Μέσω εγκυκλίου του προς τους Ιερείς και τους Πιστούς ο Μητροπολίτης Περιστερίου Κλήμης αναφέρεται στις ημέρες που ζούμε ζητώντας απ’όλους να εορτάσουν το Αγιο Πάσχα αναζητώντας την ουσία και όχι τα “περιτυλίγματα” όπως αναφέρει.
Αναλυτικά όσα αναφέρει:
Αγαπητοί Πατέρες και ευλογημένοι Χριστιανοί του πληρώματος της Ιεράς Μητροπόλεως Περιστερίου,
Φθάσαμε στο μέσον της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, σήμερα Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως και η Αγία μας εκκλησία προβάλλει τον Τίμιον Σταυρόν για προσκύνηση προς ενίσχυση και συνέχιση του πνευματικού μας αγώνα για το υπόλοιπο αυτής της κατανυκτικής περιόδου, η οποία διακρίνεται κυρίως για τον Σταυροαναστάσιμο χαρακτήρα της, και ευλαβικά τα χείλη μας ψάλλουν: “Τον Σταυρόν Σου προσκυνούμεν Δέσποτα και την Αγίαν σου Ανάστασιν δοξάζομεν”.
Όμως, αδελφοί μου, επειδή πρέπει όλοι μας να τηρήσουμε τα μέτρα, τα οποία έχουν ληφθεί κατά της εξαπλώσεως του φοβερού ιού (COVID-19) και ως εκ τούτου ΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΣΤΟ ΣΠΙΤΙ, επικοινωνώ μαζί σας, με πατρική αγάπη, αλλά και με πόνο ψυχής, γιατί δεν μπορούμε να συναχθούμε “επί τω αυτώ”, στις Εκκλησίες μας και να τελέσουμε το μέγα Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας, ώστε να γίνουμε κοινωνοί και μέτοχοι του Παναγίου Σώματος και Αίματος του Χριστού μας. Όμως δεν μπορεί να γίνη διαφορετικά, τούτες τις μέρες που δοκιμάζεται ολόκληρος ο πλανήτης από τον αόρατο εχθρό, από τον φοβερό λοιμό του Κοροναιού. Πρέπει όλοι μας στο μέγιστο βαθμό ευθύνης να εμποδίσουμε την εξάπλωσή του, να προφυλάξουμε τους αδελφούς μας και να προφυλαχθούμε και ‘μείς οι ίδιοι.
Ο Χριστός μας, χάριν της αγάπης Του για ‘μας, εκένωσε εαυτόν, θυσιάστηκε επί του Σταυρού “δι’ ημάς τους ανθρώπους και διά την ημετέραν σωτηρίαν”. Ο Κύριος της δόξης, “δι΄ ου και εν ω τα πάντα” δέχεται την έσχατη ταπείνωση και πολιτεύεται διά της τελείας υπακοής “άχρι Σταυρού”. Εμείς διά την αγάπην των αδελφών των ελαχίστων του Κυρίου μας και ιδικών μας αδελφών δεν μπορούμε να ταπεινωθούμε; Δυστυχώς πολλές φορές όχι. Αρνούμενοι να σηκώσουμε τον Σταυρόν μας. Αλλά ο Κύριός μας, μας το υπενθύμισε τόσο ξεκάθαρα σήμερα: “Όστις θέλει οπίσω μου ελθείν, απαρνησάσθω εαυτόν και αράτω τον σταυρόν αυτού και ακολουθήτω μοι”. Χωρίς γογγυσμό, αλλά με υπομονή και πίστη στη δύναμη του Τιμίου Σταυρού, ας άρουμε και ‘μείς τούτες τις ημέρες τον δικό μας σταυρό καθώς, πορευόμαστε προς τον Γολγοθά. Όμως να μην λησμονούμε πως μετά τον Γολγοθά ακολουθεί η Ανάσταση. Πρώτα ακούγεται το “άρον, άρον Σταύρωσον Αυτόν” και μετά ο μοναδικός ύμνος που ακούστηκε ποτέ το “ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ” γιατί “ο θάνατος τεθανάτωται”.
Πατέρες και αδελφοί μου, ο Χριστός δεν κατέβηκε από τον Σταυρό ζωντανός, όπως προκλητικά του ζητούσαν οι Εβραίοι, για να δούν και να πιστέψουν. Δεν ήλθε για να κάνει υπερφυσικά γεγονότα και φαινόμενα για να μας εντυπωσιάσει. Κατέβηκε από τον Σταυρό νεκρός· και νίκησε διά του θανάτου τον θάνατον. Εδώ βρίσκεται το μοναδικό μεγαλείο της χάριτος και της δυνάμεώς Του.
Ας αφήσουμε λοιπόν και ‘μείς τούτες τις δύσκολες μέρες τα φαινόμενα της υπερβολής· ας αφήσουμε στην άκρη το “φαίνεσθαι” που τόσο επικίνδυνα ελλοχεύει μέσα μας, επί τω σκοπώ της άκρατης προβολής μας. Στα προηγούμενα χρόνια, τέτοιες μέρες, καθώς πορευόμεθα προς το Πάσχα, κάναμε σχέδια πως θα στολίσουμε το Ιερό Κουβούκλιο του Επιταφίου μας για να ξεχωρίζει, ή πόσες λαμπάδες θα παραγγείλουμε, καθώς και τόσες άλλες υπερβολικές ενέργειες, προγραμματισμό για διακοπές και ταξίδια σε κάποιο όμορφο μέρος και τόσα άλλα.
Όμως, τώρα καταλαβαίνουμε ότι έπρεπε να τα στερηθούμε όλα αυτά, τα περιτυλίγματα για να ζήσουμε την ουσία. Να βρούμε τον εαυτό μας μέσα στη ησυχία και την προσευχή, στο προσευχητάρι του σπιτιού μας. Και πιστεύω ότι όλοι εφαρμόζετε την ευλογία της Ιεράς Συνόδου, την οποία και σας γνωστοποίησα διά του υπ΄ αριθμ. 220/17.3.2020 ημετέρου Εγκυκλίου Σημειώματος, να προσευχόμαστε όλοι κάθε βράδυ 10.00μ.μ. με 10.15μ.μ.:
α) υπέρ υγείας και αναρρώσεως των προσβληθέντων και ασθενούντων υπό του ιού, αδελφών μας,
β) υπέρ ενισχύσεως και υγείας των ιατρών μας, του νοσηλευτικού προσωπικού και όλων των εργαζομένων στα νοσηλευτικά ιδρύματα της χώρας μας, και
γ) υπέρ του ευαγούς Ιερού Κλήρου και του ευλογημένου πληρώματος της καθ΄ ημάς Ιεράς Μητροπόλεως.
Αδελφοί μου, ο Εσταυρωμένος Χριστός δεν κατακρίνει ούτε αποπαίρνει· βοηθά τον ασθενή και θεραπεύει τον άρρωστο. “Κάλαμον συντετριμμένον ου κατεάξει και λίνον τυφόμενον ου σβέσει”. Ακουμπά στον πόνο μας και στη δοκιμασία μας. Ήψατο του λεπρού και εκαθαρίσθη. Ήψατο της σορού του νεκρού και ανέστη ο υιός της χήρας της Ναίν. “Και πας ο όχλος εζήτει άπτεσθαι αυτού, ότι δύναμις παρ΄ αυτού εξήρχετο και ιάτο πάντας”. Ναί, ο Χριστός μας είναι ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων ημών. Αυτός θα μας ελαφρύνει τον Σταυρό της δοκιμασίας που ζούμε τούτες τις Άγιες μέρες, ώστε με ταπείνωση και κένωση να πορευθούμε όλοι μαζί προς το Άγιον Πάσχα.
Τέλος, αδελφοί μου, επιθυμώ να σας ευχαριστήσω από τα βάθη της καρδιάς μου, διά την αγάπην και τον σεβασμόν που εκδηλώσατε στον Επίσκοπό σας επί τη πρώτη επετείω της εις Μητροπολίτην Περιστερίου εκλογής μου. Δεν έχω άλλον τρόπον να σας εκφράσω την πατρική μου αγάπη, παρά μόνον μέσω της προσευχής μου για όλους σας. Η αγάπη του Θεού μας συνάγει όλους, έστω και προς καιρόν δεν συμμετέχουμε “εν Εκκλησίαις”, στους Ιερούς Ναούς μας. Με την ενανθρώπηση του Θεού Λόγου και τη θέωση του προσλήμματος όλοι γίναμε αδελφοί μεταξύ μας. Να ζούμε αυτή την πραγματικότητα και να προσεύχεσθαι και ‘σείς για τον Επίσκοπό σας, όπως και ‘γω πράττω για όλους σας. Να γίνουμε συν-Κηρυναίοι ο ένας για τον άλλον.
Πατέρες, αδελφοί και παιδιά μου. Εύχομαι και προσεύχομαι να δεχόμεθα με ευγνώμονα καρδιά τα πάντα. Να βρίσκουμε στο ελάχιστο, το μέγιστο, στηριζόμενοι στη θέρμη της κενωτικής αγάπης του Εσταυρωμένου που αποθανατίζει το εφήμερο.
Ευλογημένο το υπόλοιπον της Μεγάλης Τεσσαρακοστής και Καλή Ανάσταση!
Μετά πατρικών ευχών
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΣΑΣ
