Του Σταμάτη Μιχαλακόπουλου / Ι. Ν. Ευαγγελιστρίας Πειραιώς
Αρχιμανδρίτης π. Ιωαννίκιος Γιαννόπουλος: Αφήνει τον πλούτο, εγκαταλείπει την συνήθεια, παρατάει τη νοοτροπία και όλα εκείνα που τον συντρόφευαν τα προηγούμενα χρόνια, για χάρη Εκείνου που τον προσκάλεσε με δύο μόνο λέξεις, «ακολούθησε με».
Ιερά αγρυπνία τελέστηκε την Δευτέρα 15 Νοεμβρίου (Ματθαίου του αποστόλου και ευαγγελιστού) στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας ΠειραιInline image
ώς, κατά τη διάρκεια της οποίας κήρυξε τον θείο λόγο, ο Αρχιμανδρίτης π. Ιωαννίκιος Γιαννόπουλος, κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Ιλίου, Αχαρνών και Πετρουπόλεως.
Η αγρυπνία και η ομιλία εντάσσονται στο πλαίσιο του προγράμματος «ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει» και μεταδόθηκαν από το κανάλι του προγράμματος στο YouTube.
Η ομιλία του π. Ιωαννίκιου, επικεντρώθηκε στο πρόσωπο του αποστόλου και ευαγγελιστού Ματθαίου, που τιμά και εορτάζει η Εκκλησία μας, καθώς και στην ανταπόκριση του στην κλήση που του απηύθυνε ο Χριστός.
Πριν τον καλέσει ο Κύριος στο αποστολικό αξίωμα, ονομαζόταν Λευΐς και ήταν υιός του Αλφαίου. Ήταν Ιουδαίος στο γένος και καταγόταν από την πόλη Κανά της Γαλιλαίας. Υπήρξε τελώνης στο επάγγελμα, δηλαδή εισέπραττε τα τέλη και τους φόρους από τους χρεώστες.
Για τους απλούς ανθρώπους το επάγγελμα τελώνης ήταν συνώνυμο και ταυτόσημο με τα ονόματα φιλάργυρος και άρπαγας και ο εβραϊκός λαός το θεωρούσε άδικο επάγγελμα.
Ασκώντας το επάγγελμα του, είχε εγκατασταθεί στην Καπερναούμ. Προσκλήθηκε από τον ίδιο τον Χριστό στο αποστολικό αξίωμα, καθώς ήταν καθισμένος στο τελωνείο της πόλης.
Ο Κύριος τον κάλεσε να τον ακολουθήσει και αποτελεί έκπληξη, όπως παρατήρησε ο π. Ιωαννίκιος, ότι ο Ματθαίος ανταποκρίθηκε άμεσα στο θείο κάλεσμα και το διέπραξε αυτό με προθυμία και απλότητα, χωρίς κανέναν δισταγμό και αναβολή, εγκατέλειψε τα πάντα και τον ακολούθησε.
Μετά την Πεντηκοστή, κήρυξε τον λόγο του Θεού πρώτα στον εβραϊκό λαό και συνέγραψε το πρώτο κατά σειρά ευαγγέλιο της Καινής Διαθήκης, οκτώ χρόνια μετά την Ανάληψη του Κυρίου, ενώ δίδαξε τον λόγο του Θεού στους Πάρθους, τους Μήδους και την Αιθιοπία. Ζούσε απόλυτα ασκητικά, δεν έφαγε ποτέ κρέας, αλλά διήγαγε την ζωή του μόνο με χόρτα και όσπρια.
«Η πρόσκληση του Κυρίου, είναι ένα κάλεσμα λιτό και απέριττο, χωρίς πολλές υποσχέσεις. Δεν υποδεικνύει την εξασφάλιση αξιωμάτων, ούτε εφήμερες ευχαριστήσεις και ηδονές.
Ο Ματθαίος ανταποκρίνεται με απλότητα, αμεσότητα και ευθύτητα, αφήνοντας επάγγελμα και συγγενείς. Αφήνει τον πλούτο, εγκαταλείπει την συνήθεια, παρατάει τη νοοτροπία και όλα εκείνα που τον συντρόφευαν τα προηγούμενα χρόνια, για χάρη Εκείνου που τον προσκάλεσε με δύο μόνο λέξεις, «ακολούθησε με».»
«Αναστάς ηκολούθησεν αυτώ», αναφέρει η ευαγγελική περικοπή. Που σημαίνει πρώτον, συνέχισε ο π. Ιωαννίκιος, σωματική ανάσταση από την υλική προσκόλληση, τον θρόνο του τελώνη και τα χρήματα που λάμβανε εκεί, αλλά και ψυχική ανάσταση από την ραστώνη, τη ραθυμία, από τα πάθη και τον τρόπο της ζωής του. Αναστήθηκε και αποστασιοποιήθηκε από την φιλαργυρία, την λατρεία του χρήματος, την εκμετάλλευση του φτωχού και του αδυνάτου.
Αντίκρυ στην προσωπικότητα και την στάση του πρώην τελώνη Ματθαίου, βρισκόμαστε όλοι εμείς οι χριστιανοί του σήμερα. Γιατί μέσα μας δεν νιώθουμε την παραίτηση από κάθε τι που μας δένει και δεν προσκολλόμαστε στον Χριστό, με την απλότητα και την αμεσότητα της ανταπόκρισης του ευαγγελιστή Ματθαίου; Τι φταίει άραγε και ο σύγχρονος χριστιανός δεν ανταποκρίνεται στην κλήση του Θεού;
Τρία είναι τα κύρια αίτια, απαντά ο π. Ιωαννίκιος. Καταρχήν η οκνηρία προς τα πνευματικά. Είμαστε ευκίνητοι στα κοσμικά και δυσκίνητοι προς τα πνευματικά. Η ραστώνη και η ασθενική θέληση έχουν κυριαρχήσει στον ψυχικό μας κόσμο. Η καθημερινή μας ζωή έγινε ρουτίνα, έχασε το νόημα της, χωρίς να υπάρχει καρδιακή συμμετοχή σε ότι κάνουμε, όσο πνευματικό κι αν είναι. Η επιθυμία για αλλαγή των ανθρώπων σήμερα, είναι επιφανειακή και εξωτερική, χωρίς μεγαλύτερο βάθος.
Η δεύτερη αιτία είναι η αναβλητικότητα. Οι μέριμνες του βίου, μας κατέπνιξαν και αναβάλλουμε τα πνευματικά. Η διστακτικότητα είναι το επόμενο, νοιώθουμε ανασφάλεια να απαρνηθούμε τα κεκτημένα, στα οποία έχουμε επενδύσει τη ζωή μας, που σημαίνει ότι υπάρχει μέσα μας έλλειψη πίστεως.
Για να τα αντιμετωπίσουμε όλα αυτά, συνέχισε, το πρώτο που χρειάζεται είναι αποφασιστικότητα, εδώ και τώρα, εκμετάλλευση των ευκαιριών να κάνουμε αυτό που μπορούμε. Να πάρουμε συγκεκριμένες αποφάσεις και όχι αόριστες, και να μην μείνουμε στα λόγια.
Ακόμη χρειάζεται ο επαναπροσδιορισμός και η υπενθύμιση του νοήματος της ζωής μας, η αυτοκριτική για τον τρόπο της ζωής μας. Επίσης, αναγκαίο στοιχείο είναι η καθημερινή μελέτη του λόγου του Θεού, με συναίσθηση, για να γνωρίζουμε τις εντολές Του.
Τελευταίο στοιχείο, είναι η άσκηση στη αγάπη, για να συντριβεί η σκληροκαρδία που έχουμε στην σημερινή εποχή και δεν μπορούμε να κατανοήσουμε την ύπαρξη του άλλου και από τι μπορεί να υποφέρει.
Και ολοκλήρωσε:
«Ο Ματθαίος αναστήθηκε από την οκνηρία, την διστακτικότητα, την αναβλητικότητα, δια της αγάπης προς το πρόσωπο του Χριστού και της αφοσίωσης του σ’ Εκείνον.
Να αναστηθούμε λοιπόν κι εμείς, και σωματικά και ψυχικά.»
