Του Παναγιώτη Τελεβάντου
Η ψυχή του μ. Νικόλαου Σωτηρόπουλου βρίσκεται ήδη στα χέρια του Θεού και το φθαρτό σώμα του αναπαύεται στην Ιερά Μονή Γενεσίου της Θεοτόκου Μυρτιάς, όπου και ήταν η επιθυμία του να ταφεί το σκήνωμά του.
Στην κηδεία του περεβρέθηκαν τέσσερις αρχιερείς, ήτοι οι Σεβ. Κονίτσης, Πειραιώς, Γόρτυνος και ο επιχώριος Μητροπολίτης Ακαρνανίας Κοσμάς, οι οποίοι, όμως, δεν έλαβαν μέρος στην Εξόδιο Ακολουθία την οποία τέλεσε μόνος ο Πανοσ. Αρχιμ. Δανιήλ Αεράκης, προσωπικός φίλος και πνευματικός αδελφός του μεταστάντος, ο οποίος και εξεφώνησε εμπνευσμένο επικήδειο λόγο.
Οχι μόνον δεν επετράπη στους αρχιερείς που παρέστησαν να λάβουν μέρος στην Εξόδιο Ακολουθία, αλλά ούτε και σε οποιονδήποτε άλλο κληρικό που έσπευσε στην κηδεία πρόθυμος να συμμετάσχει.
Ακολούθησε νέο λίαν προσβλητικό για τον μακαριστό θεολόγο ατόπημα όταν δεν επετράπη στους πιστούς που μετέβησαν στην κηδεία να δώσουν τον τελευταίο ασπασμό στον μεταστάντα. Μόνον στους ιερείς επετράπη να αποχαιρετήσουν τον κεκοιμημένο.
Ο επιχώριος ιεράρχης -Σεβ. Ακαρνανίας κ. Κοσμάς, ο μόνος ουσιαστικά που είχε δικαίωμα να αποφασίσει για το θέμα- ήταν ολοφάνερα πολύ στενοχωρημένος, αφού ούτε στον ίδιο δεν επετράπη να συμμετάσχει στην Ακολουθία.!!!
Είναι απολύτως βέβαιο ότι -με παρασκηνιακή παρέμβαση- ο Παναγιότατος έδωσε εντολή να γίνει η κηδεία με τον τρόπο που τελέστηκε.
Πρόκειται για ατυχέστατη παρέμβαση η οποία δεν ερείδεται σε κανένα θεολογικό υπόβαθρο.
Ο Παναγιότατος γνώριζε ότι ο μ. Νικόλαος Σωτηρόπουλος συμμετείχε ανελλιπώς στο Ποτήριο της Ζωής σε πολλές Μητροπόλεις ανεμπόδιστα. Οι επίσκοποι μάλιστα αυτών των Μητροπόλεων προσκάλεσαν τον Παναγιότατο να πραγματοποιήσει στην επαρχία τους ποιμαντική επίσκεψη. Επομένως το λιγότερο που μπορούσε να κάνει ο Παναγιότατος ήταν να δείξει μεγαλοψυχία και να μην προβάλει αντιρρήσεις για την Εξόδιο Ακολουθία του που είναι το έλασσον σε σχέση με τη Θεία Κοινωνία.
Ο Παναγιότατος μπορεί να έχει προσωπική πικρία για τον κατά καιρούς οξύ έλεγχο που του άσκησε ο μεταστάς. Μπορεί να θεωρεί αντικανονικές ορισμένες ενέργειες του μεταστάντος στην Αυστραλία. Μπορεί να ήθελε να δείξει σεβασμό στις αποφάσεις της Μείζονος και Υπερτελούς Συνόδου που αφόρισε τον μεταστάντα. Οφειλε, όμως, επίσης να λάβει υπόψη ότι ο αφορισμός του ήταν εν παντί αντικανονικός. Εκτός από Οικουμενικός Πατριάρχης ο Παναγιότατος είναι και Διδάκτωρ του Κανονικού Δικαίου και ξέρει το γιατί. Γνώριζε προπαντός ότι εν πάσει περιπτώσει καταργήθηκε στην πράξη ο αφορισμός αφού τόσο πολλοί ιεράρχες επέτρεπαν στον μεταστάντα να κοινωνά.
Πώς είναι αφορισμένος ένας πιστός που κοινωνά σε τόσες Μητροπόλεις συνεχώς;
Ο Παναγιότατος, όμως, όφειλε να λάβει υπόψη του, επίσης, ότι ο μεταστάς -παρόλη την απολύτως δικαιολογημένη προσωπική του πικρία- ουδέποτε προσχώρησε σε σχίσμα ή σε αποτείχιση και ότι μάλιστα πρόσφατα συγκρούστηκε με τους αποτειχισμένους επειδή τους υπέδειξε ότι ενεργούν λανθασμένα όταν απέχουν από τη Θεία Κοινωνία.
Λυπάμαι να παρατηρήσω ότι η έλλειψη μεγαλοψυχίας εκ μέρους του Παναγιότατου έναντι του μεταστάντος ουδένα εκθέτει παρά μόνον τον ίδιο.
Αλλά υπάρχει και μια άλλη πολύ σοβαρή διάσταση του θέματος.
Ποιος έγραφε, Παναγιότατε, τις κατάπτυστες επιστολές του μ. Χριστόδουλου εναντίον του Πατριαρχείου;
Ο μ. Σωτηρόπουλος; Ο π. Θεόδωρος Ζήσης; Ο π. Γεώργιος Μεταλληνός ή ο π. Σαράντης Σαράντης;
Νομίζω ότι δεν αγνοείτε ότι ο δράστης του εγκλήματος κατά της Μητρός Εκκλησίας είναι ο κυριολεκτικά ειδεχθής -στο λαό του Θεού- Μεσσηνίας κ. Σαββάτος.
Και όμως! Εναντι του αχαρακτήριστου, ανεκδιήγητου και καθαιρετέου αυτού επισκόπου, όχι μόνο δείχνετε μεγαλοψυχία αλλά και τον προωθείτε παντί σθένει, ενώ έναντι του κεκοιμημένου Νικόλαου Σωτηρόπουλου δείξατε τόση μικροψυχία. Κρίμα!
Στον Παναγιότατο έγκειται να διορθώσει τα ημαρτημένα.
Μια σειρά από κατά Θεόν ενέργειες μπορούν να προσδώσουν μεγάλο προσωπικό κύρος στον Παναγιότατο.
Ας αρχίσουμε από την πολύπαθη Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας.
Παναγιότατε! Μέχρι πότε θα κωφεύετε στις οιμωγές του ποιμνίου σας; Ποιος είναι ο λόγος που δεν καθαιρείτε ή έστω δεν εκθρονίζετε και δεν απομακρύνετε κλωτσηδόν -υπογραμμίζουμε το κλωτσηδόν- από την Ωκεανία τον αλλοτριοεπίσκοπο Στυλιανό (Χαρκιανάκη);
Για ποιο λόγο, Παναγιότατε, περιβάλλετε με τόση εμπιστοσύνη τον κ. Σαββάτο, αφού έχει να επιδείξει τόσες αντιπατριαρχικές περγαμηνές;
Δεν πρέπει να του στερήσετε τη σκανδαλώδη εύνοια που του δείχνετε και δεν πρέπει να συνεργαστείτε με τον Αρχιεπίσκοπο Ιερώνυμο για να τον οδηγήσετε σε συνοδικό δικαστήριο για να καθαιρεθεί;
Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι, αν ο Παναγιότατος ενεργήσει κατά Θεόν έναντι των λυκοποιμένων της Αυστραλίας και της Μεσσηνίας, ο λαός του Θεού θα τον αγαπήσει σφόδρα, το προσωπικό του κύρος θα ανυψωθεί κατακόρυφα και η αίγλη του Οικουμενικού Πατριαρχείου θα πυργωθεί μέχρι τα σύννεφα.
