Την Κυριακή της Πεντηκοστής 27 Μαΐου το απόγευμα ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων χοροστάτησε και κήρυξε το θείο λόγο στον πανηγυρικό εσπερινό στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πανοράματος Βεροίας.
Η ομιλία του Σεβασμιωτάτου στην Θεία Λειτουργία:
«Ξένον άκουσμα, ξένον θέαμα, πυρ διαιρούμενον, εις νομάς χαρισμάτων».
Εσπέρας της μεγάλης εορτής της Πεντηκοστής και η αγία μας Εκκλησία προετοιμάζεται για να τιμήσει αύριο το τρίτο πρόσωπο της αγίας Τριάδος, το Πανάγιο Πνεύμα, τον Παράκλητο, του οποίου η επιφοίτηση και η παρουσία στον τόπο όπου ήταν συνηθροισμένοι οι μαθητές του Κυρίου δημιούργησε το μέγα θαύμα που εορτάσαμε σήμερα. Δημιούργησε το θαύμα το οποίο περιγράφει ο ιερός ευαγγελιστής Λουκάς στις Πράξεις των Αποστόλων και συνοψίζει ο ιερός υμνογράφος στη φράση του στιχηρού του Εσπερινού: «Ξένον άκουσμα, ξένον θέαμα, πυρ διαιρούμενον, εις νομάς χαρισμάτων».
Πράγματι παράξενος ο ήχος που συνόδευσε την άφιξή του, «ώσπερ φερομένης πνοής βιαίας», σαν πνοή δυνατή που το πέρασμά της ακούεται, γιατί σαρώνει τα πάντα. Και αυτό έκανε και το Πανάγιο Πνεύμα: ήρθε στη γη από τον ουρανό, πέρασε από τις κλειστές πόρτες και τα σφραγισμένα παράθυρα του υπερώου, όπου ήσαν «προσκαρτερούντες τη προσευχή» οι μαθητές του Χριστού περιμένοντας την εκπλήρωση της υποσχέσεώς του. Ήρθε σαν βίαιος άνεμος και μετέβαλε τα πάντα.
Έδιωξε τον φόβο από τις ψυχές των μαθητών, που είχαν κλειστεί εκεί «διά τον φόβον των Ιουδαίων», και τις γέμισε με θάρρος και πίστη στον Χριστό και στη δύναμή του. Έδιωξε την ανησυχία και την αμφιβολία, που τους έκανε να περιμένουν συνεσταλμένοι και δειλοί στο υπερώο της Ιερουσαλήμ, αναμιμνησκόμενοι τις ημέρες εκείνες που ήταν κοντά τους ο διδάσκαλος. Έδιωξε τις απορίες και τα ερωτηματικά που διατηρούσαν φυλαγμένα στην ψυχή τους από τότε που άκουαν τον Χριστό να τους διδάσκει και δεν μπορούσαν να κατανοήσουν ορισμένα από εκείνα που τους έλεγε. Έδιωξε τα σύννεφα της θλίψεως και της αβεβαιότητος που τους προξενούσε η απουσία του διδασκάλου τους.
Δεν ήταν όμως μόνο το παράξενο άκουσμα, ήταν και το παράξενο θέαμα. Ήταν οι γλώσσες του πυρός, που διαμεριζόταν επάνω από τους μαθητές του Κυρίου. Ήταν οι γλώσσες του πυρός, που δεν τους κατέκαιαν αλλά θέρμαιναν την ψυχή τους και φώτιζαν τον νού τους για να κηρύξουν τον Χριστό στα πλήθη που είχαν συρρεύσει. Ήταν οι γλώσσες του πυρός, που δεν μεριζόταν απλώς στον καθένα από τους αποστόλους αλλά μοίραζαν και τη χάρη του αγίου Πνεύματος, μοίραζαν τα χαρίσματά του, αυτά που τους μετέτρεψαν από ταπεινούς αλιείς σε εμπνευσμένους κήρυκες του Ευαγγελίου σε όλα τα μήκη και τα πλάτη του κόσμου.
Αυτό το παράξενο άκουσμα και το παράξενο θέαμα σηματοδοτεί την επιδημία και την επιφοίτηση του αγίου Πνεύματος. Γιατί θα έπρεπε και οι μαθητές του Χριστού να κατανοήσουν με κάποιον αισθητό τρόπο τη μεγαλειώδη αυτή επιφοίτηση του τρίτου προσώπου της Παναγίας Τριάδος.
Και δεν θα μπορούσε να έχει το άγιο Πνεύμα μία μορφή συνηθισμένη και κοινή, αλλά μία μορφή συμβολική και ασυνήθιστη, μία μορφή που θα ήταν ξεχωριστή και ιδιαίτερη, καθώς ξεχωριστό και μοναδικό είναι και το Πανάγιο Πνεύμα, αλλά και μία μορφή που θα υποδήλωνε τις θείες του ιδιότητες και τα θεία χαρίσματα που διένειμε στους ανθρώπους.
Αδελφοί μου, ζούμε σε μία εποχή κατά την οποία οι άνθρωποι και ιδίως οι νέοι αναζητούν παράξενα θεάματα και παράξενα ακούσματα και εντυπωσιάζονται από αυτά, ώστε συχνά εξαρτώνται από αυτά και δεν εξετάζουν και δεν ελέγχουν ούτε ποια είναι η προέλευση και η αφετηρία τους ούτε ποιες συνέπειες μπορεί να έχουν για τη ζωή τους. Και όλα αυτά ενώ το άγιο Πνεύμα συνεχίζει να προσφέρει μέσα στην Εκκλησία του Χριστού αυτό το ξένο άκουσμα και το ξένο θέαμα που ελκύει την ανθρώπινη ψυχή. Γιατί το άγιο Πνεύμα ενοικεί στην Εκκλησία και πνέει όπου θέλει, άλλοτε ως αύρα λεπτή και άλλοτε ως πνοή βιαία· άλλοτε ως πυρ που φλογίζει τις ψυχές και φωτίζει τον νού και άλλοτε ως πυρ που καθαίρει από την αμαρτία όσους το επικαλούνται και όσους το δέχονται. Ενοικεί το άγιο Πνεύμα στην Εκκλησία και στις ψυχές των πιστών και τις μεταποιεί και τις αγιάζει. Και μετατρέπει αμαρτωλούς σε αγίους, πονηρούς σε αγαθούς, ληστές σε οικήτορες του παραδείσου, τελώνες σε ευαγγελιστές, αγραμμάτους σε σοφούς, οργίλους σε πράους, υπερηφάνους σε ταπεινούς, σκληρούς σε επιεικείς, χωρίς κανείς να μπορεί να εξηγήσει όλες αυτές τις μεταβολές με τη λογική. Γιατί όλες αυτές είναι οι θαυμαστές ενέργειες τις οποίες εργάζεται το πανάγιο Πνεύμα στον κόσμο και στις ψυχές των ανθρώπων. Είναι τα ξένα ακούσματα και τα ξένα θεάματα των οποίων είναι ο αίτιος και τα οποία επιτελεί για να μας οδηγήσει στη σωτηρία.
Γι᾽ αυτό, αδελφοί μου, ας ευχαριστούμε τον Θεό που μας χάρισε το άγιο Πνεύμα για να μένει στον κόσμο έως της συντελείας του αιώνος, και ας φροντίζουμε να έχουμε την ψυχή μας ανοικτή για να δεχόμεθα τη χάρη του, για να δεχόμεθα την πνοή του, για να δεχόμεθα το φως και το πυρ του να μας καθαίρει και να μας αγιάζει για να πορευόμεθα «εις γην ευθείαν», ώστε να επιτύχουμε με τη χάρη του τη σωτηρία μας.
Δείτε φωτογραφίες της Μητρόπολης εδώ
){kind=link}