Κάθε φορά που ολοκληρώνεται μια ημέρα της «Κατασκήνωσης στην Πόλη» της Μητρόπολης Λευκάδος, αλλά και το πρόγραμμα συνολικά, κάνουμε τον απολογισμό και την αξιολόγησή μας, τόσο τα στελέχη όσο και τα παιδιά.
Αυτή τη φορά, καθώς ολοκληρωνόταν η τρίτη καλοκαιρινή «Κατασκήνωση στην Πόλη» δυσκολευτήκαμε πολύ να σκεφτούμε κάποια δύσκολη στιγμή ή να βρούμε κάτι που δεν μας άρεσε… Ο ενθουσιασμός ήταν διάχυτος στην ατμόσφαιρα και η χαρά δεν μπορούσε να κρυφτεί πίσω από τις ολοφώτεινες μορφές των παιδιών, μικρών και μεγάλων.
Ήμασταν μια μεγάλη, ευχάριστη παρέα. Μια μεγάλη οικογένεια, με Πατέρα τον Θεό. Περίπου εκατόν δέκα χαμογελαστά πρόσωπα ανταμώναμε καθημερινά για μια ολόκληρη εβδομάδα, από τις 17 μέχρι και τις 23 Αυγούστου 2015, άλλοτε στην «Καταφυγή» (τον αγαπημένο μας πλέον, πολυδύναμο και φιλόξενο χώρο που η τοπική μας Εκκλησία διατηρεί στο κέντρο της Λευκάδας για τα παιδιά Της) και άλλοτε σε κάποια από τις γύρω εξοχές. Πάντοτε μέσα στην αγκαλιά της Εκκλησίας μας, με την ευλογία του πνευματικού πατέρα και Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Λευκάδος π. Θεοφίλου.
Εξήντα μικροί κατασκηνωτές από την Α΄ μέχρι και την Στ΄ Δημοτικού, μαζί με την «ομάδα ψυχαγωγίας» (δεκαπέντε παιδιά Α΄ και Β΄ Γυμνασίου που ετοίμαζαν δράσεις ψυχαγωγίας και αποτελούσαν ένα δυναμικό κομμάτι της συντροφιάς μας, αφού συνέχιζαν να απολαμβάνουν από πιο υπεύθυνη θέση αυτό που πρωτογνώρισαν ως κατασκηνωτές αρχικά), τους ομαδάρχες (δυο – τρεις σε καθεμία από τις οχτώ ομάδες, μαθητές Γ΄ Γυμνασίου ή Λυκείου, που προσέφεραν τον καλύτερό τους εαυτό, λειτουργώντας σαν αδέρφια μεγαλύτερα για τους «αδελφούς τους τούς ελαχίστους») και την «ομάδα υποστήριξης» (οι μεγαλύτεροι της παρέας, καμιά δεκαριά στον αριθμό, που φρόντιζαν να έχουμε φαγητό, παιχνίδια και καθετί που χρειαζόμαστε στην ώρα του…) χτίσαμε με τη Χάρη του Θεού μια μικρή κοινωνία προσώπων, περιφερόμενη στους δρόμους και τις εξοχές της πόλης μας σαν μια αλλιώτικη λιτανεία δοξολογίας και ευχαριστίας για τα μεγαλεία του Θεού!
Θέμα της φετινής, τρίτης «Κατασκήνωσης στην Πόλη» ήταν «Των Αγίων ο χορός» και οι ομάδες ήταν αφιερωμένες στις διάφορες ομάδες των Αγίων μας που χαίρονται τη χαρά του Θεού (Άγγελοι, Προφήτες, Δίκαιοι, Απόστολοι, Ιεράρχες, Μάρτυρες, Ιερομάρτυρες, Όσιοι, Ανάργυροι) και μας δείχνουν το δρόμο προς τον Ουρανού.
Όσο κι αν μας δυσκολεύει το πρωινό ξύπνημα, με χαρά συναντιόμαστε κάθε πρωί στις 8.30 για την πρωινή μας προσευχή στον Ιερό Ναό του Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου και για ν’ ακούσουμε δυο λόγια ωφέλιμα από την πρόταση ζωής που ο Χριστός μας καταθέτει στον άνθρωπο. Παίρναμε το πρωινό μας όλοι μαζί, φροντισμένο πάντα, και απασχολούμαστε δημιουργικά ή παίζαμε όλοι μαζί, χωρισμένοι σε ομάδες ή στις δύο κοινότητές μας. Γύρω στις 11.00 π.μ. συναντιόμασταν όλοι μαζί για μια κοινή δραστηριότητα, ώσπου να ξεκινήσουμε για τον καθημερινό μας προορισμό· εκεί που θα προσκυνούσαμε, θα παίζαμε, θα κολυμπούσαμε, θα τρώγαμε, θα είχαμε άλλες ψυχαγωγικές ευκαιρίες, εξίσου απολαυστικές και εποικοδομητικές…
Μέσα σ’ αυτήν την εβδομάδα γνωρίσαμε:
-την Κουζούντελη με τα εξοχικά καφενεία του Πάπιου και του Αμερικάνου, όπου αναβιώσαμε το παραδοσιακό μας παιχνίδι «τ’αμπαλί»
-τις Αλυκές των Καρυωτών με το εκκλησάκι του Αγίου Παντελεήμονα, αλλά και την αγγειοπλαστική τέχνη στο εργαστήριο της οικογένειας Κεμαλίδη – Μαρτίνη
-τις εκκλησίες και τα μουσεία της πόλης της Λευκάδας, τον Μητροπολιτικό Ι. Ναό της Ευαγγελιστρίας και το παλιό Γυμνάσιο με το δροσερό πλάτανό του
-τα εξωκλήσια της Παναγίας των Βλαχερνών και του Αη-Γιάννη του Αντζούση με την υπέροχη παραλία του και τις ξαφνικές καταιγίδες που μας έρχονται από εκεί (δοκιμάσαμε μία και καταφύγαμε στο «Μύλο του Ορλώφ»)
-το Φράγκικο Φρούριο της Αγίας Μαύρας (όπου ψάξαμε τον κρυμμένο θησαυρό και για το οποίο ο Μάρκος Σφέτσας μας παρουσίασε το εκπληκτικό 3D ντοκιμαντέρ του πριν το επισκεφτούμε), την παραλία του Κάστρου και την πλωτή μας γέφυρα (που μας… ταξίδεψε για λίγο, καθώς άνοιγε)
-το μοναστήρι της Παναγίας μας της Φανερωμένης, όπου ψάλαμε Παράκληση υπέρ υγείας των αγαπημένων μας προσώπων, καθώς και τις πολυαγαπημένες μας Κατασκηνώσεις της Ι. Μητροπόλεως, κοντά στη Μονή
-τον Ιερό Ναό του Αγίου Νικολάου Λευκάδος, όπου λειτουργήσαμε την Κυριακή και γίναμε Ένα με τον Χριστό και μεταξύ μας, κοινωνώντας των Αχράντων Μυστηρίων.
Τι να πρωτοθυμηθεί κανείς; Κάθε στιγμή της φετινής «Κατασκήνωσης στην Πόλη» είναι χαραγμένη ανεξίτηλα στις καρδιές μας… Τα δάκρυα που ανέβλυσαν στα μάτια μας την ώρα του αποχωρισμού δείχνουν την ομορφιά που ξεχείλισε από την ψυχή μας!
Βέβαια, τα στελέχη συνεχίζουν να συναντιούνται και όλοι μαζί υποσχεθήκαμε να ξαναβρεθούμε για «Μια ημέρα για τους γονείς» στην Κατασκήνωση της Ι. Μητροπόλεώς την Κυριακή 27 Σεπτεμβρίου 2015, αλλά και στις παιδικές και νεανικές συντροφιές που σύντομα θα αρχίσουν στις Ενορίες μας από την Κυριακή, 4 Οκτωβρίου 2015 και για όλη τη διάρκεια του χειμώνα!
){kind=link}