Ι.Μ. ΒΕΛΓΙΟΥ – Την Κυριακήν της Σταυροπροσκυνήσεως 7 Απριλίου 2024 εις τον Ορθόδοξον Καθεδρικόν Ναόν του Αγίου Νικολάου εις την περιοχήν Weiler-la-Tour του Λουξεμβούργου, ετελέσθη Διορθόδοξος Θεία Λειτουργία εις την οποίαν προέστη ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου και Έξαρχος Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου κ. Αθηναγόρας.
Ιερείς διαφόρων ορθοδόξων ενοριών του Λουξεμβούργου έλαβον μέρος εις την Θείαν Λειτουργίαν. Έλληνες, Σέρβοι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι και Ουκρανοί, ήσαν όλοι παρόντες. Πλήθος πιστών από όλες τις ορθόδοξες ενορίες του Μεγάλου Δουκάτου συμμετείχαν εις την Θείαν αυτήν Λειτουργίαν ενώ η Βυζαντινή, Ρουμανική και Σερβική χορωδία απέδιδε τους ύμνους. Ο Έλληνας Πρέσβυς εις το Λουξεμβούργον, κ. Άγγελος Υψηλάντης, και ο Βούλγαρος Πρέσβης, κ. Plamen Bonchev, ήσαν επίσης παρόντες. Μεταξύ των άλλων παρόντων ήσαν η Ευρωβουλευτής και Κοσμήτωρ του Ευρωπαικού Κοινοβουλίου κα Isabel Wiseler-Lima, σύζυγος του Προέδρου της Βουλής του Λουξεμβούργου, ο Άρχων του Οικουμενικού Πατριαρχείου κ. Θεοχάρης Γραμματικός, η Πρόεδρος της Ελληνικής Κοινότητος Λουξεμβούργου κα Ελένη Φωτεινέα, ο επικεφαλής του Προξενικού Γραφείου της Βουλγαρίας κ. Malin Messalski, ο Επιτετραμμένος της Ελληνικής Πρεσβείας κ. Γούρας, ο Δικαστής εις το Ευρωπαικόν Δικαστήριον κ. Ιωάννης Δημητρακόπουλος, Έλληνες αξιωματικοί και πλήθος πιστών.
Εις την έμπνευσμένην ομιλίαν του, κατά τη Θείαν Λειτουργίαν, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας ετόνισε μεταξύ άλλων την έννοιαν της προσκυνήσεως του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού κατά την Κυριακήν αυτήν της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και την σημασίαν που έχει το γεγονός οτι Ορθόδοξοι Χριστιανοί του Λουξεμβούργου εκ διαφόρων γλωσσών και παραδόσεων μετέχουν από κοινού εις την Θείαν αυτήν Λειτουργίαν. Με αποτροπιασμόν ανεφέρθη εις την δύσκολον εποχήν μας όπου εκτός των άλλων δεινών βλέπομεν πως ορθόδοξοι χριστιανοί διεξάγουν πόλεμον κατά άλλων ορθοδόξων χριστιανών, λέγοντας πως δεν μπορεί να ταυτίζεται η Ορθόδοξος πίστις με αυτό το κακόν. Οι αληθινά ορθόδοξοι χριστιανοί προτιμούν να σηκώνουν τον σταυρόν τους και να ακολουθούν τον Χριστόν, με ταπείνωσιν και πάντοτε πιστοί εις το παράδειγμα και την διδασκαλίαν Εκείνου. Ο Χριστός είπεν πως αληθινός βασιλέας δεν είναι αύτός που κυριαρχεί εις τους άλλους και απαιτεί δουλικήν υποταγήν, αλλά είναι αυτός ο οποίος υπηρετεί τους άλλους και δίδει την ζωήν του δι’ αυτούς. Υπογράμμισεν ότι είναι η αγάπη που κάνει τον Κύριόν μας Ιησούν Χριστόν άξιον του ονόματος του Βασιλέως αλλά και του Αρχιερέως όλης της κτίσεως. Αναφερόμενος εις την θυσιαστικήν αγάπην του Κυρίου επάνω εις τον Τίμιον Σταυρόν, ο Σεβασμιώτατος είπεν πως «δεν υπάρχει τίποτε πιο ένδοξον, πιο σπουδαίον η πιο υπέροχον από το να δίνει κανείς και να δέχεται αγάπην … Όταν τιμούμεν τον Σταυρόν, όταν σκεπτόμαστε την σταύρωσιν του Χριστού, όταν ακούμεν την έκκλησιν του Χριστού να απαρνηθούμεν τον εαυτό μας … καλούμεθα να ανοιχθούμεν εις την ροήν της Θείας Αγάπης, μιάς αγάπης που είναι ταυτοχρόνως θάνατος του εγωιστικού εαυτού μας και άνοιγμα εις τον Θεόν και εις τον κάθε πλησίον μας».
Εφέτος, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βελγίου κ. Αθηναγόρας ηθέλησεν να τιμήση μία μεγάλη προσωπικότητα του Λουξεμβούργου, τον πρώην Πρωτοσύγκελλον της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας του Λουξεμβούργου κ. Mathias Schiltz, διά τον ουσιαστικόν ρόλον που διεδραμάτισε ώστε η Ορθόδοξος κοινότητα να αποκτήση το οικόπεδον επί του οποίου εκτίσθη ο Καθεδρικός Ιερός Ναός του Αγίου Νικολάου. Ο π. Mathias Schiltz ήταν αυτός ο οποίος έπεισε τον καθολικόν ιερέα Jean-Nicolas Schmitt να παραχωρήση το οικόπεδον που ανήκε εις τον ίδιον και την αδελφήν του – αμφότεροι αιωνίου μνήμης – εις τους Ορθοδόξους Έλληνας του Λουξεμβούργου με την πλήρη συμφωνίαν και του τότε Ρωμαιοκαθολικού Αρχιεπισκόπου του Λουξεμβούργου κ. Fernand Franc.
Οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί του Λουξεμβούργου δεν λησμονούν ποτέ την καθοριστικήν συμβολήν του π.Mathias Schiltz εις την ανέγερσιν του Ιερού Ναού, καθώς και την όλην υποστήριξιν που η τοπική Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, και προσωπικώς ο Καρδινάλιος Jean-Claude Hollerich, Αρχιεπίσκοπος του Λουξεμβούργου, επέδειξεν προς την Ορθόδοξον Εκκλησίαν του Λουξεμβούργου. Εις το πρόσωπον του π. Mathias Schiltz, ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Αθηναγόρας ηθέλησε να τιμήση και την Ρωμαιοκαθολικήν Εκκλησίαν του Λουξεμβούργου εις το σύνολόν της. Η καθοριστική αύτή συμβολή του π. Mathias Schiltzεις την αναγνώρισιν και την ανάπτυξιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις το Λουξεμβούργον οδήγησαν τον Σεβ. Μητροπολίτην Βελγίου κ. Αθηναγόρα εις την απόφασιν να τον τιμήση διά του μεταλλίου του Αρχαγγέλου Μιχαήλ, μία διάκρισις που απονέμεται από την Ιεράν Μητρόπολιν Βελγίου εις προσωπικότητας που εβοήθησαν σημαντικώς την ζωήν και την αναγνώρισιν της Ορθοδόξου Εκκλησίας εις το Βέλγιον, την Ολλανδίαν και το Λουξεμβούργον.
Μετά την Θείαν Λειτουργίαν και κατά την διάρκειαν της πλουσίας δεξιώσεως εις την αίθουσαν του Ιερού Ναού, ο π. Mathias Schiltz, παρέλαβε συγκινημένος το μετάλλιον αυτό από τον Σεβασμιώτατον Μητροπολίτην. Ανεγνώσθη εις επήκοον όλων το επίσημον έγγραφον της Πράξεως της διακρίσεως αυτής και ο Σεβασμιώτατος προσεφώνησεν καταλλήλως τον τιμώμενον. Κατά την αντιφώνησίν του ο π. Mathias Schiltz ανεφέρθη εις το ιστορικόν της συμβολής του εις την ανέγερσιν του Ιερού Ναού και είπεν μεταξύ άλλων: «Πως να ευχαριστήσω την Σεβασμιότητά Σας διά την τιμήν την οποίαν μου αποδίδετε; … Αυτή η τιμή κάνει ώστε να ενθυμούμαι τα λόγια του Παναγιωτάτου Οικουμενικού Πατριάρχου ο οποίος μου είχεν γράψει κατά την επέτειον των πεντήκοντα ετών ιερωσύνης μου: «Γνωρίζω ότι αγαπάτε την Εκκλησίαν ημών τόσον όσον και την ιδικήν σας». Κατόπιν ανεφέρθη με γλαφυρόν τρόπον, εις την αγάπην την οποίαν τρέφει διά την Ορθόδοξον Εκκλησίαν, εις τας σπουδάς του και τας εμπειρίας του μέσω των οποίων ανεκάλυψεν την Ορθοδοξίαν, εις τας γνωριμίας τας οποίας ανέπτυξεν μετά επιφανών Ορθοδόξων, εις την φιλίαν του προς την Α.Θ.Π. τον Οικουμενικόν Πατριάρχην κ.κ. Βαρθολομαίον, τονίζων χαρακτηριστικώς πως η σχέσις του μετά της Ορθοδοξίας προτού να γίνη σχέσις συμβολής και στηρίξεως είναι πρωτίστως σχέσις φιλίας. Ανεφέρθη εις την συμβολήν του εις την αναγνώρισιν διά συμβάσεων των Ορθοδόξων ενοριών του Λουξεμβούργου καθώς και εις το ιστορικόν της παραχωρήσεως του οικοπέδου διά την ανέγερσιν του Ιερού Ναού του αγίου Νικολάου και εις τας προσπαθείας του διά να πεισθή ο αείμνηστος δωρητής ιερεύς και η αδελφή του. Και κατέληξεν λέγων: «Σεβασμιώτατε, … μέσα εις την ιστορικήν σύγχρονον κατάστασιν ο κόσμος, ο οποίος διαρρηγνύεται υπό πυρός και αίματος, έχει περισσότερον από ποτέ ανάγκην του δυναμικού της ειρήνης που είναι ο μέγας θησαυρός του Χριστιανισμού. Ας ενδυναμώσομεν λοιπόν τους δεσμούς μας, ας στοιχηθώμεν όλοι, όλαι αι Εκκλησίαι και αι χριστιανικαί δικαιοδοσίαι, διά να κινήσωμεν μαζί μίαν παγκόσμιον εκστρατείαν διά την ειρήνην»!
