Χριστουπόλεως Βαρνάβας: Στον Ιερό Ναό Ευαγγελιστρίας Πειραιώς, στο πλαίσιο του προγράμματος ΕΝΟΡΙΑ εν δράσει της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, τελέστηκε ιερά αγρυπνία το βράδυ της Παρασκευής 19 Δεκεμβρίου, προεόρτια των Χριστουγέννων και μνήμης του Αγίου Ιγνατίου του Θεοφόρου.
Επιμέλεια: Γιάννης Παπανικολάου
Στην αγρυπνία ιερούργησε και κήρυξε τον θείο λόγο ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Χριστουπόλεως κ. Βαρνάβας, Πρωτοσύγκελλος της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αθηνών, δίνοντας ένα βαθιά θεολογικό αλλά και σύγχρονο μήνυμα για τα «δεσμά» του χριστιανού.
Τα δεσμά ως καύχημα και όχι ως ντροπή
Αφετηρία του κηρύγματος αποτέλεσε ο Απόστολος Παύλος, ο οποίος, αν και φυλακισμένος στη Ρώμη, απευθύνεται στους πιστούς όχι με απειλές ή εξουσιαστικό λόγο, αλλά με το «παρακαλώ». Ο Θεοφιλέστατος υπογράμμισε ότι το «παρακαλώ» του Παύλου δεν είναι αδυναμία, αλλά κορύφωση πνευματικής δύναμης. Σε έναν κόσμο που ταυτίζει την ισχύ με την επιβολή, ο χριστιανισμός αντιστρέφει τους όρους: η αληθινή δύναμη γεννιέται μέσα από την ταπείνωση και την εμπιστοσύνη στον Θεό.
Τα δεσμά του Παύλου δεν αποτελούν ντροπή, αλλά καύχημα. Είναι η απόδειξη ότι θυσίασε τα πάντα για τον Χριστό. Όπως σημειώνει ο Ιερός Χρυσόστομος, οι αλυσίδες του Αποστόλου ισοδυναμούν με βασιλικό στέμμα. Παρά τα οράματα, τα θαύματα και τις Εκκλησίες που ίδρυσε, ο Παύλος επιλέγει να μιλά για τους κόπους, τις θλίψεις και τις φυλακίσεις του, δείχνοντας ότι η πίστη δεν φυλακίζεται και δεν περιορίζεται από δεσμά.
Ο Άγιος Ιγνάτιος και η πορεία προς το μαρτύριο
Στη συνέχεια, ο λόγος στράφηκε στον Άγιο Ιγνάτιο τον Θεοφόρο, επίσκοπο Αντιοχείας και αποστολικό Πατέρα, ο οποίος παρουσιάζει εντυπωσιακές ομοιότητες με τον Απόστολο Παύλο. Ο Άγιος Ιγνάτιος, δεμένος και αυτός, οδηγείται από τη Συρία στη Ρώμη, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα παραδοθεί στα θηρία. Δεν αντιμετωπίζει το μαρτύριο με φόβο, αλλά με χαρά, θεωρώντας ότι θυσιάζεται «υπέρ του κοινού ονόματος και της ελπίδος», δηλαδή υπέρ του Χριστού.
Ως αποστολικός Πατέρας, ο Άγιος Ιγνάτιος υπήρξε μαθητής των Αποστόλων και χειροτονήθηκε επίσκοπος από αυτούς, γεγονός που εγγυάται την αποστολική συνέχεια και την ορθότητα της πίστης του. Ο βίος του σκιαγραφεί έναν ποιμένα με σπάνιες αρετές: σώφρονα, δίκαιο, εγκρατή, φιλόξενο, αφιλάργυρο και διδακτικό. Πρόκειται για το πρότυπο του ιδανικού επισκόπου, που δεν κυβερνά με εξουσία, αλλά με θυσία.
«Έμπειρος κυβερνήτης» μέσα στους κινδύνους
Ο Θεοφιλέστατος τόνισε χαρακτηριστικά ότι «ο Άγιος Ιγνάτιος απεδείχθη έμπειρος κυβερνήτης, ο οποίος οδήγησε την Εκκλησία ανάμεσα από πολλούς κινδύνους και στο δρόμο που χάραξαν οι Άγιοι Απόστολοι». Το δύσκολο αυτό έργο το κατόρθωσε, διότι είχε συνοδίτη τον ίδιο τον Χριστό, τον αρχηγό της πίστεως, ο οποίος τον ενίσχυε σε όλη την αγωνία και το μαρτύριό του.
Κατά τη μεταφορά του στη Ρώμη, ο Άγιος Ιγνάτιος υπέμεινε σκληρή μεταχείριση από τους στρατιώτες. Παρά τον σωματικό πόνο, η ψυχή του πλημμύριζε χαρά. Μέσα στη φυλακή έγραψε τις περίφημες επιστολές του, θεωρώντας τις αλυσίδες του «πνευματικούς μαργαρίτες». Φοβόταν μάλιστα μήπως η ανθρώπινη αγάπη των πιστών τον εμποδίσει από το μαρτύριο που επιθυμούσε.
Τα θηρία και οι τύραννοι
Ιδιαίτερα συγκλονιστική είναι η αναφορά του Ιερού Χρυσοστόμου, σύμφωνα με την οποία ο Άγιος Ιγνάτιος θεωρούσε τα στόματα των θηρίων πιο ήμερα από τις γλώσσες των τυράννων. Τα μεν τον οδηγούσαν στη Βασιλεία του Θεού, ενώ οι δε τον κρατούσαν δεμένο στη γη. Έτσι, τόσο ο Παύλος όσο και ο Ιγνάτιος λάμπουν μέσα από τα δεσμά τους, μετατρέποντας τον πόνο σε μαρτυρία ελευθερίας.
Τα δικά μας δεσμά σήμερα
Κλείνοντας το κήρυγμα, ο Θεοφιλέστατος έθεσε το κρίσιμο ερώτημα: ποια είναι τα δικά μας δεσμά σήμερα; Είναι δεσμά για τον Χριστό ή δεσμά αμαρτίας; Στη σύγχρονη ζωή, οι άνθρωποι συχνά δεσμεύονται από το χρήμα, τις μέριμνες, τις απολαύσεις και τα πάθη, χωρίς διάθεση θυσίας. Η αληθινή ελευθερία, υπογράμμισε, έρχεται μόνο μέσα από τη μετάνοια, την εξομολόγηση και τον πνευματικό αγώνα, όπως διδάσκει διαχρονικά η Ορθόδοξη Εκκλησία.
Η προτροπή του Θεοφιλεστάτου ήταν σαφής: να αγαπήσουμε τον Χριστό όχι μόνο ως Αναστάντα, αλλά και ως Σταυρωθέντα. Μόνο τότε μπορούμε να γίνουμε πραγματικά «δέσμιοι Χριστού» και να εορτάσουμε τα Χριστούγεννα με τον Χριστό ζωντανό στην καρδιά μας, Εκείνον που είναι η χαρά, η λύτρωση και η ανάπαυση του ανθρώπου.
