Ι.Μ. ΝΑΥΠΑΚΤΟΥ – Την Τετάρτη, 4 Οκτωβρίου ε. ε, εορτή του Αγίου Ιεροθέου, Α΄ Επισκόπου Αθηνών, εόρτασε τα ονομαστήριά του ο Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου κ. Ιερόθεος, στην έδρα της Ιεράς Μητροπόλεως στην Ναύπακτο, λόγω του ότι εφέτος η εορτή δεν συνέπεσε με τις Συνεδριάσεις της Ιεραρχίας.
Την Τρίτη, 3 Οκτωβρίου, το απόγευμα τελέσθηκε Αρχιερατικός Εσπερινός στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Δημητρίου, χοροστατούντος του Μητροπολίτου Νέας Ιωνίας κ. Γαβριήλ, με την συμμετοχή των Μητροπολιτών Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου, Καστορίας κ. Καλλινίκου και του οικείου Ποιμενάρχου κ. Ιεροθέου.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης κ. Γαβριήλ, ο οποίος στο κήρυγμά του αναφέρθηκε στον ζήλο που είχε η πρώτη Εκκλησία των Αθηνών. Η Αθήνα που μέχρι τότε ήταν γνωστή ως η πόλη της φιλοσοφίας και διέθετε το κλειδί που ξεκλειδώνει τα μυστικά της λογικής, της έλειπε όμως το κλειδί που ξεκλειδώνει την καρδιά του ανθρώπου. Αυτό το κλειδί, που είναι ο Χριστός, το έφερε με το κήρυγμά του ο Απόστολος των εθνών Παύλος, ιδρύοντας την πρώτη Εκκλησία και χειροτονώντας ως πρώτο Επίσκοπό της τον άγιο Ιερόθεο.
Ενώ η Εκκλησία διανύει ήδη την τρίτη της χιλιετία, οφείλει να έχηπάντοτεαναφορά στους πρώτους αιώνες της και στους αγίους των πρώτων αιώνων, όπως είναι ο άγιος Ιερόθεος, για να τροφοδοτήται με θέρμη και ιεραποστολικό ζήλο, οδηγώντας τους ανθρώπους εντός της Εκκλησίας, που είναι ο χώρος της σωτηρίας της ψυχής.
Ευχήθηκε, τέλος, να χαρίζη ο Θεός σε όλους μας τον ζήλο της πρώτης Αποστολικής Εκκλησίας τον οποίον βίωσε, ομολόγησε και μεταλαμπάδευσε και ο άγιος Ιερόθεος στους μαθητές του.
Αναφερόμενος δε ο κ. Γαβριήλ στον εορτάζοντα Μητροπολίτη Ναυπάκτου είπε ότι αποτελεί ένα παράδειγμα προς μίμηση για όλους τους νεώτερους Ιεράρχες, για να ξέρουν πως θα πορεύονται στα διάφορα θέματα που ανακύπτουν.
Ο Σεβασμιώτατος ευχαρίστησε τους Μητροπολίτες και είπε ότι, επειδή η εορτή του συμπίπτει σχεδόν πάντοτε με τις Συνεδριάσεις της Ιεραρχίας, εορτάζει με όλην την Ιεραρχία, σήμερα όμως είναι εκπρόσωποί της στην εορτή του, που την εορτάζει με το ποίμνιό του στην Ναύπακτο και αυτό δείχνει την ενότητα της κάθε Μητροπόλεως με την Ιερά Σύνοδο.
Την κυριώνυμο ημέρα τελέσθηκε Πολυαρχιερατικό συλλείτουργο προεξάρχοντος του εορτάζοντος Ποιμενάρχου μας κ. Ιεροθέου και συλλειτουργούντων των Σεβασμιωτάτων Μητροπολιτών Πατρών κ. Χρυσοστόμου, Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεωργίου, Γλυφάδας κ. Αντωνίου, Καστορίας κ. Καλλινίκου, ενώ στο Ιερό Βήμα συμπροσευχήθηκε ο Μητροπολίτης Φωκίδος κ. Θεόκτιστος.
Τον θείο λόγο κήρυξε ο Μητροπολίτης Πατρών κ. Χρυσόστομος. Αναφερόμενος στον εορτάζοντα άγιο Ιερόθεο σημείωσε ότι ήταν “τρόφιμος” της φιλοσοφίας, αλλά γνωρίζοντας τον Απόστολο Παύλο “καταπτύει” την κατά κόσμον σοφία και την αφήνει στην άκρη, γιατί ήταν αναμεμιγμενη από μύθους και παραληρήματα, ενώ αγκάλιασε την κατά Θεόν άνωθεν σοφία και ανέδειξε τις αλήθειές της.
Αξιώθηκε να παρευρεθή στην Κοίμηση της Θεοτόκου, όπου και διέπρεψε ενώπιον όλων των αγίων Αποστόλων με το υμνολογικό του χάρισμα. Ο δε Απόστολος Τιμόθεος κράτησε τα θεόσοφα ρήματα του αγίου Ιεροθέου στην καρδιά του και συχνά τα επαναλάμβανε.
Συνοψίζοντας είπε ότι ο Κύριος παρέδωσε την Αλήθεια στους αγίους Αποστόλους και εν προκειμένω στον Απόστολο Παύλο, ο Παύλος στον Ιερόθεο, ο Ιερόθεος στον Διονύσιο και τους αγίους και εκείνοι σε εμάς. Αυτοί είναι οι φορείς της αληθείας και η ιερά πνευματική αλυσίδα που ενώνει όλους μας με εκείνους. Αυτή είναι η Αποστολική διαδοχή, αλλά και η απαρέγκλιτη τήρηση της διδασκαλίας του Χριστού.
Αναφερόμενος δε στον εορτάζοντα Μητροπολίτη κ. Ιερόθεο τον χαρακτήρισε “λαμπράν της θεολογίας εστίαν”,”λύχνον επί την λυχνίαν της του Κυρίου φωτοφόρου καθέδρας που εξαστράπτει φωτισμόν τη Εκκλησία και δογμάτων και πράξεων”, “συγγραφέα πολυγραφότατον” και “στόμα τιμιώτατον της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Ελλάδος”.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος μετέφερε τις ευχές του Μακαρ. Αρχιεπισκόπου Αθηνών κ. Ιερωνύμου, οοποίος δεν μπόρεσε να παρευρεθή λόγω των εργασιών της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.
Ο Σεβασμιώτατος κ. Ιερόθεος ευχαρίστησε τους παρευρισκόμενους Αρχιερείς και όλους τους πιστούς, ενώ αναφέρθηκε στο πως έλαβε το όνομα Ιερόθεος στην κουρά του από τον άγιο Καλλίνικο Εδέσσης, προς τιμήν του μακαριστού Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας Ιεροθέου. Όμως χάρηκε ιδιαίτερα για το όνομα αυτό, επειδή αναφέρεται στον άγιο Ιερόθεο, Α΄ Επίσκοπο Αθηνών, που είναι η βάση της διδασκαλίας του αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, ο οποίος έπαιξε έναν καθοριστικό ρόλο στην θεολογία της Εκκλησίας. Και στον διάλογο μεταξύ αγίου Γρηγορίου Παλαμά και Βαρλαάμ αυτά ήταν τα βασικά κείμενα που συζητήθηκαν. Ο μεν Βαρλαάμ τα ερμήνευε φιλοσοφικά, ο δε άγιος Γρηγόριος Παλαμάς μέσα από την διδασκαλία του αγίου Μαξίμου του Ομολογητού, δηλαδή την πρακτική φιλοσοφία, την φυσική θεωρία και την μυστική θεολογία. Ευχήθηκε η θεολογία να είναι η βάση της εκκλησιαστικής ζωής.
Ευχαρίστησε τον Γέροντά του άγιο Καλλίνικο, που του έδωσε αυτό το μεγάλο όνομα, αλλά και όλο ήθος και την παράδοση που έλαβε, όσο μπόρεσε. Επίσης, ευχαρίστησε τους συνεργάτες του, τους άρχοντες του τόπου και το ποίμνιό του.
Στην Θεία Λειτουργία παρευρέθηκαν οι μοναστικές αδελφότητες των Ιερών Μονών Αμπελακιωτίσσης, Γοργοϋπηκόου, Πελαγίας Ακραιφνίου, Αγίου Αυγουστίνου και Σεραφείμ και Αγίου Νεκταρίου Τρικόρφου, ο Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μ. Πατρών, αρχιμ. Αρτέμιος Αργυρόπουλος και ο Πρωτοσύγκελλος της Ι. Μ. Αιτωλίας και Ακαρνανίας, αρχιμ. Θεόκλητος Ράπτης, εκπροσωπώντας και τον Μητροπολίτη Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. Δαμασκηνό, ο οποίος ήταν στην Αθήνα στις Συνεδριάσεις της Διαρκούς Ιεράς Συνόδου.
Μετά την θεία Λειτουργία ο Σεβασμιώτατος δέχθηκε ευχές στην Αίθουσα εκδηλώσεων του Ιερού Ναού, όπου οι εκκλησιαζόμενοι φιλοξενήθηκαν από τον Σύνδεσμο Αγάπης του Μητροπολιτικού Ναού.
Το μεσημέρι παρετέθη εορταστικό γεύμα για τους Αρχιερείς, τους συνοδούς τους και ανθρώπους που ήρθαν από μακριά, στην Αίθουσα του Ιερού Ναού της Αγίας Παρασκευής Ναυπάκτου από τις κυρίες του Συνδέσμου Αγάπης Αγίας Παρασκευής. Παρών ήταν και ο ομότιμος καθηγητής Μεσαιωνικής Ελληνικής Φιλολογίας κ. Β. Κατσαρός, ο οποίος ευχήθηκε στον Σεβασμιώτατο και ομίλησε για το τελευταίο του βιβλίο, καθώς επίσης αναφέρθηκε στον άγιο Καλλίνικο, όπως τον θυμόταν ως λαικό στο Μεσολόγγι.
