Toυ Χρίστου Μιχαήλ
Πολλοί πιστεύουν πως τα μαλλιά είναι δύναμη, δώστε λοιπόν και εσείς την δύναμη σας σε αυτά τα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Δεν είναι το κόστος, είναι η πράξη!
“Μια φορά υπάρχουμε, δεν υπάρχει τρόπος να υπάρξουμε δυο φορές και μάλλον δεν θα υπάρξουμε ξανά ποτέ. Κι εσύ που δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις τη χαρά. Και η ζωή πάει χαμένη με τις αναβολές και ο καθένας πεθαίνει απασχολημένος”, είπε ο αρχαίος φιλόσοφος Επίκουρος. Μία φράση που λέει πολλά και αρμόζει στην δική μου εμπειρία ζωής θα την χαρακτήριζα.
Θα κόψουμε τα μαλλιά για να τα στείλει η μικρή στο εξωτερικό να γίνουν περούκα για τα παιδιά με καρκίνο!!
Όπως όλοι υποστηρίζουμε ο κομμωτής είναι και ο «εξομολόγος» μας. Είναι το άτομο που θα σε ζήσει και στις χαρές και στις λύπες. Μάλιστα, οι κουβέντες του κομμωτηρίου είναι κάτι σαν την επίσκεψη στον ψυχολόγο. Γι’ αυτό θεωρώ πως στο επάγγελμα μας ζούμε ξεχωριστές στιγμές.
Πρωινό Μεγάλης Τρίτης και κάθε κατεργάρης στον πάγκο του. Το κλίμα ξεχωριστό και ιδιαίτερα μουντό την Μεγάλη εβδομάδα για όλους μας. Τα ραντεβού για κάθε υπηρεσία κομμωτηρίου πραγματοποιούνται ομαλά.
Το ραντεβού των 10:00 γυναικείο κούρεμα λέει και φθάνει. Ένα κορίτσι με το χαμόγελο στα χείλη μπαίνει και χαιρετά. Ωραία σκέφτομαι πάω να ετοιμάσω το κορίτσι να κουρευτεί.
Θα χρειαστώ λαστιχάκια μου λέει η συνάδελφος που ανάλαβε το κούρεμα της. Αναρωτιέμαι εγω: Λαστιχάκια για κούρεμα;
Ναι μου λέει θα κόψουμε τα μαλλιά για να τα στείλει η μικρή στο εξωτερικό να γίνουν περούκα για τα παιδιά με καρκίνο!!
Εκείνη την στιγμή απλά ανατριχιάζω και προσπάθω να συγκρατήσω την συγκίνηση της χαράς μου για την πράξη αυτή. Απλά κάθησα και έκανα το λιγότερο που μπορούσα,την καμάρωνα!!
Η μικρή εδώ και 6 μήνες ήθελε να κόψει τα μαλλιά της για να τα δώσει αφιλοκερδώς σε εργοστάσιο που φτιάχνουν περούκες για παιδιά με καρκίνο αλλά δεν έβρισκε και το έψαχνε. Μόλις βρήκε το κατάλληλο εργοστάσιο έκλεισε ραντεβού για κούρεμα.
Δεν γνωρίζω εάν επηρεάστηκε από τους γονείς της ή της έδειξαν φωτογραφίες και της εξήγησαν ότι υπάρχουν παιδάκια που πάσχουν από καρκίνο και γι’ αυτό το λόγο δεν έχουν μαλλιά.
Δεν γνωρίζω εάν της είπε κάποιος ότι τα μακριά μαλλιά της θα μπορούσαν να γίνουν μια περούκα για εκείνα τα παιδιά ή είχε κάποια οικογενειακή εμπειρία.
Αυτό που έχει σημασία για μένα είναι η πράξη και μακάρι οι περισσότεροι από μας να είχαμε την δύναμη να ακολουθήσουμε το παράδειγμά της! Μακάρι να ζούσα καθημερινά τέτοιες στιγμές και ας γίνονταν ρουτίνα!
Το να μπορείς να ξυπνάς το πρωί, να σηκώνεσαι όρθιος, να πατάς στα πόδια σου και να σε στηρίζουν, να έχει η βρύση νερό και να μπορείς να σκύψεις για να πλυθείς και να πιείς. Να βγαίνει ο ήλιος και να τον βλέπεις ή να πέφτει η βροχή κι εσύ να την κοιτάς απ’ το τζάμι είναι ευλογία. Θέλουμε τα παιδιά μας να συνειδητοποιήσουν ότι όλα όσα έχουμε και είμαστε ικανοί να τα κάνουμε είναι ευλογία και ότι είναι πολύ σημαντικό να προσφέρουμε σε ανθρώπους με ανάγκες σε ατομικό και ομαδικό επίπεδο.
Απλά σαν άνθρωπος νοιώθω περήφανος για την μικρή και ελπίζω μεγαλώνοντας πάντα να παίρνει αποφάσεις που χαρίζουν ελπίδα !
Λοιπόν, ας ξανασκεφτούμε…. Ποιες είναι οι λύπες της ζωής μας; Ποιες οι χαρές της;
Η χαρά δεν χρειάζεται λεφτά, δεν θέλει χρόνο, δεν συνάδει με δικαιολογίες.
Πολλοί πιστεύουν πως τα μαλλιά είναι δύναμη, δώστε λοιπόν και εσείς την δύναμη σας σε αυτά τα παιδιά που το έχουν ανάγκη. Δεν είναι το κόστος, είναι η πράξη!
