Ο Μητροπολίτης Μονεμβασίας και Σπάρτης κ. Ευστάθιος, με αφορμή την εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, εξέδωσε μήνυμα προς τους πιστούς, στο οποίο υπενθυμίζει τη σημασία της μεγάλης Θεομητορικής γιορτής.
Στο μήνυμά του τονίζει ότι η Παναγία, μετά την Κοίμησή της, παραμένει κοντά στους ανθρώπους, στηρίζει τις δοκιμασίες και τις προσευχές τους και τους οδηγεί προς την ανάσταση και τη ζωή αιώνια. Παράλληλα, ο Μητροπολίτης προτρέπει τους πιστούς να βαδίζουν με χαρά, ελπίδα και σταθερότητα στον δρόμο της ζωής, εμπιστευόμενοι τη φροντίδα της Θεοτόκου.
Παρατίθεται η εγκύκλιος
Ευλαβέστατοι Κληρικοί και Χριστιανοί μου Αγαπητοί,
Όλος ο Χριστώνυμος ορθόδοξος λαός μας γιορτάζει σήμερα την πιο μεγάλη Θεομητορική γιορτή. Με ιδιαίτερη χαρά, άνδρες, γυναίκες, νέοι, γέροι και παιδιά πανηγυρίζουμε θεοπρεπώς την αγία Κοίμηση και την εις τους ουρανούς Μετάσταση της Παναγίας μας, που είναι και το δεύτερο Πάσχα της Εκκλησίας μας.
Ο θάνατος της Θεοτόκου είναι η δόξα της και η χαρά της. Αυτή που γέννησε τον βασιλέα Χριστό, με τον θάνατό της εισήλθε στα βασίλεια του ουρανού. Αυτή που έγινε θρόνος του Θεού στη γη με τον θάνατό της υψώθηκε στον ουράνιο θρόνο του Τριαδικού Θεού, αφού φέρει τα «δευτερεία της Αγίας Τριάδος» και στέκεται υπεράνω των Χερουβείμ και των Σεραφείμ. Αυτή που ήταν «νύμφη του Θεού και καύχημα των παρθένων» με τον θάνατό της εισήλθε στον νυμφώνα της δόξης «πεποικιλμένη και ωραισμένη» με όλες τις αρετές. Αυτή που υπήρξε «έμψυχος και πάγχρυση κιβωτός» με τον θάνατό της «μετέστη» στα ουράνια σκηνώματα. Αυτή που γέννησε τη ζωή με τον θάνατό της «μετέστη προς την ζωήν». Το πανάγιο σώμα της, που το προσέλαβε με τη σάρκωσή του ο Κύριός μας, με την ενέργεια της θείας χάριτος πέρασε από την κατάσταση του θανάτου στην κατάσταση της ζωής.
Γι’ αυτό πιστεύουμε και ομολογούμε μαζί με τους Μεγάλους Πατέρες της Εκκλησίας μας ότι η Παναγία γνώρισε την ανάστασή της αμέσως μετά τον θάνατό της. Και δεν ήταν δυνατό να γίνει διαφορετικά και να μην τιμηθεί ιδιαίτερα η Μητέρα του Κυρίου μας και κατά χάρη μητέρα όλων των χριστιανών. Αναλογιζόμενοι ότι το πρόσωπο του Μωυσέως έλαμπε σαν τον ήλιο, όταν πήρε τις πλάκες του Νόμου, ότι ο Άγιος Εφραίμ, όταν εκοιμήθη, ακτινοβολούσε το λείψανό του, ότι ο Ηλίας και ο Ενώχ ανηρπάγησαν στον ουρανό, ότι άφθαρτα υπάρχουν τα σώματα των αγίων Σπυρίδωνος, Γερασίμου και Διονυσίου, συνειδητοποιούμε πόσο περισσότερο έπρεπε να τιμηθεί και να δοξασθεί η μητέρα του Κυρίου μας, που είναι «αγία αγίων μείζων».
Όμως η εορτή της Κοιμήσεώς της είναι και χαρά δική μας, γιατί μας δίνει την ευκαιρία να προγευθούμε και τη δική μας ανάσταση, όταν θα έλθει η ημέρα του Κυρίου η μεγάλη και επιφανής. Ο πόνος μας για τον θάνατο προσφιλών μας προσώπων και ο φόβος μας για τον δικό μας θάνατο περιορίζονται με την Κοίμηση της Θεοτόκου. Ζυμώνονται πλέον με την ελπίδα της αναστάσεώς μας και έτσι αντιμετωπίζονται με ψυχραιμία και με άλλη διάθεση. Μετά την Ανάσταση του Κυρίου μας και τη μετάσταση της Παναγίας μας, ο θάνατος είναι μέν θηρίο που μας προξενεί φόβο, αλλά χωρίς δόντια. Είναι ο θάνατος ύπνος μεγαλύτερης διάρκειας, όπως ο ύπνος είναι θάνατος μικρότερης διάρκειας, τόνιζε στα απλά αλλά ψυχοσωτήρια κηρύγματά του ο άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός.
Είναι ακόμη χαρά δική μας η Κοίμησή της, αφού δεν παύει να ευρίσκεται κοντά μας να μας βλέπει, να μας ακούει και να συμπαρίσταται στους αγώνες και στην αγωνία μας, στον πόνο μας και στα προβλήματά μας. Όλοι οι άνθρωποι έχουν προβλήματα. Είναι πονεμένοι και πληγωμένοι, άλλοι από τη φτώχεια και την αρρώστια, άλλοι από τη συκοφαντία και την αδικία και άλλοι από την πολυώνυμη αμαρτία, που κάνει δυστυχισμένο τον άνθρωπο. Στις στιγμές αυτές της διαπάλης και της δοκιμασίας ο άνθρωπος ψάχνει με αγωνία να βρει ένα στήριγμα. Εκείνη τη στιγμή που αγωνιά για συμπαράσταση προβάλλει για τους πιστούς η ανεπανάληπτη προσωπικότητα της Παναγίας μας, αφού και μετά την Κοίμηση «τον κόσμο ου κατέλιπε». Και η πνευματική εμπειρία της Εκκλησίας μας, αλλά και του καθενός μας ενισχύει την ελπίδα για τη λύση κάθε προβλήματος και για τη βελτίωση των συνθηκών της ζωής μας. Γνωρίζει ο πιστός ότι η Παναγία μας και θέλει και μπορεί να κάμει αυτό που της ζητάμε. Και μπορεί και θέλει να μας δώσει αυτό που μας λείπει. Και μπορεί και θέλει να μας εξασφαλίσει αυτό που μας πρέπει, γιατί είναι μάνα γεμάτη αγάπη και γιατί είναι η μάνα του Κυρίου και γνωρίζουμε οι πάντες ότι «πολλά γαρ ισχύει δέησις Μητρός προς ευμένειαν Δεσπότου», όπως εύστοχα μας λέγει ο ιερός υμνογράφος.
Αδελφοί μου και παιδιά μου,
Συνεχίστε την πορεία σας στον δρόμο της ζωής μας με χαρά, ενθουσιασμό και ελπίδα. Δεν είσθε μόνοι. Ακόμη και όταν οι συνάνθρωποί σας σας προδώσουν, όταν σας αδικήσουν και οι πιο καλοί σας φίλοι, ακόμη και όταν σας εγκαταλείψουν οι ίδιοι οι γονείς σας, προχωρήστε σταθεροί και ακλόνητοι, γιατί στο τιμόνι της ζωής είναι ο Χριστός, γιατί δίπλα σας, σε κάθε βήμα σας, ευρίσκεται η Παναγία μας, αφού, σύμφωνα μ’ όσα είπαμε και μ’ όσα μας διδάσκει με φροντίδα η Εκκλησία μας, δεν εγκατέλειψε τον κόσμο, ακόμη και μετά την Κοίμησή της.
Θερμός ευχέτης σας προς τη Θεοτόκο,
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
