Πληθώρα μηνυμάτων περιελάμβανε το Χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Μητροπολίτου Καλαβρύτων & Αιγιαλείας Αμβρόσιου. “Όταν γίνεται σεισμός και πέφτουν 100 – 200 σπίτια χαλάει ο κόσμος στα Μέσα Ενημέρωσης. Ενώ γκρεμίζονται αληθινά 60.000 οικογένειες κάθε χρόνο, τόσα είναι περίπου τα διαζύγια – ίσως και περισσότερα-, ούτε καν γίνεται λόγος ανησυχίας” αναφέρει μεταξύ άλλων…
Δείτε αναλυτικά:
«Θεός εφανερώθη εν σαρκί, εδικαιώθη εν Πνεύματι, ώφθη Αγγέλοις,
εκηρύχθη εν Έθνεσιν, επιστεύθη εν κόσμω».
Η Γέννηση του Χριστού είναι το μεγαλύτερο ιστορικό γεγονός που συνέβη στον Πλανήτη μας. Όταν εγεννήθηκε ο Χριστός, ο Ουρανός άνοιξε. Άγγελοι ανεβοκατέβαιναν ψάλλοντες:
«Δόξα εν υψίστοις Θεώ
και επί γης ειρήνη,
εν ανθρώποις ευδοκία…»
Η ανθρώπινη ιστορία χωριστή στα δύο. Στην προ Χριστού (π.Χ.) και στην μετά Χριστόν (μ.Χ.) εποχή. Όλες οι διαχρονικές αξίες και ηθικές αρχές, τα πολυθρύλητα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν την αρχή και θέσπισή τους στην διδασκαλία του Ενανθρωπήσαντος Ιησού Χριστού.
Στο όνομα του Χριστού, όλες οι τέχνες έδωκαν τα καλύτερα δημιουργήματά τους. Εκατομμύρια άνθρωποι εθυσιάστηκαν, αφιέρωσαν την ζωή τους, τα προσόντα τους, την ψυχή τους.
Στο όνομα του Ιησού Χριστού έγιναν σκληροί και θανατηφόροι διωγμοί, εξορίες, κατέρρευσαν δυνάμεις και Αυτοκρατορίες. Διαλύθηκαν στρατιές απίστων και αθέων. Θεμελιώθηκαν νέα κοινωνικά συστήματα, νέοι πολιτισμοί, νέες ηθικές και πνευματικές αξίες, νέες ελπίδες. Νέο ελπιδοφόρο μέλλον. Δόθηκε νόημα στην ζωή μας. Πορεία για την Ουράνιο Βασιλεία, την Αιώνια ζωή.
Κάθε χρόνο η εορτή των Χριστουγέννων μας υπενθυμίζει, ότι ο Ενανθρωπήσας Κύριος είναι άρχοντας και δοτήρας της Ειρήνης. Σκοπός δε της έλευσής Του στη γη, είναι να ζήσουμε με αγάπη, ομόνοια και ειρήνη. Έτσι στο μέτρο που η ανθρωπότητα πρόσεξε και προσέχει, έζησε και ζει τις ηθικές αξίες και αλήθειες της διδασκαλίας Του, τα πάντα ήσαν και γίνονται καλύτερα.
Δυστυχώς όμως πολλές φορές απομακρύνθηκε η ανθρωπότης από τον Ενανθρωπήσαντα Χριστό και έγινε κοινωνία αφορήτου κολάσεως. Και αυτό συμβαίνει σήμερα εντονώτατα. Παντού αβεβαιότητα, αγωνία και εφιάλτης για το αύριο, μαρτύριο το σήμερα.
Λείπει η χαρά, η αισιοδοξία, τα όνειρα, οι ελπίδες. Το βλέπουμε στην νεολαία μας, την αυριανή ελπίδα της Πατρίδος. Το βλέπουμε στα νέα ανδρόγυνα, γιατί ζώντας μακράν του Χριστού, συζούν απλώς, και όπως απερίσκεπτα παντρεύονται, απερίσκεπτα χωρίζουν. Όταν γίνεται σεισμός και πέφτουν 100 – 200 σπίτια χαλάει ο κόσμος στα Μέσα Ενημέρωσης. Ενώ γκρεμίζονται αληθινά 60.000 οικογένειες κάθε χρόνο, τόσα είναι περίπου τα διαζύγια – ίσως και περισσότερα-, ούτε καν γίνεται λόγος ανησυχίας. Θεωρείται κάτι το φυσικό. Εκεί φθάσαμε.
Είναι, λοιπόν, επιτακτική ανάγκη να αποκτήσουμε θρησκευτική ζωή, ζωή πιο έντονα εκκλησιαστική, με μετάνοια, Θεία Κοινωνία. Να γίνουμε χριστιανοί ουσίας και όχι τυπικοί.
Αδελφοί μου, δεν πρέπει τα Χριστούγεννα να είναι μια απλή εορτή. Την νύκτα αυτή «ενσαρκώνεται η αγάπη του Θεού». Ο Υιός και Λόγος του Θεού γίνεται άγνωστος από αγάπη, γιατί είναι η Αγάπη. «Εν τούτω εφανερώθη η αγάπη του Θεού εν ημίν ότι τον Υιόν Του τον μονογενή απέσταλκεν ο Θεός εις τον κόσμον, ίνα ζήσωμεν δι’ αυτού» (Ιωαν. 4, 8-9)
Αυτή η φανέρωση της αγάπης του Θεού «εν σαρκί» αποτελεί την ειδοποιό διαφορά της Χριστιανικής μας πίστης. Η αγάπη αυτή του Θεού παραμένει αιώνια, ορατή στο μυστικό σώμα του Χριστού, που είναι η Εκκλησία Του. «Εκκλησία Θεού ζώντος, στύλος και εδραίωμα της αληθείας» (Α Τιμ. 3, 15).
Αυτή η χριστιανική αγάπη, δεν είναι γενική και αφηρημένη, όπως δυστυχώς χρησιμοποιείται παραποιημένα σήμερα από πολλούς. Η χριστιανική αγάπη, η αγάπη του Θεού, καλύπτει όλες τις ανθρώπινες σχέσεις. Διαβάζοντας στην πρώτη προς Κορινθίους Επιστολή του Αποστόλου Παύλου στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο, διαπιστώνουμε περίτρανα την αλήθεια αυτή. «Η αγάπη μακροθυμεί, χρηστεύεται, η αγάπη δεν ζηλεύει, δεν κομπάζει, δεν υπερηφανεύεται, δεν ασχημονεί, δεν ζητεί τίποτα για τον εαυτόν της, δεν θυμώνει, δεν σκέπτεται το κακόν, δεν χαίρεται όταν ο άλλος αδικείται, συγχαίρει δε την αλήθεια. Πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ελπίζει, πάντα υπομένει. Η αγάπη ουδέποτε εκπίπτει» (Α Κορινθ. 13, 48).
Καλούμεθα, λοιπόν, όλοι μας, να ρυθμίζουμε την καθημερινή ζωή και συμπεριφορά μας, σύμφωνα με τις πιο πάνω αλήθειες για την αγάπη. Και τότε η ζωή μας θα έχει νόημα, αξία, ουράνιο στόχο και προορισμό.
Αδελφοί μου, σήμερα η κοινωνία γενικώς και ιδιαίτερα η δική μας, ευρίσκεται σε πνευματική και οικονομική κρίση. Υπάρχει γύρω μας μεγάλη φτώχεια. Πολλές οικογένειες δυστυχούν και υποφέρουν. Είναι ανάγκη η ζωή όλων μας να γίνει πιστή στο Θεό, ενάρετη, «πλήρης αγαθών έργων και ελεημοσυνών».
Όλοι μας πρέπει να σκεπτόμεθα διαρκώς τους έχοντες ανάγκη, και να τους βοηθάμε από το υστέρημά μας.
Αδελφοί μου,
Τα Χριστούγεννα μας δίνουν και πάλι την ευκαιρία να συνειδητοποιήσουμε την σημασία της χριστιανικής ζωής. Την σημασία και αξία των εθνικών και παραδοσιακών θεσμών και ηθών μας. Μας δίνουν την αρχή και αφετηρία για αλλαγή σκέψης, νοοτροπίας, τρόπου ζωής.
Ας γίνει σε όλους μας το θείον Βρέφος της Βηθλεέμ, οδηγός και κυβερνήτης της ψυχής και της ζωής μας. Ας προσφέρουμε «εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν υμών» στον ενανθρωπήσαντα Σωτήρα Χριστό. Και τότε πραγματικά θα νιώσουμε ότι «ετέχθη ημίν σήμερον ο Σωτήρ».
Χρόνια πολλά, Πατέρες και αδελφοί
Χρόνια πολλά, τέκνα μου εν Κυρίω αγαπητά και περιπόθητα
Μετ’ ευχών πατρικών
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+Ο ΚΑΛΑΒΡΥΤΩΝ ΚΑΙ ΑΙΓΙΑΛΕΙΑΣ ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ
