π. Κωνσταντίνος Καλλιανός: Ο π. Κωνσταντίνος Καλλιανός γράφει για την “λησμονημένη παράδοση” ή, αλλιώς για το ποιος θυμάται σήμερα να χαιρετίσει τον άλλον με το “Χριστός Ανέστη”.
“Μέρες Αναστάσιμες, αισιόδοξες, φωτεινές και με την Άνοιξη να μεριμνά, ώστε ν᾿ αποτινάξουμε την όποια στάχτη του χειμώνα και να ευελπιστούμε, ότι όλα, θα δρομολογηθούν στον έγγοπο βίο μας, με τη σφραγίδα της αδιάλειπτης Παρουσίας Του και στοργής.
Οι Εκκλησιές ακόμα ευωδιάζουν από τα μύρα του Επιταφίου και της Ανάστασης. Τα κεριά στα μανουάλια ακόμα φωτίζουν με το ανέσπερο φως της Αναστάσεως και φωταγωγούν τις ψυχές των πιστών, όμως μέσα στον κόσμο, στον κόσμο που δέχτηκε τον Επιταφιο, που χάρηκε την Ανάσταση, που γιόρτασε και χάρηκε, μια αδιαφορία για ολ᾿ αυτά πλανάται. Αδιαφορία ντυμένη με το ένδυμα της προοδευτικότητας και του συγχρονισμού, ώστε να μη φανούμε πως είμαστε καθυστερημένοι ή ανακόλουθοι των όσων συμβαίνουν ή εξελίσσονται γύρω μας. Έτσι, μέρες που είναι, δεν μπορεί να θεωρείται σωστό ώστε ο χαιρετισμός μεταξύ των πιστών να είναι:
-Χριστός Ανέστη!
-Αληθώς, ο Κύριος!
Γιατί κάτι τέτοιο είναι παρωχημένο πια. Δε χρειάζεται, γι᾿ αυτό και λέγεται η αόριστη φράση «Χρόνια Πολλά», έτσι ώστε να τα καλύψει όλα.
Όμως, έτσι έπρεπε να εξελιχτούν τα πράγματα και γιατί, τάχα;
Για να είμαστε τίμιοι με αυτά που πιστεύουμε καλό θα είναι να σεβόμαστε ο,τι μας παραδίδεται κι όχι να το απορρίπτουμε χωρίς να το ερευνήσουμε καλώς.
[irp posts=”345305″ name=”Θεανδρικές και Θεανθρώπινες ιδιότητες”]
Επειδή αν σταθούμε με σύνεση και προσοχή πάνω στον χαιρετισμό αυτόν, τότε θα καταλάβουμε πραγματικά τι σημαίνει Ανάσταση και γιατί η Εκκλησία για σαράντα ολόκληρες μέρες πανηγυρίζει το μέγα αυτό γεγονός: ότι δηλαδή, «Χριστός εγερθείς εκ νεκρών, απαρχή των κεκεοιμημένων εγένετο» (ι. Χρυσόστομος). Αυτό άλλωστε δεν είναι και το μέγα ζητούμενο για τον κάθε θνητό;
Επομένως γιατί να πάψουμε να τιμάμε την όμορφη αυτή συνήθεια των προγόνων μας, η οποία συν τοις άλλοις είναι και μια ομολογία για τον κάθε πιστό ο οποίος, σύμφωνα με τα όσα διακήρυξε την ώρα του Βαπτίσματός του και το ανανεώνει σε κάθε ευχαριστιακή σύναξη, «προδοκά Ανάσταση νεκρών..» (Σύμβολο της Πίστεως);
Ας πάψουμε, λοιπόν, να είμαστε συντονισμένοι με το πνεύμα του κόσμου, που εύχεται αόριστα «Χρόνια πολλά» κι ας ζήσουμε τη χαρά της Αναστάσεως με τον αξεπέραστο χαιρετισμό,
-Χριστός Ανέστη
-Αληθώς,Ανέστη”.
