Στρατονικείας Στέφανος: «Γνώρισα την Οσία μια φορά εν ζωή, όταν ήμουν μικρότερος. Έκτοτε, μέσα από τις μαρτυρίες, γραπτές και προφορικές που καταφθάνουν συνεχώς για την οσιότητά της.
Αυτό που μού έκανε εντύπωση είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη της στο Θεό, η απόλυτη υπακοή στη Θεία Του Πρόνοια και θέλημά του», αναφέρει ο Επίσκοπος Στρατονικείας κ. Στέφανος, βοηθός Επίσκοπος της Μητρόπολης Καλύμνου, Λέρου και Αστυπάλαιας. Ο κ. Στέφανος μίλησε στην «Κιβωτό της Ορθοδοξίας» για όσα θυμάται και άκουσε για την Οσία της αγάπης, την Οσία των πτωχών, Οσία Γαβριηλία.
Κ.τ.Ο.: Γνωρίσατε την Οσία. Τι θυμόσαστε από αυτή την συνάντησή σας;
κ. Στέφανος: Θέλω αρχικά, να ευχαριστήσω τον Σεβ. Μητροπολίτη μας, Καλύμνου, Λέρου και Αστυπαλαίας κ. Παΐσιο, με την ευλογία του οποίου καταθέτουμε όσα ετούτη την ώρα.
Την Οσία τη γνώρισα ως λαϊκός μια φορά. Ήρθε στη Λέρο από τα 1990 έως την 28η Μαρτίου 1992, οπότε και οσιακά κοιμήθηκε. Ζούσε σε ένα οίκημα μαζί με την μοναχή Γαβριηλία, την άλλη μοναχή και συγγραφέα του βιβλίου για την Οσία. Έβλεπες έναν άνθρωπο του Θεού, πραγματικά του Θεού, που είχε αφιερωθεί σε Αυτόν και αποτελούσε υπόδειγμα απολύτου εμπιστοσύνης στη θεία Του Πρόνοια. Ένας άνθρωπος τελείως αφιλοχρήματος, αληθινά παραδομένη στο θέλημα Εκείνου που τόσο διά βίου αγάπησε.
Κ.τ.Ο: Είχε σκοπό να φθάσει έως την Ινδία για Ιεραποστολή;
κ. Στέφανος: Αυτό προέκυψε όταν, όπως η ίδια αποκάλυψε, είπε στο Θεό «δεν υπάρχω πια για τον κόσμο». Μετά, τα βήματά της τα κατηύθυνε ο Θεός, ώστε να φθάσει στην Ινδία, ένα ταξίδι που διήρκησε ἐντεκα μήνες. Φαντασθείτε, μια γυναίκα, με «άδειες» τσέπες, με τη δυσκολία των μέσων και των κινδύνων της εποχής εκείνης. Από τα 1954 έως τα 1959 διηκόνησε στην Ινδία. Μετά επέστρεψε, βρέθηκε στην Ι. Μονή των Αγίων Λαζάρου και των αδελφών του, Μάρθας και Μαρίας, στη Βιθυνία, όπου και έμεινε ως δόκιμη τρία χρόνια. Μετά επέστρεψε στην Αθήνα και από εκεί έφθασε στην Πάτμο. Μοναχή εκάρη στην Πάτμο, στο Σπήλαιο της Αποκαλύψεως, από τα οσιακά χέρια του Οσίου Αμφιλοχίου Μακρή, στα 1963. Λέγεται, μάλιστα, πως ο Όσιος Αμφιλόχιος της έδωσε την ευχή και ευλογία του για την καλλιέργεια και αφιέρωσή της στην Ιεραποστολή. Μετά πήγε ξανά στην Ινδία, το χρονικό διάστημα 1963-1966, όπου διακονούσε κάθε άνθρωπο, με περισσή αγάπη και πόνο ψυχής.
Κ.τ.Ο.: Τι λέγουν εδώ, οι άνθρωποι της Λέρου που σχετίστηκαν μαζί της;
κ. Στέφανος: Όλοι έχουν κάτι να θυμούνται από την Οσία. Ταπεινή, με διάκριση και πολλά χαρίσματα από το Θεό, η Οσία μιλούσε πρωτίστως με το παράδειγμά της και μετά με τα λόγια της. Θυμάμαι ένα χαρακτηριστικό περιστατικό, μια ημέρα πριν φθάσουμε στο Οικουμενικό μας Πατριαρχείο και ως Μητρόπολη, με τις άοκνες ενέργειες του Μητροπολίτη μας κ. Παϊσίου, καταθέσουμε το φάκελο με τα στοιχεία και τις μαρτυρίες προς την αγιοκατάταξή της. Με πλησίασε ένας κάτοικος της Λέρου, ο οποίος αυτό το διάστημα διαμένει στα Γιαννιτσά. Με χαιρέτησε και μού εμπιστεύτηκε ότι στα 2005, με την αρραβωνιαστικιά του, είχε μεταβεί στην Παναγία του Κάστρου, στο προσκύνημα που έχουμε εδώ στη Λέρο, εντός του οποίου, στο δεξιό κλίτος, υπάρχει ο τάφος της Οσίας Γαβριηλίας. Τους υποδέχθηκε μια μοναχή, εκτός του ναού και, αφού τους καλοδέχθηκε, τούς παρότρυνε να περάσουν και να προσκυνήσουν στον τάφο της Οσίας, πράγμα το οποίο και έκαναν με χαρά. Μετά από χρόνια, όταν αυτός ο κάτοικος, μετεωρολόγος στο επάγγελμα, επέστρεψε στη Λέρο και πήγε πάλι να προσκυνήσει την Παναγία, ρώτησε τι κάνει εκείνη η μοναχή που χρόνια πριν τούς υποδέχθηκε στο Προσκύνημα. Η έκπληξή του, αρχικά, όταν του είπαν ότι δεν υπάρχει ούτε υπήρχε μοναχή εδώ, κορυφώθηκε όταν αντιλήφθηκε ότι η φωτογραφία επί του τάφου της Οσίας ήταν ακριβώς εκείνη η μορφή της μοναχής, που τότε, τούς είχε καλοδεχθεί ως προσκυνητές έξω του ναού του Κάστρου και τους συνομίλησε! Τους υποδέχθηκε στα 2005, ενώ η Οσία είχε κοιμηθεί στα 1992!
Κ.τ.Ο.: Δεν τάφηκε στο μοναστήρι η Οσία;
κ. Στέφανος: Όχι. Η Οσία, ετάφη στην Παναγία του Κάστρου, στο δεξιό κλίτος του ναού. Το μοναστήρι των Αγίων Αγγέλων θεμελιώθηκε αργότερα, στα 1994 και τον θεμέλιο λίθο έθεσε ο ίδιος ο Οικουμενικός μας Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος.
Κ.τ.Ο.: Αν σας ρωτούσα τι ξεχωρίσατε στην Οσία, απ᾿ όσο τη γνωρίσατε, τι θα ήταν αυτό;
κ. Στέφανος: Η απόλυτη εμπιστοσύνη της στο θέλημα του Θεού, στην Θεία Του Πρόνοια. Ξεκινούσε για Ιεραποστολή χωρίς οδηγό, χωρίς χρήματα, χωρίς κατεύθυνση και ο Θεός προνοούσε για όλα. Ήταν αληθινά παραδομένη στο θείο Του θέλημα.
Το κείμενο δημοσιεύθηκε στην έντυπη εφημερίδα «Κιβωτός της Ορθοδοξίας»
