Ι. Μ. Κορίνθου: Συνεχίστηκαν χθες Δευτέρα, 18 Φεβρουαρίου 2019, το απόγευμα στην «Κροκίδειο» Αίθουσα οι εσπερινές Κατηχητικές Συνάξεις Πνευματικής οικοδομής της Ιεράς Μητροπόλεως μας με τον τίτλο: «Εις οικοδομήν του Σώματος του Χριστού».
Προσκεκλημένος του σεπτού Ποιμενάρχου μας κ. Διονυσίου ο Καθηγητής της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεώργιος Φίλιας, που μίλησε με θέμα: «Το Άγιο Βάπτισμα στη σημερινή ζωή της Εκκλησίας».
Ο κ. Καθηγητής με εύληπτο και βαθυστόχαστο συνάμα θεολογικό, επιστημονικό και κυρίως Πνευματικό λόγο κατέδειξε μέσα από το Άγιο Ευαγγέλιο και τις πρώτες Χριστιανικές γραπτές πηγές τον τρόπο τελέσεως, τους συμβολισμούς και την σημασία που έχει για την ζωή των Χριστιανών το μέγα μυστήριο του Αγίου Βαπτίσματος.
Πιο συγκεκριμένα ο κ. Καθηγητής ανέφερε πως το Βάπτισμα μας εισάγει στην Εκκλησία, αφού προηγουμένως προηγηθεί η Κατηχήση.
Στα πρώτα χρόνια στο Μυστήριο προσέρχονταν ενήλικες, χωρίς να απεκλείετο ο νηπιοβαπτισμός υπό προϋποθέσεις, με την ανάλογη προετοιμασία, η οποία διαρκούσε από τεσσαράκοντα ημέρες έως και τρία χρόνια. Σημαντικός ήταν ο ρόλος του Αναδόχου, ο οποίος θα έπρεπε να εγγυηθεί και να βοηθήσει στην προετοιμασία του υποψηφίου για το μυστήριο του Βαπτίσματος.
Στους πρώτους αιώνες, το μυστήριο ετελείτο τη νύκτα της Αναστάσεως, άρρηκτα συνδεδεμένο με το μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, και η Κατήχηση συνεχιζόταν με τις λεγόμενες «Μυσταγωγικές Κατηχήσεις» προς υψηλότερη κατάρτιση των νεοφωτίστων. Κλείνοντας ο κ. Φίλιας δεν παρέλειψε να τονίσει πως το Άγιο Βάπτισμα μας συμφιλιώνει με τον Θεό, μας κάνει συμπολίτες των Αγίων, μέλη της οικογένειας του Θεού και μας συνδέει με την ζωή του Χριστού.
Ο σεπτός Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος ευχαρίστησε εγκάρδια τον Καθηγητή της Θεολογικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Γεώργιο Φίλια. Στον διάλογο, που ακολούθησε, έγιναν προεκτάσεις για τις προϋποθέσεις και τον τρόπο που τελείται σήμερα το μυστήριο.
Κλείνοντας την εσπερινή αυτή Πνευματική Σύναξη ο Σεβασμιώτατος Ποιμενάρχης μας σημείωσε πως: Υπάρχει το Άγιο Βάπτισμα για να αναγεννά, να ανακαινίζει, να φωτίζει και να εισάγει τον άνθρωπο στη ζωή της Εκκλησίας, ανοίγοντας του την θύρα του Παραδείσου.
