Πατρών Χρυσόστομος για τις πυρκαγιές: Καταραμένα τα χέρια όσων μεταβάλλουν σε στάχτη τα δάση

Η μεγάλη φωτιά στην περιοχή Μπάλα Πατρών
15-8-2013

Του Μητροπολίτου Πατρών κ. Χρυσόστομου

Κάθε χρόνο το καλοκαίρι, η Ελληνική χώρα ζει σκηνές εφιαλτικές εξ αιτίας των πυρκαϊών, οι οποίες ως ένας απαίσιος εφιάλτης απειλούν όχι μόνο βουνά και πεδιάδες και οικισμούς ολόκληρους, αλλά και ανθρώπινες ζωές.

Πολλάκις εθρηνήσαμε ανθρώπινα θύματα και ουδέποτε θα σβήσουν  από τη μνήμη μας οι φρικτές εικόνες από την μεγάλη φωτιά της Ηλείας, πριν από λίγα χρόνια, όπου εκλαύσαμε για δεκάδες συνανθρώπους μας που έγιναν μαζί μετά υπάρχοντά τους παρανάλωμα του πυρός.
Δυστυχώς οι πύρινοι αυτοί ποταμοί οφείλονται σε ανθρώπινα χέρια τα οποία πραγματοποιούν τα αρρωστημένα σχέδια που συνέλαβαν διεστραμμένοι νόες.
Πέρυσι στην περιοχή μας έγιναν στάχτη χιλιάδες στρέμματα πάνω από την Πάτρα. Μια ολόκληρη κατάφυτη από δένδρα περιοχή, που ήταν ο πνεύμονας της πόλεως παρεδόθη στις φλόγες, απειλήθηκαν χωριά, εκκλησίες, μοναστήρια, και εκινδύνευσαν ακόμη και τα Νοσοκομεία της πόλεως.

Εφέτος οι καταστροφείς έδρασαν βάζοντας σε εφαρμογή τα διαβολικά σχέδιά τους, ανήμερα της εορτής της Παναγίας και μάλιστα αργά το βράδυ, ώστε να μην είναι δυνατή η άμεση αντιμετώπιση της φωτιάς και μάλιστα από αέρος, αφού τα αντιπυρικά αεροσκάφη δεν ήτο δυνατόν να βοηθήσουν και γενικώς ήτο δύσκολη η πρόσβαση στις φλεγομένες περιοχές.

Στο πρόγραμμα των κατηραμένων εμπρηστών ήτο εφέτος η περιοχή Μπάλα, κατάφυτη από πυκνό δάσος και μάλιστα κύκλω της ιστορικής Ιεράς Μονής του Αγίου Νικολάου, όπου εγκαταβιούν 18 Μοναχές που με κόπους προσωπικούς και με την συνδρομή ευσεβών αδελφών ανεκαίνισαν εκ βάθρων την Μονή κατά τα τελευταία χρόνια και την κατέστησαν φάρο πνευματικότητας της εγγύς και ευρυτέρας περιοχής.
Προς στιγμήν τις κατέλαβε ο φόβος, καθώς η πύρινη λαίλαπα και οι φλόγες που έφταναν και σε ύψος τριάνατα  μέτρων, έγλειφαν  στην κυριολεξία την μάνδρα του Μοναστηριού, έχοντας κάνει στάχτη όλη την περιοχή γύρω από την Μονή και έχοντας παρασύρει  στην καταστροφή δένδρα  αιωνόβια τα οποία έδιναν ζωή και ομορφιά στην πόλη και την περιοχή.

Η νύκτα έγινε ημέρα από τις φλόγες που εφαίνοντο ακόμα και από την απέναντί μας ευρισκομένη περιοχή της Αιτωλοακαρνανίας και της Ρούμελης.

Όμως ο Κύριος εισήκουσε των προσευχών των ευλαβών Μοναζουσών και των δεήσεων όλων μας και η Παναγία μας και ο Άγιος Νικόλαος προέφθασαν,  ώστε να σωθή το Μοναστήρι και οι Μοναχές, οι οποίες μαζί με κληρικούς και ευλαβείς και φιλομονάχους αδελφούς, αλλά ιδιαιτέρως  με την αυτοθυσιακή προσφορά και βοήθεια των Πυροσβεστών, αγωνίστηκαν εναντίον του πύρινου μετώπου.

Υψώνομε τα μάτια μας εν ευγνωμοσύνη προς τον πανοικτίρμονα Κύριο και τον ευχαριστούμε για την ευεργεσία και γονυκλινείς προσπίπτομε  ενώπιον  της Ιεράς Εικόνος της Παναγίας μας και της αγίας μορφής του Ιεράρχου των Μυρέων Αγίου Νικολάου του Θαυματουργού και τους ευγνωμονούμε για την ισχυράν προστασία.
Οι ευχαριστίες μας θερμές απευθύνονται προς την ηγεσία του Πυροσβεστικού Σώματος και προς όλους τους Πυροσβέστεςοι οποίοι  επί ημερόνυκτα ολόκληρα αγωνίστηκαν με κίνδυνο της ζωής τους  εναντίον του πύρινου φοβερού μετώπου, σε κάποιες μάλιστα περιπτώσεις εγκλωβίστηκαν  από τη φωτιά, και έσωσαν το Μοναστήρι και τις Μοναχές  αλλά και όσο μπόρεσαν από το μοναδικό δάσος της περιοχής. (Είχαμε την ευκαιρία και προσωπικώς στο Γραφείο μας να ευχαριστήσουμε την τοπική ηγεσία της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας).

Επίσης ευχαριστούμε τους άνδρες της ΕΜΑΚ, την Αστυνομία, την Δημοτική Αρχή και όλους όσοι παντί τρόπω εβοήθησαν στην κατάσβεση της φοβερής πυρκαϊας.
Λυπούμεθα για την καταστροφή και ως έχομε και άλλοτε γράψει, πρέπει όσοι εκ των πυρομανών συλλαμβάνονται να αντιμετωπίζονται με κάθε αυστηρότητα από την Ελληνική πολιτεία και να εφαρμόζεται με κάθε λεπτομέρεια ο νόμος. Στο σημείο αυτό πιστεύομε  ότι υπάρχει έλλειμμα, κυρίως κατά τα τελευταία χρόνια και γι΄ αυτό η χώρας μας έχει παραδοθεί στα χέρια των εγκληματιών.

Κατά την Θεία Λειτουργία της Κυριακής 18.8.2013, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Ευαγγελιστρίας Πατρών, αναφερθήκαμε και στο θέμα αυτό και εθίξαμε όλα τα παραπάνω.  Όμως εμνήσθημεν και της όλης στάσεως των Πατέρων, έναντι αυτών των περιστατικών και των ασεβών ανθρώπων οι οποίοι με τα αμαρτωλά τους χέρια καταστρέφουν το περιβάλλον  και θέτουν σε άμεσο κίνδυνο ή αφαιρούν ανθρώπινες ζωές.
Ποιός αλήθεια θα αποκαταστήση τις περιουσίες που έχουν αποκτηθή με κόπο πολύ και γίνονται μέσα σε λίγη ώρα στάχτη;
Ποιός  μπορεί να αναπληρώση την πανίδα και την χλωρίδα της Πατρίδος μας που γίνονται κάρβουνο, με ανυπολόγιστες επιπτώσεις για το κλίμα,  αλλά και για την υγεία των ανθρώπων;
Ποιός έδωσε το δικαίωμα σε κάποιους να καταστρέφουν την δημιουργία του Θεού, να ασεβούν στο περιβάλλον, στην κτίση γενικώς που είναι δώρο του Θεού προς τους ανθρώπους;
Όλα άραγε  πρέπει να θυσιάζονται στο βωμό του χρήματος, της εκμεταλλεύσεως της γης και της οικοπεδοποίησης;
Φτάνει πια η ασέβεια, η βλασφημία, η ύβρις έναντι του Θεού, έναντι του κόσμου ολοκλήρου, έναντι του ανθρώπου.

Γι΄ αυτό λοιπόν δεν εδιστάσαμε, ούτε διστάζομε να εκφράσωμε τις αρές των Αγίων Πατέρων προς τους καταστροφείς μήπως και φοβηθούν το Θεό αφού δεν φοβούνται τους ανθρώπους.
«Να είναι καταραμένα τα χέρια τους και όπως μεταβάλλουν σε στάχτη τα δάση και τις περιουσίες των ανθρώπων και σε κάρβουνο τη γη της Πατρίδος μας έτσι να γίνεται και ό,τι πιάνουν στα χέρια τους. Και χρυσάφι να πιάνουν στάχτη να γίνεται. Και η γη ακόμα να μη τους δέχεται, αλλά άλυτοι και τυμπανιαίοι να εξέρχονται αυτής, εφ΄ όσον παραμένουν αμετανόητοι και συνεχίζουν το καταστροφικό τους σχέδιο και έργο».

Ίσως φαίνονται βαρείς οι παραπάνω λόγοι. Όμως δεν είναι δυνατόν πλέον να πράξωμε διαφορετικά. Αφού δεν σέβονται τον ανθρώπινο νόμο, ο οποίος ούτε και εφαρμόζεται στις περισσότερες περιπτώσεις ή εξ αδυναμίας του Κράτους ή εξ άλλων αιτιών, τους παραδίδομε  στον θείο Νόμο και στα χέρια του Θεού, ο Οποίος πιστεύομε ότι θα πράξη κατά την δικαιοσύνην Αυτού.