Μητροπολίτης Μάνης: Στις 9 Ιουνίου 2026 εορτή του αγίου Κυρίλλου Αλεξανδρείας, ο Μητροπολίτης Μάνης κ. Χρυσόστομος Γ’ συλλειτούργησε μ’ άλλους Αρχιερείς στον Ι. Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Αμαρουσίου, ημέρα που άγει τα ονομαστήριά του και ο επιχώριος Μητροπολίτης Κηφισίας, Αμαρουσίου, Ωρωπού και Μαραθώνος κ. Κύριλλος και κήρυξε τον θείο λόγο.
Στο κήρυγμά του ο Μητροπολίτης Μάνης μεταξύ των άλλων είπε:
«Ο άγιος Κύριλλος, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας είναι ένας πατέρας της Εκκλησίας του 5ου αι. που έζησε στην μεγάλη πόλη της Αλεξάνδρειας.
Προήδρευσε της Γ’ Οικουμενικής Συνόδου που συνεκλήθη το 431 μ.Χ. στην Έφεσο για την καταπολέμιση της αιρέσεως του Νεστοριανισμού. Ήταν τότε το σπουδαιότατο θέμα των δύο φύσεων του Χριστού, της θείας και ανθρωπίνης και συνάμα ήταν η Σύνοδος που μαζί με το Χριστολογικό δόγμα καθώρισε και για την Παναγία τον όρο «Θεοτόκος».
Τα συγγράμματα του αγίου Κυρίλλου είναι πολλά και διακρίνονται για την σαφήνεια, την οξύνεια και την ακρίβεια. Κατέστη, πράγματι, σπουδαίος δογματικός Πατήρ της Εκκλησίας και μάλιστα ο Αναστάσιος Σιναίτης τον ονόμασε «σφραγίδα των πατέρων».
Αλλά αξίζει να προσέξουμε από τον όλο βίο του και να υπογραμμίσουμε ότι ο άγιος Κύριλλος είχε σπουδαία απολογητικά ενδιαφέροντα. Δηλαδή, τον ενδιέφερε να δώσει απαντήσεις στα ποικίλα θεολογικά προβλήματα που εμφανίστηκαν στην εποχή του. Και, τω όντι, έδωσε απαντήσεις και αγωνίστηκε για την ορθή πίστη και ιδιαίτερα για τον Υιό και Λόγο του Θεού, τον Ιησού Χριστό.
Έτσι ανοίγεται ενώπιόν μας ένα θέμα που ονομάζεται: Απολογητική.
Τι είναι όμως η Απολογητική; Είναι ο χριστιανικός διάλογος με το φρόνημα του κόσμου, με τον κοσμικό λόγο, με τον αρνητικό λόγο. Είναι η υπεράσπιση των αληθειών της πίστεως. Η ζώσα μαρτυρία Ιησού Χριστού. Είναι το φως απέναντι στο σκότος. Είναι η αλήθεια έναντι του ψεύδους. Απολογητική είναι η θεολογία που απαντά.
Ιστορικά, υπήρχαν κατ’ εποχές διάφοροι ασεβείς που διετύπωναν κατηγορίες και συκοφαντίες εναντίον του Χριστιανισμού και της Εκκλησίας. Τους πρώτους αιώνες ήσαν οι ειδωλολάτρες και οι Ιουδαίοι. Αργότερα ενεφανίστηκαν άλλοι αρνητές, άθεοι, αιρετικοί κα. Εξωτερικοί εχθροί αλλά και εσωτερικοί, δηλαδή ψευδοδιδάσκαλοι και ψευδοπροφήτες.
Αλλ’ όμως, ωρισμένοι διακεκριμένοι και μορφωμένοι χριστιανοί απήντησαν στις διάφορες κατηγορίες κατά του Ευαγγελίου και υπερασπίστηκαν την πίστη στο Χριστό. Αυτοί ωνομάσθησαν Απολογητές, όπως ήσαν οι: Ιουστίνος ο φιλόσοφος, Αθηναγόρας, Θεόφιλος, Αριστείδης κα. Κυρίως τον 4ο αι. και 5ο αι. αλλά και τους επόμενους αιώνες, ήλθαν οι θεοφόροι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας, οι οποίοι μίλησαν, κήρυξαν, έγραψαν, θεολόγησαν και υπερασπίστηκαν την ορθόδοξη χριστιανική διδασκαλία. Μεταξύ αυτών, λοιπόν, είναι και ο σήμερον εορταζόμενος άγιος Κύριλλος, Αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας.
Και βέβαια οι πεπαιδευμένοι και θεοφόροι άγιοι Πατέρες της Εκκλησίας ήξεραν να κάμνουν Απολογητική. Δεν ήταν μία μοναχά μονομέρεια της διάνοιας, αλλά ένα βίωμα πίστεως, μία μαρτυρία ζωής αυθεντικής εν Χριστώ, γιατί η Απολογητική δεν είναι μόνο θεωρία, αλλ’ είναι πρωτίστως μετοχή στην εν Χριστώ ζωή.
Ωστόσο, οι καιροί είναι παράλληλοι. Δεν υπάρχουν μόνον οι συκοφάντες και οι υβριστές του χριστιανισμού. Μία σοβαρή διαπίστωση στις μέρες μας είναι και το φαινόμενο ενίοτε της αποχριστιανοποίησης με ποικίλες μορφές και διακυμάνσεις. Και τούτο εμφανίζεται όλο και περισσότερο στο ευρωπαικό γίγνεσθαι. Τουτέστιν, ο Χριστός στο περιθώριο, όχι στο κέντρο της ζωής μας, όχι στο δημόσιο βίο, όχι στη προσωπική μας ζωή. Και βέβαια από κοντά προκαταλήψεις, ημιμάθεια, άγνοια και πεπλανημένες αντιλήψεις για τον Χριστό και την Εκκλησία Του. Και ειδικότερα, μία απομάκρυνση από την χριστιανική διδασκαλία σε πρακτικά ζητήματα από τον οικογενειακό βίο μέχρι τα θέματα βιοηθικής. Και τα παραδείγματα είναι πολλά και καθημερινά, σε πόλεις και χωριά. Ενίοτε ανεβαίνει ο λογισμός: Μήπως δεν ήλθε, δεν κήρυξε ο Χριστός ή το χειρότερο, μήπως φροντίσαμε να τον διώξουμε όπως εκείνοι οι Γαδαρηνοί του Ευαγγελίου. Που είναι ο Χριστός και πόσο επηρεάζει και διαμορφώνει το είναι μας; Τον θέλουμε τον Χριστό και το Ευαγγέλιό Του, τις εντολές Του, τα «αιώνια ρήματα»;
Γι’ αυτό, στις μέρες μας προβάλλει επιτακτικό το χρέος για ηυξημένη προσοχή, για μια επαγρύπνηση. Το σύνθημα του Απ. Παύλου προς τον μαθητή του Τιμόθεο «νήφε εν πάσι» είναι βασικότατο. Ανάγκη να κατανοήσουμε ότι ο Χριστός είναι το Α και το Ω, το κέντρον και το θεμέλιο της ζωής μας. Κατ’ ακολουθίαν, η Χριστοκεντρικότητα είναι το ζητούμενο. Επάνοδος στη Χριστοκεντρικότητα, όπως αποφάνθηκε ο Απ. Παύλος: «Χριστώ συνεσταύρωμαι, ζω δε ουκέτι εγώ, ζη δε εν εμοί Χριστός». Δεν ζω πλέον εγώ, ο παλαιός άνθρωπος, αλλά ζει μέσα μου ο Χριστός. Αυτό είναι το πνευματικό μεγαλείο της ύπαρξής μου. Μπορούμε να το κατανοήσουμε; Μακρυά η αμαρτία, η ανομία, η ασέβεια. Χριστοκεντρικότητα μόνον «εν παντί». «Ως αρέσει τω Κυρίω». Ο Χριστός να είναι στη ζωή μου, θείος Νομοθέτης, αληθής Κυβερνήτης, τέλειο Πρότυπο. Υψίστη αξία, συνεπώς, η Χριστοκεντρικότητα. Και η Χριστοκεντρικότητα αρχίζει και περαιούται στο χώρο της Εκκλησίας, γιατί Εκκλησία είναι ο Χριστός και ο Χριστός η Εκκλησία. Είναι λάθος αυτό που λέγεται: «Εγώ πιστεύω στο Χριστό και αγνοώ την Εκκλησία». «Στέφανος της Εκκλησίας είναι ο Χριστός» θα μας πεί σοφός λόγιος του 2ου αιώνα.
Και ασφαλώς οφείλουμε να γνωρίζουμε ότι η Εκκλησία μελετά, προσεύχεται, αγαπά, προσφέρει την αυθεντική, την σώζουσα αλήθεια. Έχει την Απολογητική της. Απαντά στα ερωτήματα του ανθρώπου. Και αυτή η Απολογητική, η φωνή δηλαδή της Εκκλησίας είναι βιβλική, δηλαδή στηρίζεται στην Αγία Γραφή και πατερική, δηλαδή θεμελιώνεται στην πατερική διδασκαλία. Δίδει την μαρτυρία Ιησού Χριστού. Και ουδείς σοφώτερος της Εκκλησίας. «Και πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής». Και τέλος η Εκκλησία διά των ιερών Μυστηρίων της προσφέρει την θεία Χάρι, χαριτώνει και ευλογεί τον πιστό άνθρωπο. «Ο έχων, λοιπόν, ώτα ακούειν ακουέτω». Και ο πιστός προχωρεί. «Ο άγιος αγιασθήτω έτι». Ο άλλος; «Ο ρυπαρός ρυπαρευθήτω έτι». Είναι θέμα ελευθερίας. Αλλά ισχύει και το: «Ιδού έρχομαι ταχύ αποδούναι εκάστω ως το έργον έσται αυτού… Μακάριοι, λοιπόν, οι ποιούντες τας εντολάς αυτού».
Δεν μένει, παρά να υιοθετήσουμε τους βιβλικούς λόγους. «Το φως επί την λυχνίαν», «έσεσθέ μοι μάρτυρες» και «έτοιμοι αεί εις απολογίαν». Ο άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας στάθηκε σημείο ορθοδόξου πίστεως. Είχε κέντρο της ζωής του τον Χριστό. Εμείς άραγε τι θέτουμε ως κέντρο της βιοτής μας;».
Για το φωτογραφικό υλικό πατήστε ΕΔΩ
