ΑΡΧΙΜ. ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΝΑΚΗΣ: Ο Ελληνισμός της Μικράς Ασίας και του Πόντου μας πονάει πάντα και μας συγκινεί, μα την ίδια ώρα μας εμπνέει και μας ενθουσιάζει.
Όταν σε κάθε μια από τις αλησμόνητες αυτές πόλεις μπαίνει πρώτα η λέξη «Νέα» , ανασαίνει στην ψυχή μας η ελπίδα μιας νέας αρχής, μιας νέας ζωής. Η Νέα Μηχανιώνα είναι ένας τέτοιος τόπος, ένας τόπος που τον κατοίκησαν άνθρωποι της προσφυγιάς, του μόχθου, αλλά και του πολιτισμού, της προόδου, της φιλοξενίας, της ανθρωπιάς, της λεβεντιάς, κυρίως όμως, της βαθιάς βιωματικής Πίστης στον Θεό.
Όταν εγκατέλειπαν τις πατρογονικές τους εστίες οι Μικρασιάτες, έπαιρναν μαζί τους τα πιο πολύτιμα, τα πιο σημαντικά, τα πιο απαραίτητα, για να κάνουν την νέα αρχή. Και ήταν αυτά τα ιερά Λείψανα των αγίων τους, οι ιερές Εικόνες, τα Δισκοπότηρα, οι Σταυροί, τα Εξαπτέρυγα και τα Φυλαχτά τους.
Στηριγμένοι σε αυτές τις Παραδόσεις ξεκίνησαν μια νέα ζωή και πέτυχαν και μεγαλούργησαν και έγιναν
γνωστοί και σεβαστοί για την Πίστη τους, το ήθος τους και τα χαρίσματά τους. Μοναδικό, ανάμεσα στα ιερά σεβάσματα, τα οποία έφεραν από τα «άγια χώματά» τους, είναι και το εικόνισμα της Παναγίας της Φανερωμένης.
Μια εικόνα που αποτυπώνει την Παναγία με τρόπο ανεπανάληπτο. Το πρόσωπό της, ειδικά τα μάτια της, είναι όπως τα περιγράφει το Άσμα Ασμάτων, σαν λίμνες που επάνω τους καθρεπτίζεται όλος ο επουράνιος κόσμος, αλλά και η ψυχή του κάθε ανθρώπου που την προσκυνά.
Οι εντόπιοι όλοι, όλος ο λαός, με προεξάρχοντα τον Μητροπολίτη Νέας Κρήνης και Καλαμαριάς κ.κ. Ιουστίνο και τους συνεργάτες του, κληρικούς και λαϊκούς, βλέπουν το πρόσωπο της Παναγίας να «γελά» και τότε όλοι μαζί, μα και ο καθένας χωριστά, λαμβάνουν χάρη, χαρά και δύναμη. Η Παναγιά είναι «ζωντανή» και
μιλάει μέσα από γεγονότα, για τα οποία η ίδια με τις πρεσβείες της προνοεί και μεριμνά, φυλάττοντας και προστατεύοντας στοργικά όσους την επικαλούνται.
Κορυφαία, όμως, στιγμή για την Νέα Μηχανιώνα, αλλά και για ολόκληρη την Μακεδονία και όχι μόνο, είναι οι ημέρες της Αποδόσεως της Εορτής της. Δεν συναντάται πουθενά αλλού αυτή η κοσμοσυρροή.
Ο Μητροπολίτης κ. Ιουστίνος έχει επί των ημερών του ορίσει επίσημο τριήμερο Εορτασμό, πέρα από τις προηγούμενες και τις επόμενες ημέρες της εορτής.
Σχεδόν όλον τον Αύγουστο και τον Σεπτέμβριο ο κόσμος πηγαίνει και ασπάζεται την ιερή και θαυματουργή εικόνα. Ενώπιόν της καταθέτει όνειρα και χαρές, μα και λύπες συνάμα και πικρίες και δυσκολέματα. Αν παρατηρήσει κανείς τον πόθο, αλλά και την υπομονή των ανθρώπων που αναμένουν να προσκυνήσουν, θα διδαχθεί σίγουρα την ευλάβεια.
Την παραμονή, στις 22 Αυγούστου, μετά τον Πανηγυρικό Εσπερινό, η εικόνα λιτανεύεται στους δρόμους της Νέας Μηχανιώνας. Ο κόσμος πλημμυρίζει κάθε σπιθαμή του δρόμου, απ΄όπου θα διαβεί η πομπή. Επιθυμούν όλοι αυτοί, οι χιλιάδες πιστοί, να περάσουν κάτω από το εικόνισμα, και έτσι γίνεται. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, νέοι, γέροντες, ασθενείς, εμπερίστατοι.
Η μπάντα, ο στρατός, οι εθελόντριες και οι εθελοντές, οι επίτροποι, οι ιεροψάλτες, οι νεωκόροι, όλοι, σαν μια πανστρατία θυσιαστικής προφοράς, πλαισιώνουν και βοηθούν τον κάθε προσκυνητή. Ο κόσμος επί ώρες αναμένει, χωρίς να γογγύζει. Δεόμενοι όλοι, και πολλοί με δάκρυα στα μάτια, δάκρυα ικεσίας και ευχαριστί-
ας.
Δεν πρόκειται εδώ για ευσεβισμό ή για φαινόμενα τυπικής λατρείας, αφορά σε βίωμα πραγματικό, σε προσκύνημα ιερό, σε κατάθεση ψυχής. Αυτή η ευσέβεια κληρονομείται από γενιά σε γενιά και καλλιεργείται από τον καθένα ξεχωριστά. Η υγιής πνευματική ζωή, η φιλοκαλική ατμόσφαιρα, μεταδίδεται και χωρίς πολλά
λόγια, αλλά με λεπτές κινήσεις, με σκιρτήματα αγάπης για την Παναγία.
Ο εορτασμός μέσα στην Εκκλησία είναι μια αφορμή για αναβαπτισμό πνευματικό. Χρειάζεται ο Χριστιανός να μετέχει σε αυτόν και να ξαναγεννιέται. Να λαμβάνει χάρη και δύναμη, προκειμένου να αντέχει στον δύσκολο καθημερινό του βίο.
Αυτό είναι η Πανήγυρις της Παναγίας στην Νέα Μηχανιώνα, είναι μια γνήσια γεύση της Ορθόδοξης Παράδοσης. Όποιος δεν το έχει ζήσει, αξίζει να πάει και να μετέχει σε αυτό το «γλέντι των Ορθοδόξων». Θα βγει «ωφελημένος», θα φύγει ενισχυμένος και δυναμωμένος, θα νιώσει ευλογημένος. Θα λάβει από το «άρωμα» της Παναγίας, από την πλούσια χάρη της, από τον γλυκασμό της…
Όλα τα οφείλουμε στον Θεό, στην Παναγία, στους αγίους, στους καλούς κληρικούς κάθε βαθμού, που ζουν και μεταδίδουν την Πίστη τους σε όλους και, ειδικότερα, στους νέους ανθρώπους. Εκεί έχει ρίξει το βάρος της ποιμαντορίας του ο Μητροπολίτης κ. Ιουστίνος. Ο ίδιος ιδιαιτέρως ευλαβείται και αγαπά την Παναγιά
και εξαιρέτως συγκινείται από την παρουσία της. Και μόνο στο όνομά της ριγεί.
Αυτόν τον μήνα, τον μήνα της Παναγίας, καλούμαστε να εμπιστευθούμε πιο πολύ την ζωή μας στον Θεό και στην Εκκλησία. Με αγάπη για την Εκκλησία. Μέσα στην Εκκλησία, ποτέ εκτός Εκκλησίας με διασπαστικές κινήσεις. Η Εκκλησία είναι Μια, Αγία, Καθολική και Αποστολική.
Η Παναγία είναι παντού, και συνεπώς και στα ιερά της προσκυνήματα, σε Ναούς και ιερές Μονές. Διαζωγραφισμένη στα ιερά της εικονίσματα, κάνει ιδιαίτερη την παρουσία της στον κόσμο που λαχταρά να την γνωρίσει. Ας είναι «σκέπη» όλων.
του Αρχιμ. Ιακώβου Κανάκη
