Όπως συχνά συμβαίνει, Χριστιανοί μου, η Εκκλησία μας στις γιορτές των μεγάλων Αγίων της συντονίζει τα αναγνώσματα της Θ. Λειτουργίας με το νόημα της μνήμης τους. Επιλέγει γι’ αυτό γράμματα από τα Ιερά Ευαγγέλια και τις Επιστολές των Αποστόλων, πού, είτε αναφέρουν τον εορταζόμενον Άγιο, είτε υπονοούν το μεγάλο έργο που επετέλεσε.
Σήμερα — 18 Οκτωβρίου — τιμάται ο ένδοξος Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς. Και τόσο το Ιερό Ευαγγέλιο που διαβάζεται, όσο και ο Απόστολος έχουν σχέση με εκείνον.
Στην μέν Ευαγγελική περικοπή αναφέρεται η εκλογή από τον Κύριο των 70 μαθητών και η αποστολή τους στους τόπους της Γαλιλαίας και Ιουδαίας, για να κηρύξουν το σωτήριο έργο του Χριστού και να θεραπεύσουν αρρώστους. Αν και δεν αναφέρεται ονομαστικά, στους 70 αυτούς μαθητές πρέπει να ήταν και ο Λουκάς. (Όταν επέστρεψαν οι 70 — γεμάτοι χαρά — ανέφεραν στον Ιησού πως γίνονταν υγιείς όσοι έπασχαν από σωματική είτε πνευματική — δαιμονική ασθένεια).
Μετά το Πάθος και την Ανάσταση και ύστερα από την μεταστροφή του Αποστόλου Παύλου, ο Λουκάς τον ακολουθεί πιστά στις περιοδείες του. Και ο Παύλος τον αναφέρει ρητά, καθώς χαιρετώντας τους Κολοσσαείς μεταφέρει και τους χαιρετισμούς των συντρόφων του. Αυτό το απόσπασμα από την αντίστοιχη Επιστολή, διαβάζεται σήμερα στην Εκκλησία.
Ο Ευαγγελιστής Λουκάς γεννημένος στην Αντιόχεια της Συρίας, είχε πλούσιες γλωσσικές γνώσεις. Η άριστη χρήση τής
Ελληνικής γλώσσας οδηγεί στο συμπέρασμα πως ήταν Ελληνικής εθνικότητας. Τα κείμενά του είναι γλαφυρά, με ιστορική ακρίβεια και περιγράφουν όσα εβίωσε κοντά στον Κύριο, ενώ είχε ιδιαίτερη σχέση με την Παναγία μας, καθώς τις πιό πολλές πληροφορίες γι’ Αυτήν τις έχουμε από το Ευαγγέλιό του.
Το δεύτερο και με ιστορική γραφή βιβλίο του Αποστόλου Λουκά είναι οι «Πράξεις των Αποστόλων». Διαβάζοντας κανείς τις Πράξεις, έχει την αίσθηση πως βρίσκεται στα χρόνια και στα γεγονότα, που περιγράφονται.
Δεν ήταν μόνο συγγραφέας ο Λουκάς. Ήταν και ικανός ιατρός, ώστε ο Παύλος να τον έχει μαζί στις περιοδείες του.
Ήταν και ζωγράφος. Εικόνες της Θεοτόκου, που σήμερα βρίσκονται στην Τήνο, στο Μέγα Σπήλαιο, στην Παναγία Σουμελά, στην Θήβα, και αλλού, είναι έργα δικά του από κερί και μαστίχα.
Μετά το μαρτύριο και τον θάνατο του Αποστόλου Παύλου ο Λουκάς κήρυξε σε πολλές χώρες των Βαλκανίων και κατέληξε στην Θήβα, όπου κατά την επικρατέστερη παράδοση κοιμήθηκε ειρηνικά…
* * *
Είναι απόλαυση πνευματική, Χριστιανοί μου, να διαβάζουμε τα δύο βιβλία του Αποστόλου Λουκά. Εντρυφούμε με αυτά στην αγιαστική και ζωντανή καθημερινότητα της πρώτης Εκκλησίας μας και διδασκόμαστε από την περιγραφή του κηρύγματος του Κυρίου μας, του Πάθους Του και της Αναστάσεώς Του. Και παίρνουμε δύναμη και φωτισμό από την χαρισματική πέννα του Ευαγγελιστού…
Πως μετά ο Απόστολος των Εθνών Παύλος να μη τον αναφέρει «Λουκά τον ιατρό και αγαπητό», στους χαιρετισμούς του;…
Πρωτ. π. Π. Μαριάτος
