Η ελευθερία από το συναίσθημα και το καυσοκαλυβίτικο ήθος

του Αρχιμ. Αρσενίου Κωτσόπουλου

Το συναίσθημα είναι μία δύναμη, που αν δεν την προσέξεις μπορεί να σε αρρωστήσει. Μοιάζει με την έλξη της γης. Μπορεί να σε σκλαβώσει σε πρόσωπα και πράγματα εφήμερα. Είναι ένα ολόκληρο σύστημα. Άρρωστη κατάσταση.

Πρώτα σε δένει με τα πρόσκαιρα, τα οποία σου προκαλούν άτακτους λογισμούς. Οι άτακτοι λογισμοί προκαλούν στενοχώρια. Η στενοχώρια φέρνει την αδράνεια. Η αδράνεια τη βαρυθυμία. Η βαρυθυμία τη ραθυμία και την τεμπελιά και η τεμπελιά την ήττα. Το σύστημα, βέβαια, δουλεύει και αντίστροφα, και από την τεμπελιά μπορεί κάποιος να καταλήξει στο συναισθηματικό δέσιμο δήθεν για να παρηγορηθεί. Όποιος όμως είναι Καυσοκαλυβίτης στο ήθος, καίει καθετί που τον δένει με τα γήινα. Έτσι μπορεί να είναι βαθιά ελεύθερος και χαρούμενος, εργατικός και δραστήριος, ζωντανός και ενθουσιώδης, ζωηρός και ανάλαφρος. Με αυτόν τον τρόπο μπορεί να νικήσει κάθε σκληρό αντίπαλο.

Κάποια μέρα που περπατούσαμε στα πλατάνια με τον π. Γεώργιο στον Άγιο Προκόπιο, μου είπε: “Όταν ένιωσα την παρουσία του Γέροντα ολοκληρωτικά στην καρδιά μου, σε ηλικία 38 χρονών μέσα στο κελάκι του στα Καυσοκαλύβια, πήγε η ψυχή μου να φύγει. Έγινα φευγάτος, ελεύθερος από κάθε συναίσθημα. Από τότε νιώθω αυτό το άνοιγμα. Αισθάνομαι μέσα μου να υπάρχει ένα ηφαίστειο που καίει τα σωθικά μου, χωρίς να εκρήγνυται. Μία φλόγα που με καίει χωρίς να με καταφλέγει, που δεν με αφήνει να ησυχάσω με αυτά που δημιουργώ. Ο νους μου απλώνεται στον κόσμο που βασανίζεται και αναζητώ λύσεις”.

Η ανησυχία για τη συνεχή δημιουργία δίνει φτερά στον άνθρωπο. Αν έζησες στα Καυσοκαλύβια συνειδητά, μαθαίνεις αυτόν τον άγιο τρόπο ζωής. Να ομορφαίνεις ένα χώρο με την παρουσία σου και μετά, αντί να βολεύεσαι εκεί, να πηγαίνεις σε άλλους χώρους για να τους ομορφαίνεις.

Έτσι έζησε κι ένας παρεξηγημένος επαναστάτης. Ο Τσε Γκεβάρα. Ο άνθρωπος που έζησε καυσοκαλυβίτικα, παρότι δεν έτυχε να γνωρίσει τον Θεό. Όμως, γνώρισε τον άνθρωπο, τον πόνο και τα βάσανά του. Κι έγινε ένας μεγάλος οικουμενικός ήρωας. Όταν πέτυχε τους στόχους του στην Κούβα, αναζήτησε άλλους σκληρούς τόπους για να βοηθήσει τους εκεί σκλαβωμένους λαούς. Μου λέει ο λογισμός, πως αν γνώριζε τον αληθινό Θεό κοντά σε έναν άγιο γέροντα, με τις δυναμικές και τις αρετές που διέθετε, θα μπορούσε να προσφέρει πιο ουσιαστικά στον κόσμο. Δεν θεωρώ τυχαίο το γεγονός πως μέχρι σήμερα στην Κούβα υπάρχει η κυβέρνηση που έφτιαξε ο Τσε. Ακούγεται πως θα ανακηρυχθεί η Ορθοδοξία επίσημη θρησκεία αυτού του κράτους. Να τι γίνεται όταν στηρίζεις κάτι μεγάλο πάνω στην ανιδιοτέλεια, στο αίμα ενός αδικημένου επαναστάτη, ενός “κοσμικού Καυσοκαλυβίτη”.

“Από το χάος στο φως”, Αθήνα 2012, σελ. 183-185