εργάζεσαι. Μπορεί να είσαι μέσα στο φως, αλλά να το αρνείσαι και να μην το αντέχεις, γιατί σε ενοχλεί και σε ελέγχει το φως του Κυρίου.
Δεν αρκεί, λοιπόν, να επαναπαυομεθα στο γεγονός ότι είμεθα μελη της Εκκλησίας. Χρειάζεται και να προσπαθούμε και να αγωνιζομεθα να ζούμε ως μέλη της Εκκλησίας του Χριστού, να ζούμε ως τέκνα φωτός, να εργαζόμεθα τα έργα της αρετής και της αγάπης, τα οποία ζητά από εμάς ο Χριστός.
Αυτό έκανε και ο άγιος Σπυρίδων και όλοι οι άγιοι της Εκκλησίας μας. Αγωνίσθηκαν, προσπάθησαν, πονεσαν για να βαδίσουν ως τεκνα φωτός, για να ζήσουν την εν Χριστώ ζωή, γιατί δεν εύκολη ουτε είναι χωρίς κόπο, γιατί έχει και πειρασμούς και δυσκολίες, καθως ο διάβολος προσπαθεί να μας παρασύρει και να μας απομακρύνει από τον Χριστό και τις εντολες του. Όμως, όπως κανείς από εμάς δεν προτιμά να ζει στο φυσικό σκοτάδι, όταν μπορεί να ζει στο φως, έτσι είναι αυτονόητο ότι ειναι προτιμότερο να ζούμε μέσα στο πνευματικό φως του Χριστού «ως τέκνα φωτός», παρά στο σκοτάδι. Και αυτό ισχύει ακόμη περισσότερο, γιατί το πνευματικό φως είναι αιώνιο, και όσοι ζούν μέσα σε αυτό στη γη, θα ζούν μέσα στο ίδιο φως και όταν θα πάμε στον ουρανό. Σε αυτό το φως ζει και αυτό απολαμβάνει και ο άγιος Σπυρίδων και σε αυτό καλεί και εμάς όλους να ζήσουμε, επαναλαμβάνοντας σήμερα την προτροπή του αποστόλου Παύλου «ως τέκνα φωτός περιπατείτε». Ας τον ακούσουμε και ας τον μιμηθούμε.
Δείτε τις φωτογραφίες της Μητρόπολης εδώ
){kind=link}