Ι.Μ. ΑΙΤΩΛΙΑΣ: Ποιμαντορική εγκύκλιο προς τον ιερό κλήρο, τις μοναστικές αδελφότητες και τον ευσεβή λαό, συνέγραψε ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ.κ. Κοσμάς για την εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, στην οποία αναφέρει: Η μεγάλη σημερινή εορτή τής δόξης καί τού μεγαλείου της Παναγίας, η εορτή πού μάς υπενθυμίζει ότι η Μητέρα μας είναι εδώ, κοντά μας, ανάμεσά μας, ως «προστασία καί σκέπη».
Αναλυτικά η Εγκύκλιος του Σεβ. Μητροπολίτου Κοσμά:
Αγαπητοί πατέρες καί αδελφοί,
Μιά «όασι» είναι η εορτή τής Κοιμήσεως τής Θεοτόκου τήν οποία ζούμε σήμερα. Μιά «όασι» δροσερή καί πνευματική, η οποία μέσα στή ζέστη τών πειρασμών τού καλοκαιριού, τήν πολύβουη ταραχή καί σύγχυσι τής κοινωνίας, δροσίζει, αναζωογονεί καί ειρηνεύει τίς ταλαιπωρημένες ψυχές.
Η Κοίμησι τής Παναγίας μας δέν έχει τίποτα τό κοινό μέ όσα συμβαίνουν στήν κοίμησι τών ανθρώπων. Δέν έχει ούτε πένθος καί δάκρυα, ούτε κατήφεια καί πόνους. Είναι εορτή χαράς, είναι πανήγυρις θριάμβου καί δόξης. Σκορπίζει ελπίδα, δύναμι, παρηγοριά, στήριγμα καί βοήθεια σέ όλους μας.
Σήμερα, όλοι οι ορθόδοξοι χριστιανοί πλησιάζουμε τήν χαριτόβρυτο εικόνα τής Κοιμήσεως τής Παναγίας μας, τήν ασπαζώμαστε μέ ευλάβεια καί υιικό σεβασμό καί χαίρουμε γιά τή δόξα τής μεγάλης μας Μητέρας.
Βλέπουμε στην εικόνα, τόν Κύριο καί Θεό μας, τόν Υιό καί Θεό τής Παναγίας μας, Ιησού Χριστό, νά έχει στά χέρια του τήν παναγία ψυχή της. Καί γνωρίζουμε ότι η Κυρία Θεοτόκος, μετά τήν Κοίμησί της καί τόν ενταφιασμό της στή Γεθσημανή, μόνο τρείς ημέρες έμεινε στόν τάφο, γιατί αναστήθηκε όπως ο Υιός της καί εκάθισε εκ δεξιών τού Τριαδικού Θεού μας «πεποικιλμένη τή θεία δόξη».
Αξιώθηκε τής μοναδικής αυτής τιμής καί δόξης, διότι μόνη αυτή στόν κόσμο αναδείχθηκε Μητέρα τού Θεού μας ως ανθρώπου, τόν ανέθρεψε, τόν κράτησε στά χέρια της, τόν διηκόνησε ως άνθρωπο. «Μετέστη πρός ουρανόν», αλλά δέν «κατέλιπε τόν κόσμον εν τή κοιμήσει καί τή μεταστάσει της».
Η Παναγία μας, όσο έζησε τήν ταπείνωσι καί τή σιωπή ακολουθώντας τόν Κύριο, τόσο έδειξε τήν παρουσία της καί τήν πρόσφορά της μετά τήν Κοίμησί της. Ως μητέρα τής Ζωής, σέ όλα τά μήκη καί πλάτη τής γής κάνει αισθητή τήν παρουσία της, θαυματουργεί, ομιλεί, κλαίει, δακρύζει, μυροβλύζει, φαίνεται ζωντανή. Απλώνει τά άχραντα χέρια της πάνω από τά πεδία τών μαχών, μπαίνει στά χειρουργεία, θεραπεύει επιδημίες καί αθεράπευτες ασθένειες, ταξιδεύει σέ θάλασσες καί στεριές.
Δέν μπορούμε νά κρύψουμε «τόν βυθόν τού ελέους καί τήν βρύσιν τών απείρων θαυμάτων» της. Ιδιαιτέρως εμείς οι Έλληνες γνωρίσαμε καί γνωρίζουμε τήν Παναγία μας στήν ιστορική πορεία τού Έθνους μας καί
στήν προσωπική μας ζωή.
Αφ ότου οι Έλληνες αγκάλιασαν τήν Πίστι στόν Υιό καί Θεό της, τόν Κύριο Ιησού Χριστό, έκαναν τήν Παναγία μας Μητέρα τους, προστασία καί οδηγήτριά τους. Τήν κατέστησαν πολιούχο στή νέα πρωτεύουσα, τήν βασιλίδα τών πόλεων, τήν ανέδειξαν Υπέρμαχο Στρατηγό, τήν έκαναν σύμβολο τού πολιτισμού τους.
Η Παναγία μας δέν άφησε ποτέ τούς Έλληνες χωρίς προστασία. Μαζί της οι Βυζαντινοί πρόγονοί μας επολέμησαν στίς επάλξεις τών τειχών τής Κωνσταντινουπόλεως καί συνέτριψαν τούς βαρβάρους λαούς. Μέ τό ιερό λάβαρό της εκήρυξαν τήν επανάστασι οι σκλαβωμένοι ραγιάδες. Κάτω από τή σκέπη της αγωνίστηκαν οι στρατιώτες μας στά βουνά τής σημερινής Αλβανίας καί συνέτριψαν τόν Άξονα. Κάθε ελεύθερος τόπος τής πατρίδος μας ελευθερώθηκε μέ τήν αγάπη, τήν σκέπη καί τίς πρεσβείες τής Παναγίας μας. Άς θυμηθούμε πόσα δεινά, φοβερές ασθένειες, επιδημίες καί θανατηφόρες πληγές απέτρεψε καί απομάκρυνε η Παναγία μας! Άν μιλούσαν οι θαυματουργές εικόνες της, στήν Ελλάδα, στό Άγιον Όρος, θά μάς εξιστορούσαν τίς συγκλονιστικές σωτήριες επεμβάσεις της.
Γονατιστή η Παναγία μας στόν θρόνο τής Χάριτος, ποτέ δέν παύει νά προσεύχεται γιά τήν προκοπή, τήν πρόοδο, τήν σωτηρία τών ορθοδόξων χριστιανών Ελλήνων.
Παρόλο πού γιά τόσα πρεσβεύει καί τόσα προσφέρει η Παναγία μας στούς Έλληνες, οι σύγχρονοι Έλληνες δέν απαντούν στήν μεγάλη μας Μητέρα μέ ευγνωμοσύνη, μέ σεβασμό, μέ πίστι, μέ τιμές. Δέν πιστεύουν στήν προστασία της καί τή θεία δύναμί της, δέν τήν τιμούν, δέν τήν επικαλούνται. Όπως λέει ο Φώτης Κόντογλου «Σήμερα είμαστε άπιστοι, ακατάνυχτοι, χωρίς ευσέβεια καί ευλάβεια». Τόσα «σύννεφα» υπάρχουν γύρω μας καί απειλούν νά φέρουν πολλά δεινά, εθνικά καί ατομικά, κι εμείς δέν καταφεύγουμε στήν Υπέρμαχο Στρατηγό, στήν πρέσβειρα, στήν σώτειρα τού Έθνους καί τού λαού μας, μέ πίστι καί μέ ικεσίες ευγνωμοσύνης.
Ψυχρανθήκαμε πολύ, αγαπητοί. Ούτε οι αρετές τής Παναγίας μάς συγκινούν, ούτε η σκέπη της καί η προστασία της μάς ενισχύουν. Τρέμουμε, έχουμε ταραχή, ζούμε τόν φόβο καί τήν αγωνία, βλέπουμε συνεχώς κινδύνους εμπρός μας καί γύρω μας. Όμως τήν παντοδύναμη, χάριτι Θεού, Μητέρα μας δέν τή φωνάζουμε, δέν τής ζητούμε βοήθεια, γιατί χάσαμε τήν αγνή πίστι, τήν ζωντανή, τήν καθαρή, τήν αταλάντευτη πίστι στόν Σωτήρα Χριστό καί τήν αγάπη μας στήν Παναγία.
Ως απόδειξη αυτών, είναι ότι επηρεασμένοι από όλες τίς αλλότριες φωνές αυτόχθονες καί ξένες, οι οποίες δέν τιμούν αληθινά τόν Κύριο καί τήν Παναγία σήμερα, κλονιστήκαμε κι εμείς, ολιγοπιστούμε καί φοβόμαστε ακόμα καί τά φρικτά Μυστήρια, τά οποία μάς προσφέρουν τό Πανάγιο Σώμα καί τό Αίμα τού Θεανθρώπου Κυρίου μας.
Αγαπητοί πατέρες καί αδελφοί,
Η μεγάλη σημερινή εορτή τής δόξης καί τού μεγαλείου της Παναγίας, η εορτή πού μάς υπενθυμίζει ότι η Μητέρα μας είναι εδώ, κοντά μας, ανάμεσά μας, ως «προστασία καί σκέπη». Άς ζητήσουμε νά μάς βοηθήσει νά στερεώσουμε τήν πίστι μας στήν παρουσία της, στήν αγάπη της, στήν προστασία της.
Άς τήν παρακαλέσουμε νά μάς βοηθήσει νά εδραιώσουμε μέσα μας τήν αταλάντευτη πίστι στό Χριστό μας.
Μήν αμβλύνουμε, μήν ψυχράνουμε τήν πίστι μας στόν Αναστάντα Κύριο καί Θεό, μήν ακούμε οθνείες φωνές, οι οποίες προσβάλουν τόν Κύριο καί τήν ορθόδοξη Πίστι. Μήν ψυχράνουμε τήν αγάπη μας στόν Εσταυρωμένο Κύριο. Μήν απομακρυνθούμε από τόν Ιερό Ναό μας καί από τόν εκκλησιασμό. Όποιοι κι άν έλθουν, όποιοι κι άν μάς ζητήσουν νά αφήσουμε τήν Παναγία μας καί τόν Χριστό μας, μήν τούς ακούσουμε. Μέσα σέ αυτή τήν «όασι», τήν σημερινή εορτή τής Παναγίας μας, άς αναζωπυρώσουμε τήν απόφασί μας: «Θά ζώ καί θά ομολογώ τόν Χριστό μου, θά ομολογώ καί θά καταφεύγω πάντοτε στήν Παναγία μου»!
Μετά πατρικών ευχών,
O ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
Ο ΑΙΤΩΛΙΑΣ ΚΑΙ ΑΚΑΡΝΑΝΙΑΣ ΚΟΣΜΑΣ
