του Μητροπολίτη Κωνσταντίας και Αμμοχώστου Βασιλείου
Το οικονομικό πρόβλημα της Κύπρου αποκαλύπτει το σκληρό και άτεγκτο πρόσωπο του κεφαλαίου. Ομως η δίασταση του προβλήματος υπερβαίνει τα καθαρά οικονομικά πλαίσια και για τους πολιτικούς μεταβάλλεται σε πολιτικό ζήτημα, για μας όμως είναι κατ’ εξοχή ζήτημα ηθικό.
Η Κύπρος για πολλούς λόγους βρέθηκε στη δίνη των εξελίξεων και ουσιαστικά διεξάγεται μία πάλη μεταξύ Δαβίδ και Γολιάθ, όπου αναδεικνύεται η δύναμη και η αδυναμία των ανίσχυρων, καθώς και η δύναμη και η αδυναμία των ισχυρών του κόσμου.
Μέσα σε ένα πιεστικό περιβάλλον, που πολλές φορές δείχνει και καταθλιπτικό πρόσωπο, αποκαλύπτονται και όσοι εμφανίζονταν έως τώρα “φίλοι” ή έστω συμπαθούντες τον αδύναμο Δαβίδ.
Η δύναμη του αδύνατου συνίσταται στο ότι έχει αναδείξει με τη στάση του την ανήθικη και άδικη κατάσταση πραγμάτων που επιβάλλεται ετσιθελικα από τη δύναμη των δυνατών. Ο Κυπριακός λαός έχει τη δύναμη και τη θέληση να αναλάβει το μερίδιο ευθύνης που του αναλογεί για την οικονομική κατάσταση. Η απόφαση του Κυπριακού Κοινοβουλίου ως στάση του Δαβίδ εναντίον του Γολιάθ, αποκάλυψε και ανέδειξε την αδικία, την ανηθικότητα και τη διαπλοκή συμφερόντων μεταξύ εκείνων που θέλουν να επιβάλουν το δικό τους μοντέλο γιατί με μανιχαϊστική νοοτροπία νομίζουν ότι είναι οι καλοί που αντιμάχονται το κακό.
Η δύναμη της αδύναμης Κύπρου, που πάντοτε βρισκόταν στο ιστορικό προσκήνιο, εντοπίζεται α) στη στρατηγική και γεωπολιτική της προνομιακή θέση της και, β) τώρα εισέρχεται με τρόπο δυνατό και πολλά υποσχόμενο για τον Κυπριακό λαό, που είναι βέβαιο ότι ενοχλεί τα μέγιστα τους δυνατούς, με τον εντοπισμό του φυσικού αερίου.
Αυτά τα σημεία της δύναμης της αδύναμης Κύπρου είναι δυνατό να μεταβληθούν σε σημεία αδυναμίας, γιατί όλοι επιβουλεύονται τα δυνατά σημεία του αδύναμου. Το μέγεθος της Κύπρου δεν της παρέχει και πολλές δυνατότητες να αμυνθεί και να υπερασπιστεί τον εαυτό της και τα δίκαια της και καθίσταται ευάλωτη στη βουλιμία τους.
Η Κύπρος έτρεφε μία ψευδέσθηση ότι θα μπορούσε να έχει την αλληλεγγύη των Ευρωπαίων εταίρων της, τόσο για τη λύση του εθνικού της θέματος, όσο και για την αντιμετώπιση της κρίσιμης οικονομικής κατάστασης, για την οποία δεν είναι η μόνη υπέυθυνη. Ευθύνονται και οι ίδιοι οι Ευρωπαίοι με τα μέτρα που έλαβαν ή που δεν έλαβαν για να κατοχυρώσουν την οικονομία της Ευρώπης και το νόμισμα της καθώς και τις χώρες μέλη.
Ομως, ούτε ένας από τους ευρωπαίους εταίρους έχει υψώσει τη φωνή του για την ἀδικη και παράνομη εισβολή και κατοχή της μισής Κύπρου από την Τουρκία, που και τότε είχε καταστραφεί η οικονομία της Κύπρου, ούτε και τώρα έδειξαν κάποια ηθική πλευρά της οικονομίας και θέλουν να γονατίσουν με τρόπο ανήθικο τον Κυπριακό λαό.
Οι δυνατοί αποδεικνύουν την αδυναμία τους με την έλλειψη πολιτικής και κοινωνικής ηθικής έναντι των μικρών εταίρων τους και των αδύνατων, ενώ οι αδύνατοι φανερώνουν τη δύναμη τους αποκαλύπτοντας την ανήθικη πολιτική και κοινωνική συμπεριφορά των ισχυρών.
Ευλόγως και με τα δεδομένα αυτά δημιουργείται ανησυχία, υποψία και φόβος ανάμεσα στον Κυπριακό λαό για το τι αναμένεται να εκδηλωθεί στη συνέχεια ως δύναμη στη συμπεριφορά των ισχυρών.
α) Είναι προφανές ότι επιθυμούν να ελέγξουν την Κύπρο ένεκα της στρατηγικής και γεωπολιτικής της θέσεως. Έτσι, έρχονται σε ισχυρή σύγκρουση οι δύο ισχυροί, που θέλουν να ελέγξουν την περιοχή και να προωθήσουν τα συμφέροντα τους, η Ευρώπη και η Ρωσία.
β) Επιθυμούν να καθυποτάξουν και να καταστρέψουν το οικονομικό σύστημα της Κύπρου, γιατί δεν τους αρέσει να βλέπουν ένα μικροσκοπικό Κράτος να διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην οικονομία περιφερειακά.
γ) Στόχος των ισχυρών της Ευρώπης είναι να ελέγξουν τον φυσικό πλούτο, που είναι βέβαιο ότι υπάρχει μετά την ανακάλυψη του φυσικού αερίου στην οικονομική ζώνη της Κύπρου.
δ) Ο φόβος και η ανησυχία των Κυπρίων πολιτών είναι ότι με τον ίδιο τρόπο θα συμπεριφερθούν για να επιβάλουν λύση της δικής τους αρεσκείας και στο εθνικό πρόβλημα της Κύπρου.
Ιστορικά, οι Ευρωπαίοι, οι πρόγονοι των σημερινών Ευρωπαίων, ένεκα της προνομιακής θέσεως της Κύπρου, διενήργησαν σταυροφορία εναντίον της και θέλησαν να καθυποτάξουν τον Κυπριακό λαό εθνικά, θρησκευτικά και πολιτιστικά. Σήμερα, η “πολιτισμένη” και “εξευγενισμένη” Ευρώπη ενεργεί κατά τον ίδιο τρόπο κάνοντας μία νέα σταυροφορία κατά της Κύπρου και αποκαλύπτουν έτσι τις αληθινές προθέσεις τους. Δεν τους ενδιαφέρει η ηθική της πολιτικής και της οικονομίας. Δεν δείχνουν ούτε ίχνος αλληλεγγύης, σε αντίθεση με τις ηχηρές και βαρύγδουπες διακηρύξεις τους. Τους ενδιαφέρουν τα δικά τους συμφέροντα και επιδιώξεις.
Ο Κυπριακός λαός διήλθε διά πυρός και σιδήρου στην κυριολεξία κατα τη διάρκεια της ιστορίας του. Κατόρθωσε, εν τούτοις, να επιβιώσει και να προοδεύσει. Αυτό αποτελεί τη δύναμη του Κυπριακού λαού που θα τον βοηθήσει να αντιμετωπίσει με επιτυχία και την παρούσα δύσκολη κατάσταση. Η Εκκλησία ήταν πάντοτε η πνευματική δύναμη του λαού μας, που του προσφέρει την ελπίδα, γιατί η πίστη στον Θεό είναι η δύναμη για να αντιμετωπίσουμε τους πειρασμούς του κόσμου που αντιστρατεύεται το θέλημα του Θεού.
