Ι.Μ. Λαγκαδά
Λειτουργία επ’ ευκαιρία της Ημέρας Μνήμης της Θρακικής Γενοκτονίας, στις 6 Απρίλιου, τελέστηκε στον Ιερό Ναό Κοιμήσεως της Θεοτόκου, προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Λαγκαδά κ. Ιωάννη.
Αναλυτικότερα, όπως μας ενημερώνει η Ι.Μ. Λαγκαδά: “Την Ε΄ Κυριακή των Νηστειών, 2Απριλίου, ημέρα κατά την οποία η Αγία μας Εκκλησία προβάλει και εορτάζει πανευλαβώς την μνήμη της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά, Λητής και Ρεντίνης κ.κ. Ιωάννης, χοροστάτησε εις τον Όρθρον προεξήρχε της Αρχιερατικής Θείας Λειτουργίας εις τον Ιερό Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου Κριθιάς, και εν συνεχεία ετέλεσε την Επιμνημόσυνη Δέηση έμπροσθεν του Ηρώου της κωμοπόλεως της Κριθιάς, επί τη ευκαιρία της Ημέρας Μνήμης της Θρακικής Γενοκτονίας (6 Απριλίου) όπως αυτή έχει οριστεί να τιμάται από το Πανθρακικό Συμβούλιο, που έλαβε χώρα το 2006 στην πόλη της Κομοτηνής.
Κατά την διάρκεια των εκδηλώσεων, παρέστησαν ο Βουλευτές της Ν.Δ. κ. Ιωάννης Αναστασιάδης, ο Δήμαρχος Λαγκαδά κ. Ιωάννης Καραγιάννης, ο Πρόεδρος της Κοινότητος Κριθιάς κ. Ηλίας Βρανός, εκπρόσωποι της Περιφέρειας Κεντρικής Μακεδονίας, ο Διοικητής της της 34ης Μηχανοκίνητης Ταξιαρχίας, Ταξίαρχος Σωτήριος Κωστάκογλου, αντιπροσωπίες των Πολιτιστικών Συλλόγων της περιοχής και της μαθητιώσης νεολαίας, καθώς επίσης και πολλής κόσμος.
Τον πανηγυρικό της ημέρας εκφώνησε η κα. Σουλτάνα Κλοπώνδη, μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Μορφωτικού – Πολιτιστικού Συλλόγου Κριθιάς, η οποία και αναφέρθηκε λεπτομερώς στα γεγονότα του ξεριζωμού των Θρακών από τις αλησμόνητες πατρίδες την 6η Απριλίου του έτους 1914, τα οποία και έχουν μείνει στην μνήμη όλων των Θρακιωτών ως το «Μαύρο Πάσχα».
[irp posts=”339712″ name=”Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά στην Τελετή Παράδοσης-Παραλαβής στην Ρεντίνα (ΦΩΤΟ)”]
Στην αρχή της ομιλίας της κα. Κλοπώνδη έκανε αναφορά στην περίοδο 1913-1917, όπου λόγω των βιαίων μέσων που χρησιμοποιούσαν οι Νεότουρκοι μέσα από τις επιθέσεις, τις ομαδικές σφαγές, τις ατιμώσεις και τους εκτοπισμούς, ανάγκασαν περίπου 232.000 Θρακιώτες να εγκαταλείψουν τις πανάρχαιες και πατρογονικές τους εστίες και να καταφύγουν στην Ελλάδα αλλά και σε άλλες χώρες του εξωτερικού ενώ άλλοι 96.000 οδηγήθηκαν σε καταναγκαστικά έργα στην Μικρά Ασία, με αποτέλεσμα οι μισοί και παραπάνω να πεθάνουν λόγω των ασθενειών, του υποσιτισμού και των κακουχιών.
Την 6η Απριλίου 1914, Κυριακή του Πάσχα, κορυφώνεται ο διωγμός του Ελληνικού Στοιχείου από τα χωριά των επαρχιών Αρκαδιουπόλεως και Βιζύης και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, ως ο μοναδικός προστάτης του Ελληνισμού των περιοχών αυτών, αναγκάζεται να κλείσει τις Εκκλησίες και τα σχολεία, να κηρύξει γενικό πένθος και την Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία εν διωγμώ, καθώς επίσης και να υψώσει έντονη φωνή διαμαρτυρίας προς την Υψηλή Πύλη και τις Πρεσβευτικές Αρχές των Μεγάλων Δυνάμεων, υπογράμμισε με χαρακτηριστικό τρόπο η ομιλήτρια κάνοντας ειδική αναφορά στην προσφορά του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της Εκκλησίας, οι οποίοι και ήταν οι μόνες ελπίδες και συμπαραστάτες του Γένους μας, που παρά τις πολλές δυσκολίες μπόρεσαν και κράτησαν αναμμένη την Πίστη και την Φλόγα της Αγάπης για την Ελευθερία και την Επιβίωση.
Καταλήγοντας την ομιλία της η κα. Κλοπώνδη, υπογράμμισε ότι η μνήμη της ημέρας εκείνης και οι όποιες εκδηλώσεις πραγματοποιούνται λόγω αυτής της μαύρης επετείου, αποτελούν μία μικρή έκφραση οφειλομένης τιμής και ιερού χρέους προς τους προγόνους μας.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαγκαδά κ.κ. Ιωάννης στην σύντομη ομιλία του αναφέρθηκε στην μορφή της Οσίας Μαρίας της Αιγυπτίας, της οποίας η Αληθινή της Μετάνοια θα πρέπει να αποτελεί φωτεινός οδοδείκτης και μίμηση για την πορεία του βίου του καθενός.
Μέσα στην Εκκλησία ο καθένας μπορεί και αποκτά πορεία προς την Σωτηρία, την Θέοση και τον Αγιασμό και την Τελείωση. Η σημερινή εορτή μας δίνει το θάρρος ώστε να πάμε ένα βήμα μπροστά και αποτελεί το μεγάλο παράδειγμα της αληθινής Μετάνοιας που πρέπει να ακολουθήσουμε όλοι μας.
Εν συνεχεία του λόγου του ο Σεβασμιώτατος, αφού συνεχάρη την ομιλήτρια για τον μεστό λόγο της, ο οποίος και αποτύπωσε επακριβώς το χρονικό της σημερινής επετείου, επεσήμανε ότι ο ξεριζωμός που έζησε ο Ελληνισμός ήταν μία απόφαση από εκείνους που μέχρι και σήμερα μεθοδεύουν με πολλούς και ποικίλους τρόπους τον αφανισμό του Γένους μας. Η σημερινή ημέρα είναι ημέρα Μνήμης που μας διδάσκει και που θα πρέπει να μας κρατάει συνεχώς σε εγρήγορση και πάντοτε σε υψηλή ετοιμότητα. Χωρίς την μνήμη της Ιστορίας κανένα Έθνος δεν μπορεί να σταθεί και να επιβιώσει”.
