Ανακοίνωση του Πειραιώς Σεραφείμ για την παραίτηση του Πάπα

Αναμενομένη μπορεί να θεωρηθή η παραίτησις του κατέχοντος αντικανονικώς τον πάνσεπτο πρεσβυγενή θρόνο του Πατριαρχείου της παλαιάς Ρώμης Βενεδίκτου ΙΣΤ΄ κατά «κόσμο» Γιόζεφ Αλόις Ράτσινγκερ διότι κατά την σύντομο διάρκεια της αντικανονικής του αρχηγεσίας στην αιρετική θρησκευτική κοινωνία του Ρωμαιοκαθολικισμού, εξέσπασαν τρομακτικά σκάνδαλα που καθιστούσαν πλέον την διαχειρισή τους αδύνατο από τον «κεκμηκότα» Βενέδικτο ΙΣΤ.

Αυτή άλλωστε είναι και η βασική αιτία της παραιτήσεως που συζητείται ευρέως τόσον εντός του Βατικανού, όσον και στα διεθνή φόρα.

Το μεγαλύτερο πλήγμα στη φήμη του το δέχθηκε όταν άρχισε ο χορός των αποκαλύψεων για τα ειδεχθή και αίσχιστα σκάνδαλα παιδεραστίας του λεγομένου Ρωμαιοκαθολικού «Κλήρου».

Καθ’ όλη την διάρκεια του 2010 το θέμα των παιδεραστών Ρωμαιοκαθολικών «λειτουργών» πρωτοστατούσε στις αποκαλύψεις του διεθνούς τύπου με πρωτιστεύον το γεγονός ότι ενεχόμενος στην διαδικασία συγκάλυψης αυτών των βορβορωδών και απαισίων κακουργημάτων ήταν ο ίδιος ο Βενέδικτος ΙΣΤ΄, όταν ως «Αρχιεπίσκοπος» Μονάχου είχε απλώς μεταθέσει τον Ρωμαιοκαθολικό «ιερέα» Πέτερ Χάλερμαν από την Έσση στο Μόναχο παρ’ ότι κατηγορείτο για παιδεραστία και όταν κατεδικάσθη ο συγκεκριμένος εγκληματίας για βιασμό ενός παιδιού το 1986 συνέχισε την εγκληματική του δράση ανενόχλητος από την προισταμένη του «εκκλησιαστική» αρχή, τον τότε Αρχιεπίσκοπο Μονάχου Ράτσινγκερ και ετέθη σε διαθεσιμότητα κατόπιν του τεραστίου θορύβου μόλις το 2010.

Επί των ημερών του, ξέσπασε η ομόθυμος οργή των Ολλανδικού και Ιρλανδικού Κοινοβουλίων διά τις χιλιάδες φρικώδη σκάνδαλα παιδεραστίας στις χώρες τους με αποκορύφωμα να κλείση η πρεσβεία της Ιρλανδίας στο Βατικανό σε ένδειξη διαμαρτυρίας, ξεκίνησε παναυστραλιανή έρευνα της ομοσπονδιακής κυβερνήσεως για σκάνδαλα παιδεραστίας στην πέμπτη ήπειρο και «μακαριοποιήθηκε» ο προκάτοχός του Ιωάννης Παύλος ο Β΄ που επί των ημερών του μεθοδικά συνεκαλύφθησαν εκατοντάδες χιλιάδες πράξεις παιδεραστίας Ρωμαιοκαθολικών «κληρικών» καθώς και συνεχείς ήταν οι απολογίες στο διαδίκτυο των Ρωμαιοκαθολικών «καρδιναλίων και αρχιεπισκόπων» στις Η.Π.Α. και εκατομμύρια τα δολλάρια των αποζημιώσεων στα θύματα της φρικώδους παιδεραστίας του Ρωμαιοκαθολικού «χριστιανικού ήθους».

Ταυτοχρόνως ένα άλλο τεράστιο σκάνδαλο που άγγιξε προσωπικά τον παραιτούμενο Βενέδικτο ΙΣΤ’ ήταν το σκάνδαλο Vatileaks κατά το οποίο είκοσι στελέχη του Βατικανού και ο προσωπικός του «μπάτλερ» διέρρευσαν πολλά διαβαθμισμένα έγγραφα από το γραφείο του τα οποία αποτέλεσαν το υλικό για το βιβλίο του Τζιανουίτσι Νούτσι «Τα μυστικά έγγραφα του Βενεδίκτου XVI» όπου αποκαλύπτεται πάρτυ εκατομμυρίων που έχει στήσει το Βατικανό με εργολάβους και φιλικές εταιρείες, με ξέπλυμα μαύρου χρήματος και πολλές παράνομες ενέργειες.

Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι το Αμερικανικό Υπουργείο Οικονομικών προειδοποίησε ότι το Βατικανό είναι «ευάλωτο» στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και το κατέταξε μαζί με την Υεμένη, την Ρουμανία και το Βιετνάμ.

Η Κεντρική Τράπεζα της Ιταλίας Bank Italia συμπεριέλαβε το IOR (ιδιοκτησίας του Βατικανού) στους εξωκοινοτικούς χρηματοοικονομικούς ομίλους που θα πρέπει να ελέγχωνται με βάση την Νομοθεσία για την καταπολέμηση της ανακύκλωσης βρώμικου χρήματος, το δε Βατικανό απέσυρε τα κεφάλαιά του από 9 ιταλικές τράπεζες για να τα μεταφέρει στην Γερμανία.

Σύμφωνα δε με την Απόφαση του Δικαστηρίου της Ρώμης το 2010 η Cosa Nostra (Ιταλική μαφία) είχε μεγάλες καταθέσεις στο IOR (ιδιοκτησίας του Βατικανού) και στην Banco Ambrosiano του Βατικανού. Το IOR (ιδιοκτησίας του Βατικανού) φυλάσσει τα οικονομικά μυστικά του Βατικανού στον φορολογικό παράδεισο των νήσων Kaiman της Καραιβικής και η Κεντρική Τράπεζα του Βατικανού APSA είχε πάρει το πράσινο φως για την έκδοση κερμάτων σε Ευρώ παρά το ότι δεν παρέχει κανένα εχέγγυο διαφάνειας με αποτέλεσμα τις έντονες διαμαρτυρίες των αρμοδίων δικαστικών αρχών της Ιταλίας.

Όλα αυτά ήτο δυνατόν ποτέ να τα σηκώσουν οι γεροντικοί ώμοι του ογδονταπεντάχρονου ενοίκου του Βατικανού; Αλλά αυτά είναι τα οψώνια της σχάσεως από το σώμα του Χριστού, από το σώμα της Εκκλησίας.

Απόδειξις πληρεστάτη για το διαρκές έγκλημα της βαναύσου καθυβρίσεως και αρνήσεως του Παναγίου Πνεύματος από την Ρωμαιοκαθολική θρησκευτική κοινωνία είναι η urbi et orbi περιφρόνησις του ΙΓ΄ ιερού κανόνος της εν Κωνσταντινουπόλει το έτος 680 Αγίας ΣΤ΄ Οικουμενικής Συνόδου που ρητώς απαγορεύει «εν τη Ρωμαίων Εκκλησία» την γενική αγαμία του κλήρου στοιχούσα στον μακάριο λόγο του Δομήτορος της Εκκλησίας Κυρίου «ου πάντες χωρούσι τον λόγον τούτο αλλ’ οις δέδοται» (Ματθ. ιθ΄11) με πρόδηλο αποτέλεσμα τα χιλιάδες εγκλήματα παιδεραστίας.

Όσον αφορά δε στην δήθεν φιλορθόδοξη στάσι του απερχομένου ηγέτου της Ρωμαιοκαθολικής αιρετικής κοινωνίας αρνητική απόδειξι παρέχουν η κατάρρευσι του διεξαγομένου θεολογικού διαλόγου με τα φληναφήματα περί δήθεν Πετρείου δόγματος, εξ αιτίας της αμεταμελήτου εμμονής του στην κακοδοξία, την στρέβλωση της αποστολικοπαραδότου αληθείας και την αίρεση αλλά και η «ονομασία» στις 25/5/2008 ψευδεπισκόπου των Ουνιτών της Ελλάδος του «Καρακοβίας» κ. Δημητρίου Σαλάχα και νυν «Γρατιανουπόλεως» καθώς και η κατόπιν δικών του παρεμβάσεων στον προκάτοχόν του ως Πρόεδρος της αρμοδίας επιτροπής για την «καθαρότητα του δόγματος» αναίρεσι της συμφώνου υπογραφής των Ρωμαιοκαθολικών εκπροσώπων στον διεξαγόμενο θεολογικό διάλογο διά την καταδίκη της Ουνίας στο περιώνυμο κείμενο του Freising.

Ταπεινώς ευχόμεθα ο Θεός να του χαρίση μετάνοια και ανάνηψη.