Του Μιχαήλ Γ. Τρίτου, Κοσμήτορα Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.
Ηθικά απαράδεκτες, επιστημονικά ατεκμηρίωτες και εθνικά επιζήμιες είναι οι θέσεις της κ. Ρεπούση για το μάθημα των θρησκευτικών.
Έρχονται ως συνέχεια των άστοχων δηλώσεων της για τη Σμύρνη, το Ζάλογγο και τους Ποντίους, που προκάλεσαν της οργισμένη αντίδραση των Πανελλήνων.
Σ’ αυτή την κυρία, που ζήλεψε την δόξα του Ηρόστρατου, έχουμε να αντείπουμε τα εξής: Το μάθημα των θρησκευτικών είναι και πρέπει να παραμείνει υποχρεωτικό στα ελληνικά σχολεία για λόγους ιστορικούς, εθνικούς, παιδαγωγικούς και πολιτιστικούς.
Αποτελεί απαίτηση του Συντάγματος της Χώρας και υπαγορεύεται όχι μόνο από τη θρησκευτική ομοιογένεια των Ελλήνων, οι οποίοι στη συντριπτική πλειοψηφία τους είναι χριστιανοί ορθόδοξοι, αλλά και από την αρραγή ενότητα Εκκλησίας και Έθνους.
Πρόκειται για το μάθημα εκείνο, που ανταποκρίνεται περισσότερο από κάθε άλλο στο παιδαγωγικό και επιστημονικό αίτημα της αγωγής του όλου. Δημιουργεί όλες τις προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της προσωπικότητας. Προσφέρει πρότυπα ζωής, σχέσεων και συμπεριφοράς. Καλλιεργεί την ηθική συνείδηση σε μια εποχή κρίσεως των ηθικών αρχών και αξιών.
Πέραν αυτών είναι το μάθημα που υπηρετεί την οικουμενική αντίληψη του ανθρώπου, την ελληνική αυτοσυνειδησία και την ηθική θωράκιση της προσωπικότητας. Ρίχνει πλούσιο φως στα αιχμηρά υπαρξιακά και μεταφυσικά ερωτήματα των μαθητών, ευρύνει τον ψυχικό τους ορίζοντα, οξύνει την κριτική τους σκέψη, τους ανυψώνει πάνω από το υλικό και το ζωώδες, τους δημιουργεί ανώτερα οντολογικά βιώματα και τους φέρνει σε επαφή με τη μακραίωνη πολιτιστική παράδοση του Γένους.
Τέλος είναι ένα μάθημα με έντονο ανθρωπιστικό και κοινωνικό χρώμα, αφού μιλάει για τα ανθρώπινα δικαιώματα, την αξία του ανθρωπίνου προσώπου, την ισότητα των δύο φύλων, το αγαθό της ελευθερίας, την κοινωνική δικαιοσύνη, την παγκόσμια ειρήνη και την καταπολέμηση των φυλετικών διακρίσεων.
Γι’ αυτό έχει μια μοναδική διαχρονική παιδαγωγική σημασία και αξία, αφού ως τέλειος ανθρωπισμός αποτελεί μια ουσιαστική παρεμβολή στη ζωή των νέων.
Καλόν θα είναι η κ. Ρεπούση να κάνει την αυτοκριτική της για να βγει από τις ιδεοληπτικές της αγκυλώσεις και να αναπνεύσει τον αέρα της πραγματικής ελευθερίας.
