Το δάσος είναι το ζωογόνο εργοστάσιο που δεν απεργεί πότέ, αναφέρει μεταξύ άλλων σε εγκύκλιό του για την αξία του δάσους και την προστασία του ο Μητροπολίτης Σπάρτης Ευστάθιος.
Συγκεκριμένα αναφέρει:
Π ρ ο ς
τους ευσεβείς Χριστιανούς
της Ιεράς Μητροπόλεώς μας
Θ ε μ α: «Περί της αξίας του δάσους και της προστασίας αυτού».
Χριστιανοί μου Αγαπητοί,
Με την ευλογία του Πανάγαθου Θεού φθάσαμε σιγά-σιγά στην ωραία περίοδο του Καλοκαιριού. την εποχή με το πολύ πράσινο, με τα πολύχρωμα ευωδιαστά λουλούδια, με τους άφθονους και εύγευστους καρπούς. Στην εποχή που ο άνθρωπος λόγω της ζέστης αναζητά τη δροσιά όχι μόνο στις παραλίες αλλά και κοντά στα δένδρα και ψηλά στα βουνά.
Πάντοτε το βλέμμα του ανθρώπου στρέφεται προς τα δένδρα, γιατί δημιουργούν μια ευχάριστη εικόνα και πάντοτε η σκέψη του τρέχει στα δάση, γιατί από εκεί παίρνει χρήσιμα διδάγματα και γιατί αισθάνεται την ανάγκη τους και απολαμβάνει συχνά-πυκνά τα αγαθά τους. Όπως ο ευγενής, ο λεπτός, ο πολιτισμένος και ψυχικά καλλιεργημένος άνθρωπος σκέπτεται πάντοτε τον ευεργέτη του και τον τρόπο με τον οποίο ευεργετήθηκε, έτσι και ο πιστός και καλός χριστιανός πάντοτε σκέπτεται τον Μεγάλο Ευεργέτη και Δημιουργό του Θεό και όλα εκείνα τα μέσα με τα οποία τον ευεργετεί καθημερινά, μεταξύ των οποίων είναι τα δένδρα και τα δάση.
Καί πράγματι το δάσος προσφέρει τα ξύλα του για τη θέρμανση τον χειμώνα και για την κατασκευή σπιτιών, πλοίων και άλλων πολλών χρήσιμων πραγμάτων. Προσφέρει τη δροσιά του πλούσια και αδιάκριτα σε κάθε κουρασμένο διαβάτη, ακόμη και σε εκείνον που κρατάει τσεκούρι ή πριόνι.
Επίσης τα δένδρα του δάσους, ιδίως τα ψηλότερα, λειτουργούν και ως φυσικά, ανέξοδα αλεξικέραυνα που εξουδετερώνουν τους κεραυνούς και προστατεύουν τις κατοικημένες περιοχές. Ακόμα αποδεικνύονται φιλόστοργοι οικονόμοι του πολυτιμότατου αγαθού του νερού, αφού το αποθηκεύουν τον χειμώνα σε υπόγειες δεξαμενές, κάτω από τις ρίζες τους και το προσφέρουν το καλοκαίρι, τότε που η αξία του είναι αφάνταστα μεγάλη.
Το δάσος, επιπλέον, περιορίζει αξιοθαύμαστα την πνιγηρή θερμότητα του καλοκαιριού και το παγερό κρύο του χειμώνα και αποτελεί το δραστικότατο φάρμακο εναντίον της μόλυνσης. Όλοι γνωρίζουμε ότι είναι το εργοστάσιο που δεν απεργεί ποτέ, που πάντοτε παράγει καθαρό, πολύτιμο και απαραίτητο για την ύπαρξη της ζωής οξυγόνο που το παρέχει άφθονο και χωρίς χρήματα σ΄όλους τους ανθρώπους χωρίς διάκριση.
Όμως και η αισθητική του σημασία είναι τεράστια, διότι στολίζει τον τόπο με τους διάφορους σχηματισμούς του και με το καταπράσινο και δροσερό φύλλωμά του. Περιοχή με ωραίες οικοδομές και με πολλές ανέσεις, αλλά χωρίς δένδρα μοιάζει με γυναίκα που έχει πολύ καλά διακοσμημένο όλο της το σώμα και το πρόσωπο, αλλά το κεφάλι της είναι χωρίς μαλλιά.
Κάποτε ένας σοφός εύστοχα χαρακτήρισε το δάσος ως αλάνθαστο μέτρο πολιτισμού. Πράγματι! Όπου βλέπουμε να υψώνονται δένδρα περιποιημένα και θαλερά εκεί ακμάζει η ημερότητα και η αγάπη. Αντίθετα, όπου προβάλλουν γυμνές, μαύρες και ρυτιδωμένες οι ράχες των βουνών, γιατί πέρασε η φωτιά και το τσεκούρι, εκεί κάτι σοβαρό συμβαίνει στις καρδιές των ανθρώπων.
Αδελφοί μου, Τι περίεργοι που είμαστε οι άνθρωποι. Θέλουμε να μας δίνει το δάσος καθαρό αέρα και οξυγόνο. Απολαμβάνουμε τη σκιά και τη δροσιά του. Ξεκουράζεται το μάτι μας και γαληνεύει η ψυχή μας κοντά του. Μόνο που δε σκεπτόμαστε να το φυλάξουμε και να το προστατεύσουμε για το δικό μας καλό. Δυστυχώς όχι μόνο δεν το προστατεύουμε από τους εχθρούς του, αλλά οι ίδιοι εμείς, που ευεργετούμαστε πολλαπλώς, καταντήσαμε οι χειρότεροι εχθροί του. Βάζουμε φωτιά και το καίμε από τη ρίζα. Δεν κόβουμε ένα κλαδί, ούτε καίμε ένα γέρικο δένδρο, αλλά καταστρέφουμε χιλιάδες δένδρα, ολόκληρα δάση. ‘Υπάρχει μεγαλύτερη αχαριστία και κακία από αυτή; Αυτή η ενέργειά μας είναι ένα στίγμα για τον πολιτισμό μας και ένα κακό σημάδι, ότι δε λειτουργεί σωστά το λογικό μας. Μήπως ετοιμάζουμε μόνοι μας την καταστροφή μας, καίγοντας τα δάση, που μας ξανανιώνουν και μας αναζωογονούν;
Αυτές τις απλές σκέψεις απευθύνω σε όλους σας και ως πνευματικός σας πατέρας σας παρακαλώ να προσέξετε αυτό το σπουδαίο και ζωτικό θέμα. Τούτο το Καλοκαίρι καμιά πυρκαγιά να μην εκδηλωθεί στον χώρο της ωραίας μας Λακωνίας. Κανενός η αδυναμία, το παράπονο, ο υπολογισμός, η ιδιοτέλεια, η εκδίκηση να μην ξεσπάσουν επάνω στα δάση μας. Καί αν, από απροσεξία και άθελά του, κάποιος γίνει εμπρηστής, τότε όλοι μας να γίνουμε πυροσβέστες. Με πνεύμα θυσίας και με πολλή αγάπη, χωρίς καθυστέρηση να τρέξουμε για την κατάσβεση της φωτιάς. Η ίδια η φύση αποστρέφεται το κενό. Μην απογυμνώνουμε τα όμορφα βουνά μας. Τα δάση μαρτυρούν τον πολιτισμό μας, είναι η ζωή μας. Προστατεύοντάς τα προστατεύουμε την ίδια την ζωή μας.
Ε υ χ ε τ η ς π ρ ο ς Κ υ ρ ι ο ν
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
+ Ο ΜΟΝΕΜΒΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΣΠΑΡΤΗΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΣ
