Δημητριάδος Ιγνάτιος: Συνέντευξη στο ένθετο του 4ου Λυκείου Βόλου στην εφημερίδα «Το Βήμα» παραχώρησε ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος.
Ο Σεβασμιώτατος αναφέρεται στα μαθητικά του χρόνια, στις «αταξίες» του στο Λύκειο, στην αγάπη της Εκκλησίας για τους νέους, στο προσφυγικό, αλλά και για την δοκιμασία της πανδημίας. Ολόκληρη η συνέντευξη έχει ως εξής:
-Περάσατε ευτυχισμένα παιδικά χρόνια; Ποιές είναι οι πιο έντονες μαθητικές σας αναμνήσεις και ποιες είναι οι αξίες που σας ακολουθούν έκτοτε;
Γεννήθηκα το 1956 στον Άγιο Δημήτριο Αττικής στην Αθήνα. Μεγάλωσα σε μια φτωχογειτονιά που παίζαμε στους χωματόδρομους και πήγα σχολείο με 65 παιδιά στην τάξη! Είχα θαυμάσιους δασκάλους που μας έδειξαν την αξία της γνώσης και την ομορφιά της ζωής. Από τότε έμαθα να μοιράζομαι σκέψεις και ιδέες, να συνεργάζομαι για κοινούς στόχους και προσπάθειες, να ακολουθώ περισσότερο την καρδιά μου και λιγότερο την λογική. Με αλλά λόγια, να κάνω στην ζωή μου αυτό που αγαπώ αληθινά.
-Πείτε μας μια πράξη νεανικής αταξίας ή σκανδαλιάς που έχει εντυπωθεί στη μνήμη σας.
Στο τότε Γυμνάσιο, σημερινό Λύκειο, ταλαιπώρησα τον Καθηγητή της Φυσικής κρύβοντας στο τραπέζι των πειραμάτων, ένα μεγάλο μαγνήτη που είχα αφαιρέσει από μια ηχητική κόρνα της εποχής. Tο αποτέλεσμα; Κανένα πείραμα για το μάθημα του μαγνητισμού να μη πραγματοποιείται! Μας είπε ότι το Υπουργείο έστειλε ελαττωματικά όργανα στο σχολείο! Και κάτι άλλο: έπεισα καθηγητές και συμμαθητές σε σχολική εκδρομή, μέσα στο λεωφορείο, ότι το πρώτο πρόγραμμα της ΕΡΤ μετέδιδε ειδήσεις του σχολείου μας. Είχα «μοντάρει» εκπομπή σε κασέτα της εποχής!
-Είκοσι χρόνια εδώ νιώθετε πλέον Βολιώτης; Τί σας αρέσει και τί σας δυσαρεστεί στην πόλη; Ποια είναι τα σημεία που αγαπάτε να βρίσκεστε; Την θεωρείτε προνομιακή πόλη για ένα νέο;
Νιώθω πιο Βολιώτης απ’ τους Βολιώτες! Ζούμε στην ομορφότερη πόλη της Ελλάδας μας. Θαυμάζω το φυσικό περιβάλλον που συνδυάζει βουνό και θάλασσα, όπως και την ρυμοτομία, τουλάχιστον στο κέντρο της. Με στενοχωρεί ότι αυτό δεν συνεχίστηκε στην επέκτασή της. Προσωπικά, θέλω να βρίσκομαι στους πανέμορφους Ναούς της. Ξέρω πολλούς νέους από αλλά μέρη που θα ήθελαν να ζουν στην πόλη μας.
-Πώς βλέπετε τον ρόλο της Εκκλησίας στην εποχή της πανδημίας; Η πιστή τήρηση των μέτρων την αφορά και σε ποιο βαθμό; Τί έχετε να σχολιάσετε για τον περιορισμό του αριθμού των συμμετεχόντων στην Θεία Λειτουργία ως μέτρο πρόληψης;
Από την πρώτη στιγμή αναζητήσαμε, ιδιαίτερα εδώ στον τόπο μας, τους πιο σωστούς τρόπους, ως ποιμαίνουσα Εκκλησία, για να συμβάλουμε στην αντιμετώπιση της πανδημίας. Και επειδή θέλουμε την ενότητα της κοινωνίας μας, πειθαρχήσαμε σε όλα τα μέτρα που αποφασίστηκαν, όσο και αν μας πόνεσαν και μας πονούν, δηλαδή ότι στερηθήκαμε την κοινή λατρεία, όπως την βιώνουμε όλοι μαζί στην Ορθόδοξη Εκκλησία μας. Ελπίζουμε σύντομα να ξαναδούμε τους Ναούς μας, πλημμυρισμένους και πάλι από πιστούς.
-Για τα ζητήματα ταυτότητας φύλου και το δικαίωμα στην διαφορετικότητα, που γίνεται σταδιακά δεκτό από την πολιτεία, ποια είναι η γνώμη σας;
Για την Ορθόδοξη Πίστη και παράδοση μας, ο κάθε άνθρωπος είναι μια ζωντανή εικόνα του Θεού, μια μοναδική προσωπικότητα και αξία. Άρα, έχει τον σεβασμό και την αγάπη μας. Γι’ αυτό και καταδικάζουμε κάθε στάση που οδηγεί σε καταστάσεις που έζησε στο παρελθόν η ανθρωπότητα, όπως ο ναζισμός και ο φασισμός. Λυπάμαι, όμως, που παρ’ όλες τις προσπάθειες εκσυγχρονισμού στον χώρο της παιδείας, σήμερα φαινόμενα όπως ο εκφοβισμός (bullying) γίνονται όλο και πιο συχνά. Μήπως, τελικά, έχουμε ανάγκη από κάποιες αξίες που χάνονται με πρόσχημα την εξέλιξη και την πρόοδο;
-Ποια είναι η στάση σας στο θέμα των προσφύγων που έρχονται στην χώρα μας; Πιστεύετε πως η Εκκλησία και ο Κλήρος μπορούν να συνεισφέρουν περισσότερο στην κατεύθυνση της στήριξης προς αυτούς;
Πρέπει να σας πω, ότι η τοπική μας κοινωνία, χάρη στην προσπάθεια όλων μας, έχει αναδειχθεί σε πρότυπο υποδοχής και περίθαλψης προσφύγων. Εδώ, στον Βόλο, χειροκροτήσαμε τα παιδιά που υποδεχθήκαμε στα σχολεία μας ως προσφυγόπουλα. Κι αυτό, γιατί είπαμε ότι κανείς δεν μπορεί να στερήσει από ένα παιδί την χαρά του σχολείου και της γνώσης. Επίσης, κανείς, όλα τα χρόνια δεν έμεινε νηστικός, άστεγος, χωρίς πρωινό στο σχολείο του. Είναι ένα έργο όλων μας που με χαροποιεί ιδιαίτερα.
-Πιστεύετε πως η Εκκλησία πρέπει να αγκαλιάζει και να υποστηρίζει τους νέους, ακόμα και όταν εκείνοι λειτουργούν έξω από τα λατρευτικά πλαίσια;
Η Εκκλησία, στην αυθεντική της μορφή, είναι ο ίδιος ο Χριστός! Πιστέψτε με, Αυτός είναι που αναζητεί και αγαπά τον κάθε νέο, ακόμα και αν προς στιγμή Τον αρνείται. Είναι Αυτός, που συγχώρησε τον ληστή επάνω στο Σταυρό. Είναι Αυτός, που χτυπά την πόρτα της ψυχής μας και περιμένει μέχρι εμείς να του ανοίξουμε για να μπει. Ναι, η Εκκλησία μας αγκαλιάζει όλους τους νέους και θέλει να τους στηρίξει σε κάθε δύσκολη στιγμή τους.
-Σε όλη την Ευρώπη ο υποχρεωτικός εγκλεισμός προκαλεί εντάσεις και συχνά βίαιες αντιπαραθέσεις. Τα φαινόμενα αυτά δεν λείπουν και από τη χώρα μας. Πώς θα τα σχολιάζατε;
Το μόνο όπλο που έχουμε, πλέον, για τις δύσκολες στιγμές, παιδιά μου, είναι η ενότητά μας. Ενωμένοι μπορούμε να διορθώσουμε τα τυχόν λάθη μας. Διχασμένοι, θα χάσουμε κάθε δυνατότητα διεξόδου και το δίκιο μας. Ξέρω την κόπωση, νιώθω τον αγώνα όλων, θέλει υπομονή για να ξεφύγουμε. Φθάνουμε στο τέλος. Μας αξίζει το καλύτερο!
-Ποια είναι η γνώμη σας για την τηλεκπαίδευση και τις νέες τεχνολογίες;
Μάλλον εγώ πρέπει να μάθω από εσάς. Ξέρετε περισσότερα. Ένα θέλω να σας πω. Εσείς αγαπάτε τον υπολογιστή σας, το κινητό, το τάμπλετ. Να ξέρετε, όμως, ότι αυτά ποτέ δεν θα σας αγαπήσουν. Γι’ αυτό εύχομαι στην ζωή σας ο ΘΕΟΣ να σας φέρει αυτούς που θα σας αγαπήσουν αληθινά και θα τους εμπιστευθείτε, χωρίς να σας διαψεύσουν ποτέ. Ο ΧΡΙΣΤΟΣ μας, είναι ο πρώτος απ’ αυτούς! Σας ευχαριστώ.
