Το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης αναγορεύει τον κ.κ. Στυλιανό, Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας και Κοσμήτορα της εν Σύδνεϋ Θεολογικής Σχολής του Αποστόλου Ανδρέου, σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος την Τετάρτη 8 Οκτωβρίου 2014 και ώρα 19.00, στο Σπίτι του Πολιτισμού, στο Ρέθυμνο.
Η αναγόρευση θα γίνει από την Αναπληρώτρια Πρύτανη του Πανεπιστημίου Κρήτης, Καθηγήτρια Ελένη Παπαδάκη και θα ακολουθήσει ομιλία του τιμώμενου με θέμα: «Ποίηση και Προσευχή».
Επίσης, θα υπάρχει μουσικό πρόγραμμα από το Ντουέτο του Μουσικού Καρπού και τους Αντώνιο Μαυράκη και Ελένη Αλεξαντωνάκη.
Βιογραφικό Σημείωμα του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού (Χαρκιανάκι)
Γεννηθείς εις το Ρέθυμνο Κρήτης (29-12-35), εσπούδασε εις την Θεολογική Σχολή Χάλκης Κωνσταντινουπόλεως. Περί τα τέλη του 1957 εχειροτονήθη εις Διάκονον εν Χάλκη, λαβών το Πτυχίο της Θεολογίας. Εχειροτονήθη εις το Ρέθυμνο το 1958 εις Πρεσβύτερον, και έλαβε υποτροφία από το Οικουμενικό Πατριαρχείο για να πραγματοποιήσει Μεταπτυχιακάς σπουδάς Συστηματικής Θεολογίας και Φιλοσοφίας της Θρησκείας εν Βόννη, τότε Δ. Γερμανίας (1958-1966).
Διά να ανακηρυχθεί Διδάκτωρ Θεολογίας από Ορθόδοξο Θεολογική Σχολή, και όχι να λάβει Διδακτορίαν αναλόγου ετεροδόξου Πανεπιστημιακής Σχολής της Δύσεως, υπέβαλε το 1965 την επί Διδακτορία Διατριβή του «ΠΕΡΙ ΤΟ ΑΛΑΘΗΤΟΝ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΕΝ ΤΗ ΟΡΘΟΔΟΞΩ ΘΕΟΛΟΓΙΑ» (ελληνιστί), εις την Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και ανεκηρύχθη Διδάκτωρ με βαθμό άριστα.
Επιστρέψας εκ Γερμανίας το 1966, διωρίσθηκε Ηγούμενος της εν Θεσσαλονίκη Ιστορικής Πατριαρχικής Μονής των Βλατάδων (14ου αι.), λαβών την εντολήν από την Ιερά Σύνοδο του Οικ. Πατριαρχείου να συνεργασθεί με άλλους επιστήμονας της εν Θεσσαλονίκη Θεολογικής Σχολής, προς ίδρυση εντός της Ιστορικής Μονής τoυ γνωστού σήμερα «Πατριαρχικού Ιδρύματος Πατερικών Μελετών».
Συντόμως, κατέστη Αντιπρόεδρος του ερευνητικού τούτου Κέντρου, και μετά λίγους μήνας Πρόεδρος αυτού. Με την αποπεράτωση της επί Υφηγεσία Διατριβής του, υπό τον τίτλο «ΤΟ ΠΕΡΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΣΥΝΤΑΓΜΑ ΤΗΣ Β’ ΒΑΤΙΚΑΝΗΣ ΣΥΝΟΔΟΥ» (Θεσσαλονίκη, 1969), ανεκηρύχθη Υφηγητής της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.
Εις τα αμέσως επόμενα χρόνια, εδίδαξε σε διάφορες Θεολογικές Σχολές και Ακαδημαικά Ιδρύματα, εντός και εκτός Ελλάδος, ιδιαίτερως δε εν τη εν Regensburg Δ. Γερμανίας Ρωμαιοκαθολική Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου (1973).
Περί το τέλος του 1970 είχε εκλεγεί παμψηφεί από την εν Κωνσταντινουπόλει Αγία και Ιερά Σύνοδο, Τιτουλάριος Μητροπολίτης Μιλητουπόλεως και Έξαρχος του Οικ. Πατριαρχείου διά το Άγιον Όρος.
Πέντε χρόνια αργότερα, και πάλι παμψηφεί, εξελέγη Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας, αφιχθείς εις το Σύδνεϋ τον Απρίλιο του 1975.
Εδημοσίευσε πλείστα όσα επί θεμάτων Συστηματικής Θεολογίας, ιδίως δε Εκκλησιολογίας, σε διεθνή θεολογικά περιοδικά, και εξεπροσώπησε το Οικ. Πατριαρχείον σε Συνελεύσεις του Παγκοσμίου Συμβουλίου Εκκλησιών και σε Διμερείς Θεολογικούς Διαλόγους.
Από το 1975 εδίδαξε αρκετά χρόνια Ορθόδοξη Θεολογία και Πνευματικότητα εις το Πανεπιστήμιο του Σύδνεϋ. Εξελέγη παμψηφεί από όλους τους Εκπροσώπους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, ως ο μόνιμος Πρόεδρος Αυτών, εις τον Επίσημο Θεολογικό Διάλογο μετά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας (Πάτμος-Ρόδος, 1980), έχων Συμπρόεδρον, εκ μέρους των Ρωμαιοκαθολικών, τον υπό του Βατικανού ορισθέντα Καρδινάλιο Johannes Willebrands.
Αφού υπηρέτησε ευόρκως επί δύο και πλέον δεκαετίας εις αυτήν την άκρως υπεύθυνη και δυσχερή θέση, υπέβαλε διά τρίτη φορά (15-4-2003) την εκ του Διαλόγου παραίτησή του χωρίς να υποχωρήσει πλέον, όπως είχε γίνει τις δύο προηγούμενες φορές, ότε δεν είχε γίνει δεκτή εκ Φαναρίου η εν λόγω παραίτηση.
Συγχρόνως, με την οριστική παραίτησή του, εδημοσίευσε εκτενή Έκθεση εις την Επιστημονικήν Επετηρίδα της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, υπό τον τίτλο «ΠΕΡΙ ΤΗΝ ΚΑΚΟΔΑΙΜΟΝΙΑΝ ΤΟΥ ΕΠΙΣΗΜΟΥ ΘΕΟΛΟΓΙΚΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΩΝ ΚΑΙ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΩΝ» (τομ. 13, Θεσσαλονίκη 2003).
Είναι επίσης ανεγνωρισμένος Δοκιμιογράφος και Ποιητής, έχων δημοσιεύσει 45 αυτοτελείς Ποιητικές Συλλογές (όλες εις τα ελληνικά, και μερικές σε δίγλωσση έκδοση με αγγλική μετάφραση).
Διά την ουσιαστική συμβολή του εις τον Ευρωπαικό Πολιτισμό, έλαβε από την αρμοδία Ελλανόδικο Επιτροπή το υψηλού κύρους Βραβείο «Gottfried von Herder Prize» από το Πανεπιστήμιο της Βιέννης (1973), με κύριον εισηγητή τον διεθνώς διαπρεπή Κλασσικό Φιλόλογο Καθηγητή του Πανεπιστημίου Βιέννης Albin Lesky.
Λίγα χρόνια αργότερα, με κύριον εισηγητή τον διεθνώς γνωστό Συγγραφέα Παντελή Πρεβελάκη, ο Αρχιεπίσκοπος Στυλιανός έλαβε το Βραβείο Ποιήσεως από την Ακαδημία Αθηνών, για το έτος 1980.
Το Πανεπιστήμιον Lublin Πολωνίας τον ανεκήρυξε Επίτιμο Διδάκτορα (1985), ενώ το Συλλογικό Σώμα των εν Σύδνεϋ Θεολογικών Σχολών (Sydney College of Divinity), ανεκήρυξε τούτον πρώτον Επίτιμο Διδάκτορά του (2001). Από το ίδιο Συλλογικό Ακαδημαικό Σώμα, και με αξιολόγηση από ανεξάρτητη Ακαδημαική Επιτροπή διαφόρων Σχολών, ανεγνωρίσθη επισήμως ως Καθηγητής.
Γνωστός από το 1986, ως ο Ιδρυτής και Κοσμήτωρ της Θεολογικής Σχολής του Απ. Ανδρέου, διδάσκει έκτοτε εις αυτήν τα μαθήματα Συστηματικής Θεολογίας.
