Κυριακή της Ορθοδοξίας: Ο θρίαμβος της Αλήθειας

του Μητροπολίτη Βεροίας Παντελεήμονα
«Ημέρα χαρμόσυνος και ευ­φρο­­συ­νης ανά­πλεως πεφανέρω­ται ση­μερον· φαιδρό­της δογμά­των γαρ των αληθεστάτων, αστρά­πτει και λα­μπει η Εκκλη­σία του Χριστού».

Τους πένθιμους και κατανυ­κτι­­κούς τόνους της πρώτης εβδο­μάδος των νη­στειών διαδέ­χονται σήμερα οι χαρμόσυνοι και θριαμβευτικοί τόνοι της Κυριακής της Ορθο­δοξίας.

«Ημέρα χαρμόσυνος και ευ­φρο­συ­νης ανάπλεως» για την Εκ­κλη­σία που δεν πανηγυρίζει μόνο τη νίκη της ορθοδόξου πι­στεως έναντι της κακο­δο­ξου αι­ρε­σεως και την καταισχύνη όλων εκείνων αμφι­σβη­τησαν τη δυνα­το­­τητα απεικονί­σεως των ιερών μορφών των αγίων και του Κυρίου και κατέκριναν την τιμητική προσκύ­νηση των ιερών εικό­νων ως ειδω­λο­λατρεία, αλλά και τη δικαίωση όλων εκεί­νων των ευσεβών πατριαρ­χων, αρχιε­ρέων, ιερέων, μο­να­χων, μοναζου­σων και απλών πιστών που υπέ­στησαν τον απη­νη διωγμό των εικο­νομάχων.
Χαίρει και αγάλλεται η Εκ­κλησία του Χριστού, γιατί τα αι­ματα των νέων αυτών μαρτύ­ρων και ομολο­γη­των της πο­τι­σαν το δένδρο της, που απέδωσε καρπούς αγαθούς. Χαί­ρει και ευ­φραίνεται, γιατί τα αίματα των μαρ­τύρων της πίστεώς της κο­σμούν και πάλι ως πολυτελής πορφύρα το σώμα του Χριστού.

Χαίρει όμως, αγάλλεται και πανη­γυ­ρίζει η Εκκλησία μας και για έναν επι­πλέον και πολύ ση­­μα­ντικό λόγο: γιατί η αναστήλω­ση των ει­κο­νων και η κατά χρέος τιμητική προ­­σκύνησή τους αποδει­κνύει και επιβε­βαιώ­νει το μυστήριο της θεώσεως του ανθρώ­που διά της ενανθρωπήσεως του Χρι­στού. Αυτό το ακατάληπτο και αγγέ­λοις και αν­θρώποις μυστήριο της θείας ενανθρω­πήσεως γίνε­ται ορατό και κατανοητό με τις ιερές εικόνες που απεικονίζουν ως άνθρωπο τον δι᾽ ημάς γενό­με­νο άνθρωπο Ιησού και ταυ­το­χρονα απεικονίζουν τις χα­ριτι Θεού θεούμενες μορφές της Πανα­­γίας και των αγίων.
Τιμούμε τις εικόνες όχι ως υλι­κη φύση αλλά αποδίδοντας μέσω αυ­των τον σεβασμό και την τιμή μας στον Χριστό που έλαβε υλι­κη υπόσταση για να απο­κα­τα­στήσει τον πεπτω­κο­τα άνθρω­πο στην προτέρα κατά­σταση.

[irp posts=”404764″ name=”Κυριακή της Ορθοδοξίας: Οι εικόνες χθες και σήμερα”]

Και εάν την προηγούμενη Κυ­ρια­­κη είδαμε τον Αδάμ να θρη­νεί για την έκπτωση και την απο­μάκρυνσή του από τον πα­ρα­δεισο, σήμερα τα τέκνα του Αδάμ, όλα τα πιστά τε­κνα της Εκκλησίας, πανηγυρίζουμε για την απο­κατάσταση της εικόνος του Θεού στο πρόσωπο του αν­θρω­που διά του νέου Αδάμ, του Χρι­στού, μέσα από τον θρίαμβο της ορθοδόξου πίστεως που εορ­τάζουμε σήμερα με την ανα­στη­λωση των εικόνων.
Ο θρίαμβος της αναστηλώ­σε­ως των ει­κόνων, τον οποίο ανα­μιμνη­σκο­μεθα σήμε­ρα κατά την πρώτη Κυριακή της αγίας και μεγάλης Τεσ­σαρα­κοστής, κα­τα την Κυ­ριακή της Ορθο­δο­ξίας, δεν είναι απλώς ένα ιστο­ρικό γε­γονός που συνέβη κάποια συγ­κεκριμένη χρονική στιγμή, αλλά δη­λω­νει τον διαρκή και δια­χρονικό θρίαμβο της αλη­θούς πι­­στεως την οποία κηρύτ­­τει και βιώνει η Ορθόδοξη Εκκλησία ανά τους αιώνες. Δηλώ­νει την αμετακίνητη πι­στη της Ορθο­δο­ξου Εκκλησίας στην αλή­θεια που δίδαξε ο ηγαπημένος μα­θη­της του Κυρίου, ο άγιος Ιωάννης ο θεο­λόγος, ότι «αύτη εστίν η νι­κη η νικήσασα τον κο­σμον, η πίστις ημών».

Ο θρίαμβος της Κυριακής της Ορ­­­θοδο­ξίας δηλώνει όμως και κάτι ακό­μη· δηλώνει πως ο θρίαμβος για την Εκ­κλησία του Χρι­­­­στού δεν περι­λαμ­βάνει την κε­νο­δοξη και υπε­ροπτική διάθεση των θριαμ­βευ­των του κο­σμου προς όσους την αμφισβητούν. Δεν περι­λαμ­βάνει την αυ­τα­ρέσκεια και την έπαρση εκείνων των νικη­των που συν­τρίβουν και εξου­θενώ­νουν τους αντιπάλους τους προκειμένου ο θρίαμβός τους να είναι πανηγ­υ­ρι­κος και αδιαμφισβήτητος. Η Εκ­κλησία και τα πι­στα της μέλη αγω­νίζονται για τη διατή­ρηση της αλη­θείας της πίστεως και την επι­κρα­τησή της, διότι έχουν την εντολή του Χριστού να μην αλλοιώσουν «ιώτα εν ή μία κε­ραία» από όσα τους παρέδωσε. Αγωνίζονται και θυσιάζονται προκειμέ­νου να παρα­δώσουν στις επερ­χο­μενες γε­νεές όσα πα­ρέδωσαν σ’ αυτούς οι πα­τε­­ρες τους, χωρίς να παρεκκλίνουν ούτε επ’ ελά­χιστο από όσα «οι πα­τέρες είδον, οι απόστολοι εδί­δαξαν, η εκκλησία παρέ­λα­βεν, οι διδά­σκα­λοι εδογ­μάτισαν, η οικου­με­νη συμ­πεφρόνηκεν, η χάρις έλαμ­ψεν, η αλή­θεια απο­δέδεικται, η σοφία επαρρη­σιά­σατο, ο Χριστός εβράβευ­σεν».

Και αυτόν τον αγώνα καλούμεθα να συνεχίσουμε και εμείς υπέρ της ορθοδόξου πίστεως και Εκκλησίας, γιατί αυτή η ορθόδοξη πίστη και αυτή η ορθόδοξη Εκκλησία μας, που τόσο βάλλεται στις ημέρες μας, είναι αυτή η οποία και «την οικουμένην εστήριξε», είναι αυτή η οποία εστήριξε το έθνος μας, αλλά και θα μας στηρίζει πάντοτε, οδηγώντας μας στη σωτη­ρία.