του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου
Ο Σεβ. Μητροπολίτης Χονγκ-Κονγκ και Άπω Ανατολής κ. Νεκτάριος, προεξήρχε της Θείας Λειτουργίας που τελέστηκε την Κυριακή 26 Απριλίου, στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, την ενορία από την οποία κατάγεται και την οποία διηκόνησε ως λαϊκός. Παρέστη επίσης συμπροσευχόμενος και ο κατά σάρκα αδελφός του, Σεβ. Μητροπολίτης Σινγκαπούρης κ. Κωνσταντίνος.
Ο Σεβασμιώτατος, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας, απηύθυνε καρδιακούς λόγους προς τους πιστούς που είχαν κατακλύσει τον Ιερό Ναό.
Στην ομιλία του, ο Σεβ. αναφέρθηκε στα πρόσωπα που εορτάζει η Εκκλησία μας, την συγκεκριμένη Κυριακή, δηλαδή τις Μυροφόρες γυναίκες, τον Ιωσήφ τον από Αριμαθαίας και τον κρυφό μαθητή του Κυρίου, το Νικόδημο. Τα πρόσωπα αυτά παρουσιάζονται αυτήν την ημέρα, για δύο λόγους.
Ο πρώτος λόγος είναι γιατί πρωταγωνίστησαν σε αυτό το μεγάλο γεγονός της διαδόσεως του κηρύγματος της Αναστάσεως του Κυρίου. Γνωρίζουμε από αυτά που μας παραδίδουν οι Ευαγγελιστές, ότι ο Κύριος μετά την Ανάσταση Του, εμφανίστηκε για πρώτη φορά σε αυτές τις Μυροφόρες γυναίκες και σε αυτές είπε το κήρυγμα της Αναστάσεως. Και σε αυτές ανέθεσε να κηρύξουν αυτό το μεγάλο μήνυμα, ακόμη και στους Αποστόλους.
Ο δεύτερος λόγος είναι για να μας παρουσιάσει η Εκκλησία αυτές τις γυναίκες ως παραδείγματα χριστιανικής και πνευματικής ζωής. Αλλά και να μας δώσει έναν κανόνα, έναν οδηγό αναστάσιμης ζωής.
Τι είναι η Ανάσταση του Κυρίου, αναρωτήθηκε ο Σεβασμιώτατος. Τι ωφελεί εμάς; Αυτός αναστήθηκε, Αυτός είναι η ζωή, δεν είναι δυνατόν ο θάνατος να κατακυριεύσει της ζωής. Όμως ο Ιησούς δεν έρχεται να κρατήσει την Ανάσταση Του μόνο γι’ Αυτόν. Αλλά έρχεται αυτό το μήνυμα να το μεταμορφώσει σε τρόπο ζωής και να το δώσει ως δώρο δικό Του σε όλους εμάς.
Και έχει αξία και σημασία η Ανάσταση του Χριστού, όταν μπορέσουμε να κοινωνήσουμε και να συμμετέχουμε σε αυτήν. Να γίνουμε κοινωνοί αυτού του νέου τρόπου ζωής, που ο Κύριος εγκαινίασε με την Ανάσταση Του.
Για να συνεχίσει ο Σεβ.:
«Τι σημαίνει αυτό; Ο Κύριος μας, έδωσε εντολή στους μαθητές Του να μείνουν συναγμένοι όλοι μαζί. Και βλέπουμε ότι το πρώτο απόγευμα της Αναστάσεως Του, την Κυριακή το βράδυ εμφανίστηκε στους συναγμένους μαθητές. Σήμερα βλέπουμε αυτές τις μαθήτριες, που πάντοτε τον ακολουθούσαν, να πηγαίνουν μία ομάδα, με μία ψυχή και μία καρδιά, στον τάφο του Ιησού και να αποδώσουν όλες μαζί τις νεκρικές τιμές. Και αξιώνονται και αυτές της αποκαλύψεως και της παρουσίας του αναστημένου Χριστού».
Ενώ, από την άλλη, βλέπουμε τον Λουκά και τον Κλεόπα, οι οποίοι δεν πίστεψαν το κήρυγμα αυτών των γυναικών, να φεύγουν μακριά από τα Ιεροσόλυμα και την ομάδα των μαθητών για να κρυφτούν στο χωριό τους. Και εκεί παρουσιάζεται ο Ιησούς «εν ετέρα μορφή», με μορφή δηλαδή που δεν μπορούν να τον αναγνωρίσουν. Γιατί δεν είναι με τους άλλους μαθητές και δεν μπορούν να γνωρίσουν τον Χριστό. Φεύγουν μακριά από τους άλλους, μακριά από το γεγονός της Αναστάσεως και δεν είναι έτοιμες οι καρδιές τους ακόμα, να δουν και να αναγνωρίσουν τον αναστημένο Χριστό.
Τον αναγνωρίζουν τη στιγμή που κόβει το ψωμί, λειτουργώντας ο ίδιος ο Ιησούς το μυστήριο της Ευχαριστίας, της θυσίας και της Αναστάσεως Του. Διδάσκοντάς τους ότι πρέπει να γυρίσουν πίσω και να μείνουν μαζί με την Εκκλησία, με την κοινωνία των μαθητών.
Αυτή είναι η μετοχή στην Ανάσταση του Χριστού, τόνισε ο Σεβ. κ. Νεκτάριος. Είναι προσωπικό αγώνισμα γιατί πρέπει εμείς να αποδεχθούμε την Ανάσταση, να ταπεινωθούμε και μαζί με όλους τους μαθητές να υποδεχθούμε τον αναστημένο Χριστό μέσα στην καρδιά μας. Ο οποίος όμως είναι και παρών σε κάθε ευχαριστιακή σύναξη, στην ανάμνηση του Πάθους και της Αναστάσεως Του.
Γιατί όπως σημείωσε ο Σεβ.: «Είμαστε μαζί Του, συνδαιτυμόνες σε αυτό το αναστάσιμο τραπέζι. Γιατί δεν λειτουργούμε συμβολικά τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Ιησού, αλλά συμμετέχουμε σε αυτά τα ίδια τα γεγονότα.
Συγχρόνως όμως, εκτός από προσωπικό βίωμα, είναι και βίωμα κοινοτικό. Είμαστε όλοι μαζί, γιατί όλοι μαζί αποτελούμε το Σώμα του Χριστού. Αυτό είναι το μυστήριο που μας χάρισε ο αναστημένος Χριστός. Κανείς από αυτούς που πιστεύουν στο όνομα Του, να μην είναι μόνος του, αλλά να έχει τους αδελφούς και τις αδελφές του και όλοι μαζί να αποτελούν το Σώμα Του, να λαμβάνουν την Χάρη από τον αναστημένο Χριστό. Και αυτή τη Χάρη, την αγάπη, το έλεος, την συγχωρητικότητα να την βάζουν μέσα στην καρδιά τους και να την μοιράζονται με τους άλλους. Αυτός είναι ο νέος τρόπος ζωής. »
Είναι ένας τρόπος ζωής, συνέχισε, που κοστίζει σε όλους εμάς. Και αυτό μας τονίζει αυτήν την ημέρα η Εκκλησία. Πρέπει να είμαστε όλοι μαζί, γιατί είμαστε μία ψυχή και μία καρδιά μέσα στην Εκκλησία του Χριστού. Αλλά αυτός είναι ένας προσωπικός αγώνας ο οποίος κοστίζει.
Όταν αγαπάς, κάνεις θυσίες. Γιατί αγάπη σημαίνει ότι εμπιστεύεσαι, ταπεινώνεσαι, κάνεις ένα βήμα πίσω, ανοίγεις την καρδιά σου για να κάνεις χώρο σε αυτόν που αγαπάς και απευθύνεις την αγάπη σου. Αναφερόμενος μάλιστα στις Μυροφόρες και το γεγονός ότι πήγαν στον Τάφο χωρίς να σκέφτονται τον κίνδυνο των στρατιωτών, τόνισε ότι όταν αγαπάς δεν υπάρχει φόβος στην καρδιά, δεν φοβάσαι τίποτα. Αυτό συνέβη στην καρδιά αυτών των γυναικών. Αγαπούσαν τόσο πολύ τον Ιησού, ώστε δεν υπήρχε χώρος στην καρδιά τους για φόβο, για αμφιβολία.
Αυτό είναι ένα μεγάλο μάθημα για όλους εμάς, σημείωσε ο Σεβ. Μητροπολίτης κ. Νεκτάριος. Αυτές, σε μια πόλη χιλιάδων ανθρώπων, αξιώθηκαν του δώρου της Αναστάσεως και αγιάστηκαν από τον Χριστό. Οι υπόλοιποι έμειναν αδιάφοροι προς τον Χριστό, ανίκανοι να καταλάβουν το μυστήριο αλλά και τη χαρά που η δίνει η Ανάσταση Του.
Και κατέληξε ο Σεβ.: «Αυτές οι γυναίκες και αυτοί οι δύο κρυφοί μαθητές, ο Ιωσήφ και ο Νικόδημος, είναι οι οδηγοί μας σε αυτόν τον δρόμο της σχέσης και της αγάπης με τον Χριστό. Και με το άγιο παράδειγμα τους θα μας δείχνουν το δρόμο αυτής της ευλογημένης κοινωνίας με τον αναστημένο Χριστό. Και συγχρόνως θα μας δείχνουν ότι τα δώρα της Αναστάσεως μπορούμε να τα βιώσουμε μέσα στην κοινωνία των Αγίων, μέσα στην κοινωνία των Χριστιανών, μέσα στο Σώμα της Εκκλησίας, που είναι το Σώμα του αναστημένου Χριστού.»
Την ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Χονγκ-Κονγκ κ. Νεκταρίου μπορείτε να παρακολουθήσετε εδώ.
){kind=link}