Ι.Μ.ΒΕΡΟΙΑΣ: Την Κυριακή 4 Ιανουαρίου (προ των Φώτων), εορτή του Αγίου Νικηφόρου του λεπρού, ο Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων λειτούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο στο Ιερό Παρεκκλήσιο του Αγίου Σπυρίδωνος, της ενορίας του Αγίου Ιωάννου του Ελεήμονος Βεροίας.
Στο τέλος της Λειτουργίας τέλεσε τριετές μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής της μακαριστής Ελευθερίας Μπακλαγή, μητέρας του Πρωτοσυγκέλλου της Ιεράς Μητροπόλεως Αρχιμ. Δημητρίου Μπακλαγή.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Εγένετο Ιωάννης, βαπτίζων εν τη ερήμω και κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας».
Μετά τις δύο μεγάλες Δεσποτικές εορτές που εορτάσαμε τις προηγούμενες ημέρες, την εορτή της γεννήσεως και την εορτή της περιτομής του Κυρίου, η Εκκλησία μας μας προετοιμάζει για την τρίτη μεγάλη εορτή του Αγίου Δωδεκαημέρου, αυτή της Βαπτίσεως του Κυρίου.
Με την πρώτη, με τη γέννησή του, ο Θεός έγινε άνθρωπος, ο Υιός και Λόγος του Θεού έλαβε την ανθρώπινη σάρκα και χωρίς να χωρισθεί από τη θεία του φύση έγινε ομοιοπαθής με εμάς, τα πλάσματά του, φυσικά χωρίς αμαρτία.
Με τη δεύτερη, με την περιτομή, εφάρμοσε τον Μωσαικό νόμο, για να μας δείξει ότι η υπακοή στον θείο νόμο είναι απαραίτητη και αναγκαία για όλους μας και ότι δεν ήλθε στη γη για να καταλύσει τον νόμο αλλά για να τον συμπληρώσει.
Με την τρίτη, τη βάπτισή του, την οποία θα εορτάσουμε σε λίγες ημέρες, μας υποδεικνύει την αναγκαιότητα της καθάρσεως, που συντελείται με τη μετάνοια και την εξομολόγηση των αμαρτιών μας και με τη βάπτιση, η οποία απαλλάσσοντάς μας από τις αμαρτίες μας μας καθιστά τέκνα Θεού.
Η βάπτιση του Χριστού, όπως και οι άλλοι σταθμοί της ζωής του, αποτελούσε μέρος της θείας οικονομίας, το οποίο είχε ετοιμάσει ο Θεός από αιώνων. Και αυτό αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι προφήτες δεν είχαν προαναγγείλει μόνο τη βάπτιση του Κυρίου αλλά και αυτόν ο οποίος επρόκειτο να τον βαπτίσει, δηλαδή τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, αλλά και να προετοιμάσει τους ανθρώπους για την έλευση του Μεσσίου.
Με αυτούς τους προφητικούς λόγους αρχίζει το Ευαγγέλιό του ο ιερός ευαγγελιστής Μάρκος, όπως ακούσαμε στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, οι οποίοι χαρακτηρίζουν τον τίμιο Πρόδρομο ως «άγγελο», δηλαδή ως αγγελιοφόρο του Κυρίου, που εμφανίσθηκε πριν από τον Χριστό για να προετοιμάσει τους ανθρώπους. Και πως μας προετοίμασε; Μας προετοίμασε κηρύττοντας βάπτισμα μετανοίας «εις άφεσιν αμαρτιών».
Ας σκεφτούμε για λίγο το νόημα αυτών των λόγων.
Ο παντοδύναμος Θεός που δημιούργησε όχι μόνο τον κόσμο αλλά και τον άνθρωπο, προετοιμάζει τη σωτηρία μας. Δεν προετοιμάζει απλώς το τρόπο με τον οποίο θα μας σώσει, αλλά πως θα μας προετοιμάσει για να δεχθούμε τη σωτηρία μας. Δεν αρκείται δηλαδή να έλθει ο ίδιος ο Χριστός, αλλά μας στέλνει «τον άγγελό» του, για να μας προετοιμάσει.
Η προετοιμασία αυτή του Θεού μας υποδεικνύει την ανάγκη και της δικής μας προετοιμασίας για να οικειωθούμε τη σωτηρία, την οποία έφερε ο Χριστός με την ενανθρώπησή του στον κόσμο.
Και εάν ο τίμιος Πρόδρομος ετοίμασε την οδό του Κυρίου με το κήρυγμα της μετανοίας και το βάπτισμα «εις άφεσιν αμαρτιών», εμείς έχουμε χρέος να ετοιμάσουμε την προσωπική μας οδό, για να έλθει ο Κύριός μας στην ψυχή μας και να διατηρήσουμε την άφεση των αμαρτιών που μας χαρίζει με το βάπτισμα, με τη μετάνοια. Και τι είναι η μετάνοια; Είναι η αλλαγή του νού, η αλλαγή της συμπεριφοράς, η αλλαγή των σκέψεων, των επιθυμιών και των επιλογών μας. Εάν θέλουμε να γίνουμε μέτοχοι της σωτηρίας, τότε δεν θα πρέπει να παραμένουμε αγκιστρωμένοι στις παλαιές μας συνήθειες, στις αδυναμίες και τα ελαττώματά μας, στον εγωισμό και στις κακίες μας. Θα πρέπει να καλλιεργήσουμε μέσα μας τη μετάνοια. Να ξεριζώσουμε ο,τι παλαιό, ο,τι αμαρτωλό, ο,τι εμποδίζει τον Χριστό να ενοικήσει στη ψυχή μας και να την αγιάσει· και να την καθαρίζουμε όχι μόνο εφάπαξ, με το μυστήριο του αγίου βαπτίσματος, που μας απάλλαξε από την προπατορική αμαρτία, αλλά τακτικά με το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως, το οποίο θεωρείται και είναι δεύτερο βάπτισμα.
Είναι χρέος μας να προετοιμάζουμε την ψυχή μας για τον Χριστό, ο οποίος για χάρη μας και για τη σωτηρία μας «έκλινεν ουρανούς και κατέβη», έγινε ταπεινό βρέφος στο φτωχικό σπήλαιο της Βηθλεέμ και έκλινε τη κεφαλή του στον δούλο του, για να μας υποδείξει την οδό της σωτηρίας. Είναι χρέος μας, το οποίο δεν θα πρέπει να αμελούμε ποτέ σε όλη μας τη ζωή.
Αυτό έκανε και η μακαριστή αδελφή μας Ελευθερία, της οποίας τελούμε σήμερα το μνημόσυνο.
Ψυχή ευσεβής και πιστή έζησε μέσα στην Εκκλησία, ιδιαιτέρως κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής, κατά τα οποία ήλθε από τη Θεσσαλονίκη για να μείνει κοντά στον υιό της, τον π. Δημήτριο, και τα οποία ζούσε ακολουθώντας το δικό του λειτουργικό και λατρευτικό πρόγραμμα καθημερινά, γεγονός που την προετοίμασε, πιστεύουμε, για να γίνει και αυτή μέτοχος της σωτηρίας.
Ελπίζουμε και προσευχόμεθα ο Θεός να αναπαύει την ψυχή της «εν χώρα ζώντων» και «εν σκηναίς δικαίων» και να χαίρεται από εκεί για τους υιούς της και τους λοιπούς οικείους της και ιδιαιτέρως για τον υιό της τον οποίο προσέφερε με αγάπη στην Εκκλησία, και ο οποίος δέεται πάντοτε για την ανάπαυση της ψυχής της.
Μπορείτε να δείτε τις φωτογραφίες πατώντας στον σύνδεσμο ΕΔΩ
