Τι σηματοδοτεί η εμπλοκή της Βορειοατλαντικής Συμμαχίας στο προσφυγικό. Τα μεγάλα ερωτηματικά που εγείρονται, δεδομένης της τουρικής προκλητικότητας.
Η παρουσία του ΝΑΤO στο Αιγαίο δεν εξυπηρετεί μόνον το προσφυγικό, αλλά σηματοδοτεί την ενίσχυση της προσοχής της Συμμαχίας προς την νότια περιοχή της Ευρώπης.
Αυτό υποστηρίζουν στο DefenceMatters, με αναδημοσίευση στο Onalert, δυο έγκυροι αναλυτές. Ο Andrea Frontini,, και η Juliane Schmidt, Αναλυτές Πολιτικής στο Κέντρο Ευρωπαϊκής Πολιτικής (EPC), σχολιάζοντας τον νέο “Άξονα του Αιγαίου”. Παρ’ όλο που δεν το λένε, προφανώς εννοούν πως στην απόφαση συμμετοχής του ΝΑΤΟ στο προσφυγικό ζήτημα, έχει να κάνει και με την παρουσία των Ρώσων στο Αιγαίο. Τα προειδοποιητικό πυρά στο τουρκικό κατασκοπευτικό (μεταμφιεσμένο σε ψαρότρατα) είναι λογικό να ανησύχησαν την Συμμαχία.
Να σημειωθεί επίσης, ότι υπάρχει απόφαση των υπουργών Άμυνας στη Σύνοδο του ΝΑΤΟ να στηρίξουν τον αγώνα των ΗΠΑ κατά του ISIS πιο τολμηρά, κυρίως μέσω της χρήσης AWACS. Υπό το πρίσμα αυτό, ο ΝΑΤΟϊκός «άξονας του Αιγαίου» είναι επίσης μέρος μιας κάπως προκλητικής πράξης εξισορρόπησης μεταξύ των Ανατολικών και Νότιων «μετώπων» των σημερινών πολιτικών ασφάλειας της Συμμαχίας εντός και γύρω από την Ευρώπη.
Ήταν αναμενόμενο, μετά την ουκρανική κρίση, το ΝΑΤΟ να εμφανιστεί ως ο τελικός εγγυητής της εδαφικής άμυνας των Ανατολικο-Ευρωπαϊκών κρατών.
Οι δύο αναλυτές, λοιπόν, διαπιστώνουν ότι ενώ το πολιτικό σκεπτικό μιας τέτοιας κίνησης είναι σχετικά σαφές και κατανοητό, μια σειρά από αβεβαιότητες, που εκτείνονται από την νομική μέχρι και τη λειτουργική πολυπλοκότητα της εντολής αυτής -ιδίως στην περίπτωση της “συνάντησης” με βάρκες μεταναστών στο Αιγαίο Πέλαγος- θα παίξουν μεγάλο ρόλο στις μελλοντικές εκβάσεις της παρούσας απόφασης.
Συνολικά, ενώ η συμμετοχή του ΝΑΤΟ μπορεί να προσφέρει μια προσωρινή λύση για μερικούς από τους κινδύνους ασφαλείας που σχετίζονται με την παράνομη διακίνηση ανθρώπων, το σκεπτικό πίσω από αυτό το βήμα δεν φαίνεται να είναι συναφές με την ασφάλεια, αλλά έχει μάλλον ως βάση τη διαχείριση των μεταναστευτικών ροών.
Φαίνεται καθαρά πως δεν λαμβάνεται καθόλου υπόψη το γεγονός της επεκτατικής πολιτικής στην Τουρκία. Αυτό το πράττει όμως ο πρώην ανώτατος στρατιωτικός διοικητής της Ατλαντικής Συμμαχίας, ναύαρχος Τζέιμς Σταυρίδης, ο οποίος σημειώνει ότι θα χρειασθούν προσεκτικές κινήσεις από τους διοικητές του ΝΑΤΟ για να διασφαλισθεί ότι η επιχείρηση στο Αιγαίο για το «προσφυγικό» δεν θα πυροδοτήσει εντάσεις μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας.
Ο ναύαρχος υποστηρίζει ότι το ΝΑΤΟ θα μπορούσε να βοηθήσει στη διαχείριση των ομάδων «προσφύγων» που βρίσκονται στις ακτές, ωστόσο όλοι γνωρίζουμε πως στόχος του ΝΑΤΟ δεν είναι αυτός αλλά η παρεμπόδιση διέλευσης του ρωσικού στόλου από την Μαύρη Θάλασσα και τα Στενά μέσω του Αιγαίου στην Συρία, ειδικά σε περίπτωση κλιμάκωσης της σύγκρουσης στην περιοχή.
(Ενδιαφέρουσα είναι η πληροφορία του, ότι η επιχείρηση θα διοικείται πιθανότατα από τη Νάπολη της Ιταλίας, από τον Αμερικανό ναύαρχο 4 αστέρων, Μαρκ Φέργκιουσον).
Εκείνο που δεν διασαφηνίζεται -πέραν των γενικών και αορίστων διαβεβαιώσεων της κυβέρνησης, ότι θα υπηρετηθούν τα εθνικά συμφέροντα-, είναι τι πρόκειται να συμβεί όταν οι Τούρκοι -σχεδόν βέβαιο- συμπεριφερθούν κατά τον γνωστό προκλητικό τρόπο τους.
Τι θα συμβεί με την απονήωση τουρκικών αεροσκαφών που θα πραγματοποιούν πτήσεις -ως νατοϊκή δύναμη- πάνω από το Αγαθονήσι;
Τι θα συμβεί στην περίπτωση που λαθρομετανάστες αποβιβαστούν σκοπίμως από Τούρκους διακινητές σε νησίδα της οποίας την ελληνική κυριαρχία αμφισβητεί η Άγκυρα; Θα εμπλέκονται τουρκικό και ελληνικό ναυτικό για το ποιο έχει την αρμοδιότητα επέμβασης, όπως συνέβη το 15αύγουστο στα Ίμια;
Το δε σημαντικότερο είναι πως οι Αμερικανοί δεν δέχονται να είναι τα χωρικά μας ύδατα σε εύρος 6 μιλίων, ενώ στον αέρα να είναι 10 μίλια. «Έξι επάνω, έξι κάτω», λένε. Εμείς τι κάνουμε;
