Βολές προς πολλές κατευθύνσεις εξαπέλυσε από άμβωνος ο μητροπολίτης Πάφου Γεώργιος κατά την διάρκεια ομιλίας του στο εθνικό μνημόσυνο των πεσόντων και φονευθέντων κατά την τουρκική εισβολή που τελέστηκε στον καθεδρικό Ναό Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο.
Στην παρουσία του Υπουργού Εσωτερικών Σωκράτη Χάσικου και άλλων επισήμων, ο πανιερότατος καυτηρίασε την ηθική σήψη και διαφθορά που επικρατούν στην κυπριακή κοινωνία, ζήτησε αλλαγή πλεύσης για αναζήτηση λύσης του Κυπριακού και έστειλε το μήνυμα προς κάθε κατεύθυνση ότι η ελευθερία δεν χαρίζεται αλλά αποκτιέται με θυσίες.
Ένα βλέμμα γύρω μας, είπε «θα μας πείσει ότι σήψη και διαφθορά κυριαρχούν παντού. Αποπροσανατολισμός από αξίες και ιδανικά, έλλειψη αγωνιστικότητας, διάθεση συμβιβασμού με κάθε απαίτηση του κατακτητή, ίδιον όφελος εις βάρος του κοινού αλλά και του εθνικού συμφέροντος. Ξεχαστήκαμε στα μισά του δρόμου. Μπαινοβγαίνουμε, κάτω από τους δοτούς περιορισμούς του κατακτητή, τις προσωπικές ταπεινώσεις και τον εθνικό εξευτελισμό, στα κατεχόμενα, ενισχύουμε την οικονομία τους με το να θητεύουμε στα καζίνα, να διασκεδάζουμε στα κέντρα και τα κλεμμένα ξενοδοχεία μας, ταξιδεύουμε πολλές φορές και από το παράνομο αεροδρόμιο τους, δίνοντας υπόσταση στο ψευδοκράτος τους. Ηθική και εθνική πώρωση απροσμέτρητη. Μια ανεξήγητη ροπή προς ισοπέδωση των πάντων. Έκπτωση, ουσιαστικά, της ίδιας της ανθρώπινης φύσης».
Αναφερόμενος στο Κυπριακό, ο Πάφου Γεώργιος είπε πως η κατάσταση είναι “αξιοθρήνητη και στο επίπεδο των στόχων και διεκδικήσεων του αγώνα μας”.
“Παρασυρθήκαμε”σημείωσε, “στη διαδικασία των διακοινοτικών συνομιλιών με στόχο όχι την αποκατάσταση των δικαιωμάτων του λαού μας, αλλά τον συμβιβασμό με την αρπαγή και την αδικία. Αυτό εδραίωσε την διεθνή προπαγάνδα της Τουρκίας για τη φύση του Κυπριακού προβλήματος, παρουσιάζοντας το σαν δικοινοτική διαφορά θέτοντας τον εαυτό της στο απυρόβλητο”, ανέφερε.
Ο Μητροπολίτης Πάφου επέκρινε τον διάλογο με τους Τουρκοκύπριους “που για δεκαετίες δεν είχε κανένα όφελος για του Έλληνεςκύπριους” και πρόσθεσε πως η «συνέχιση, για τόσα χρόνια, των συνομιλιών οδήγησε στην σταδιακή αποδοχή όλων των απαιτήσεων των Τούρκων, χωρίς κανένα αποτέλεσμα».
Επεσήμανε ακόμη πως η αποδοχή μιας διεκδίκησής τους, οδηγεί σε άλλη, πιο προχωρημένη διεκδίκηση, απ’ αυτούς. “Κι εμείς εξακολουθούμε να παίζουμε το παιχνίδι τους”.
Η αλλαγή πλεύσης, είπε ο πανιερότατος, έστω και την υστάτη, από την υποχωρητικότητα και την ηττοπάθεια, προς την αντίσταση και τη διεκδικητικότητα, απαιτεί, ασφαλώς, νέα εθνική στρατηγική, συσπείρωση όλων των δυνάμεων και θυσίες κομματικών θέσεων και φιλοδοξιών.
“Η σημερινή πορεία-πρέπει να καταλάβουμε- δεν οδηγεί σε λύση, οδηγεί σε διάλυση”, ανέφερε και επικαλέστηκε το παράδειγμα του Τιτανικού , όπου – όπως είπε- «την ώρα που το θαυμαστό υπερωκεάνιο βυθιζόταν, η μουσική συνέχιζε να παίζει και οι άνθρωποι φορώντας τα γιορτινά τους, ανίδεοι, χόρευαν και λικνίζονταν».
Γι’ αυτό και προβάλλει σήμερα ενώπιόν μας, όσο ποτέ άλλοτε, επιτακτική η ευθύνη μας για το μέλλον του τόπου, κατέληξε.
