Φθιώτιδος Συμεών: Ο Φθιώτιδος Συμεών για την ημέρα Μνήμης της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού
Στην Πρωτεύουσα των Λοκρών, την ιστορική πόλη της Αταλάντης και στον προσφυγικό συνοικισμό Μικρασιατών και Θρακιωτών μετέβη σήμερα το πρωί, Πέμπτη 19 Μαΐου 2022, ημέρα της θλιβερής μνήμης της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ο Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών, όπου και ετέλεσε επιμνημόσυνη δέηση για τα 353.000 θύματα της Γενοκτονίας.
Στον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας Αταλάντης, παρουσία των ιερέων της πόλεως και της Αρχιερατικής Περιφέρειας Αταλάντης, εκπαιδευτικών, μαθητών και μαθητριών Δημοτικών Σχολείων της πόλεως, του Βουλευτή ΣΥΡΙΖΑ Φθιώτιδος κ. Ιωάννη Σαρακιώτη, του Δημάρχου Λοκρών κ. Αθανασίου Ζεκεντέ, εκπροσώπων των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας, εκπροσώπων άλλων φορέων και συλλόγων του τόπου και πολλών πιστών, ο κ. Συμεών τέλεσε επιμνημόσυνη δέηση και ευχήθηκε για την ανάπαυση των ψυχών των χιλιάδων αθώων θυμάτων του Πόντου κατά την θλιβερή υπό των Τούρκων Γενοκτονία.
Ακολούθως, στο προαύλιο του Ναό ενώπιον του Ηρώου πραγματοποιήθηκε εκδήλωση μνήμης σε συνεργασία του Δήμου Λοκρών και της Ιεράς Μητροπόλεως Φθιώτιδος με επίκαιρες ομιλίες από τον Δήμαρχο Λοκρών κ. Αθανάσιο Ζεκεντέ και τον Σεβασμιώτατο κ. Συμεών.
Ο κ. Δήμαρχος στην ομιλία του αναφέρθηκε στην παρουσία και προσφορά του προσφυγικού συνοικισμού στην Αταλάντη και χαρακτηριστικά υπογράμμισε:
«Βρισκόμαστε σε έναν τόπο προσφύγων όπου στήθηκε η νέα τους ζωή, μακριά από τις πατρίδες τους, από τις οποίες εκδιώχθηκαν βίαια και αθέλητα.
Με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 100 ετών από τη Μικρασιατική καταστροφή έχουμε την ευκαιρία να θυμηθούμε τα τραγικά γεγονότα της πιο ζοφερής περιόδου της σύγχρονης Ελλάδας και να τιμήσουμε τόσο τις χαμένες πατρίδες όσο και τους ανθρώπους που ήρθαν ως πρόσφυγες, εγκαταστάθηκαν ως πένητες και βοήθησαν με την τεχνογνωσία τους την Ελλάδα να ανασυνταχθεί, να ενισχυθεί και να προχωρήσει πιο δυνατή.
Το κύμα των προσφύγων σε συνδυασμό με την πλούσια παράδοση, τη γνώση και την εμπειρία τους, έδωσε κίνητρο και ώθηση στην παλιά Ελλάδα να γνωρίσει νέες ιδέες, τεχνικές και ειδικεύσεις που την έφεραν πιο κοντά σε αυτό που είναι σήμερα η σύγχρονη Ελλάδα.
Στον τόπο αυτό που βρισκόμαστε, γύρω από τον Ιερό Ναό της Αγίας Σοφίας, όνομα συμβολικό και όχι τυχαίο, αναπτύχθηκε ο συνοικισμός των προσφύγων της Αταλάντης από τη Μικρά Ασία το 1922 και από τη Θράκη το 1914. Φέτος συμπληρώνονται 100 χρόνια από την έλευση των κυνηγημένων ανθρώπων που μέσα από τις φλόγες της Μικρασιατικής καταστροφής μπόρεσαν να βρουν νέες ασφαλείς πατρίδες.
Ο παρών συνοικισμός αποτελεί ένα μωσαϊκό προσφύγων που παρόλες τις δύσκολες συνθήκες διαβίωσης και μέσα από καταστάσεις εξαθλίωσης επέτυχαν να προσφέρουν σε όλους εμάς του σήμερα ένα μέλλον λαμπρό, πλούσιο σε μικρά και μεγάλα επιτεύγματα και συγχρόνως γεμάτο αναμνήσεις. Είμαστε ευγνώμονες»!
Ακολούθως ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Φθιώτιδος κ. Συμεών στην πατρική του προσλαλιά επεσήμανε την ανάγκη προσευχής σε τέτοιες μέρες μνήμης, αλλά και στην ανάγκη ορθής κατανόησης των γεγονότων και της ιστορίας και χαρακτηριστικά σημείωσε:
«Η σημερινή ημέρα έχει ένα πολύ μεγάλο βάρος για τον Ελληνισμό, την Ρωμιοσύνη και ιδιαίτερα γι’ αυτό το πολύ μεγάλο κομμάτι του Ελληνισμού, που λέγεται Ποντιακός Ελληνισμός.
Η 19η Μαΐου 1919 είναι σφραγισμένη μέσα στην καρδιά και μέσα στην μνήμη των καημών, των πόνων και των στεναγμών του Ελληνισμού.
Γι’ αυτό είναι πολύ σημαντικό, τούτη τη μέρα να προσευχόμαστε για όλους αυτούς τους προγόνους μας, οι οποίοι εκδιώχθηκαν άδικα, βασανίστηκαν, υπέφεραν, χωρίς λόγο και καμία λογική, γιατί δεν υπάρχει κανένας λόγος και καμία λογική στον πόνο και σε καμία γενοκτονία και σε κανένα πόλεμο.
Ο Μ. Βασίλειος τολμά και λέει χαρακτηριστικά ότι κάθε πόλεμος ανεξαιρέτως είναι εμφύλιος πόλεμος. Εφ’ όσον άνθρωπος σκοτώνει άνθρωπο και όλοι είμαστε αδελφοί μεταξύ μας, κάθε πόλεμος είναι εμφύλιος πόλεμος. Το μόνο που ευλογείται και αυτό κατά συγκατάβαση είναι το «ἀμύνεσθαι περὶ πάτρης», αυτό που ακολούθησε η δική μας παράδοση και αυτό οφείλει να επιλέγει και αυτό οφείλει να ακολουθεί. Ούτε οι μεγαλοϊδεατισμοί, ούτε οι μεσσιανισμοί οι εθνικοί, ούτε οι ουτοπίες μπορούν να κρατήσουν ταυτότητα, πολιτισμό και όρθιο το Γένος, αλλά η επίγνωση της ιστορίας, η συλλογική αυτογνωσία, η σεμνότητα, η ταπεινότητα, η συνεργασία και η ανάπτυξη και ο αγώνας όλων μας.
Η σημερινή ημέρα είναι ημέρα και προβληματισμού σε μία περίοδο που υπάρχει μεγάλη αναστάτωση, σε μία περίοδο που αναμοχλεύονται οι συμμαχίες και οι συσχετισμοί των δυνάμεων μέσα στον κόσμο, σε μία περίοδο που τα γεγονότα τρέχουν πολύ γρήγορα.
Οι πρόγονοί μας εκεί που είχαν μία χαρούμενη ζωή, βρέθηκαν ξαφνικά να βλέπουν την θάλασσα να γίνεται κόκκινη από αίμα, είδαν ξαφνικά την ζωή τους να παίρνει τον δρόμο προς το άγνωστο με αποσκευές ένα ευαγγέλιο και μία εικόνα. Επαναλαμβάνω: Οι πρόγονοί μας είδαν την θάλασσα να βάφεται κόκκινη από το αθώο αίμα τους. Εικόνα συγκλονιστική που δεν πρέπει να την λησμονούμε.
Όλα τα τραγικά συμβάντα της ζωής, έχουν στην βάση τους την ίδια ρίζα: την ιδιοτέλεια, το συμφέρον και τον εγωισμό και τότε γεννούνται τραγωδίες και γενοκτονίες και πόνος.
Είχαμε σήμερα την δυνατότητα να βρεθούμε σήμερα εδώ όλοι μαζί, άρχοντες, κλήρος και ο υπέροχος κόσμος των παιδιών μας, για να προσευχηθούμε για τους κεκοιμημένους προγόνους μας. Να διδασκόμαστε από την ιστορία μας, γιατί πολλές φορές η ιστορία επαναλαμβάνεται, αλλά εμείς δεν θέλουμε να το κατανοήσουμε αυτό. Η ιστορία επαναλαμβάνεται, όταν δεν την γνωρίζουμε σωστά και πράττουμε ξανά τα ίδια λάθη».
Φωτογραφίες: Δημήτριος Ανάγνου.
