Χίου Μάρκος: Η Εκκλησία δεν φοβάται το καινούριο

“Για­τι σ’ ε­να το­σο δι­α­φο­ρε­τι­κό κό­σμο, ο­πως ο ση­με­ρι­νός, να ει­ναι α­ναγ­καί­α η πα­ρου­σιία, η χρή­ση και η προ­σφυ­γη στους Πα­τέ­ρες της Εκ­κλη­σί­ας; Γιά λο­γους στεί­ρου συν­τη­ρη­τι­σμού; Φυ­σι­κα ό­χι. Φο­βα­ται η Εκ­κλη­σι­α το και­νούρ­γιο; Ε­πι­σης ο­χι.”…Αυτά αναφέρει μεταξύ άλλων ο Μητροπολίτης Χίου Μάρκος σε εγκύκλιό του για την Κυριακή της Ορθοδοξίας. 

Ολόκληρη η εγκύκλιος έχει ως εξής: 

Προς
τον Ι­ε­ρον Κλη­ρον
και τον ευ­σε­βη λα­ον
της  κα­θ’ η­μας Ι­ε­ρας Μη­τρο­πο­λε­ως

Α­γα­πη­τοί,

Η πρω­τη Κυ­ρια­κη των Νη­στει­ων ει­ναι γνω­στη σε ο­λους μας ως Κυ­ρια­κη της Ορ­θο­δο­ξι­ας. Προ­κει­ται για μια ε­ξαι­ρε­τι­κης σπου­δαι­ο­τη­τος ε­ορ­τη που ει­ναι συ­νυ­φα­σμε­νη με την αυ­το­συ­νει­δη­σι­α της Ορ­θο­δο­ξου Εκ­κλη­σι­ας μας, ο­τι α­πο­τε­λεί την «ΜΙΑΝ, ΑΓΙΑΝ, ΚΑΘΟΛΙΚΗΝ ΚΑΙ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑΝ». Την Εκ­κλη­σι­α που ο­μο­λο­γού­με στο ι­ε­ρο Συμ­βο­λο της Πι­στε­ως μας τη στιγ­μη του α­γι­ου Βα­πτι­σμα­τος μας, σε κα­θε Θεί­α Λει­τουρ­γι­α, αλ­λα και κα­θη­με­ρι­να στην προ­σευ­χη μας.

Ει­ναι, ε­πι­σης, η ε­ορ­τη που μας υ­πεν­θυ­μι­ζει τη δι­α­χρο­νι­κη ε­πι­βε­βαί­ω­ση του λο­γου του Χρι­στού μας σχε­τι­κα με την α­γι­α Του Εκ­κλη­σι­α, που ει­ναι το ι­διο το Σω­μα Του, ο­τι «πυ­λαι α­δου ου κα­τι­σχυ­σου­σιν αυ­της»(Ματθ. 16,18).

Δι­α­χρο­νι­κα στο θρι­αμ­βο της α­λη­θειας ε­ναν­τι της ποι­κι­λο­μορ­φης πλα­νης, ο­πως την εκ­φρα­ζουν οι δι­α­φο­ρες αι­ρε­σεις που εμ­φα­νι­ζον­ται με­σα στην ι­στο­ρι­α, ε­ξε­χου­σα και μο­να­δι­κη θε­ση ει­χαν και ε­χουν οι α­γιοι Πα­τε­ρες της Εκ­κλη­σι­ας μας, ως α­ναν­τι­κα­τα­στα­τοι φο­ρείς, εκ­φρα­στες και υ­πε­ρα­σπι­στες της θε­ω­τι­κης εμ­πει­ρι­ας, των α­γι­ων προ­φη­των, α­πο­στο­λων και μαρ­τυ­ρων της πι­στε­ως μας.

Γιά το λο­γο αυ­το το α­πο­σπα­σμα α­πο το Συ­νο­δι­κο της Ορ­θο­δο­ξι­ας, ση­με­ρα, α­να­δει­κνυ­ει αυ­τη τη θαυ­μα­στη και α­δι­α­σπα­στη σχε­ση α­να­φε­ρον­τας:«Οι Προ­φη­ται ως ει­δον, οι Α­πο­στο­λοι ως ε­δι­δα­ξαν, η Εκ­κλη­σι­α ως πα­ρε­λα­βεν, οι Δι­δα­σκα­λοι ως ε­δογ­μα­τι­σαν, η Οι­κου­με­νη ως συμ­πε­φω­νη­κε…».

Η α­να­φο­ρα στα προ­σω­πα τους, η ε­πι­κλη­ση και χρη­ση της δι­δα­σκα­λι­ας τους και των ερ­γων τους δεν ει­ναι προ­σφυ­γη σ’ ε­να εν­δο­ξο πα­ρελ­θον  στα  πλαί­σια  μιάς  στεί­ρας  ι­δε­ο­λο­γι­κης πε­ρι­χα­ρα­κω­σε­ως, αλ­λα α­ναγ­και­ο­τη­τα δι­α­χρο­νι­κη του εκ­κλη­σι­α­στι­κού σω­μα­τος.

Στα ι­ε­ρα προ­σω­πα τους η Ορ­θο­δο­ξη Εκ­κλη­σι­α μας βλε­πει τις θε­ω­με­νες και α­γι­α­σμε­νες ε­κεί­νες προ­σω­πι­κο­τη­τες που α­να­δει­κνυ­ουν και α­πο­δει­κνυ­ουν κα­τα τρο­πο, ο­χι θε­ω­ρη­τι­κο,  αλ­λα α­με­σο και ρε­α­λι­στι­κο, την μο­να­δι­κο­τη­τα της Ορ­θο­δο­ξου πι­στε­ως και τη με­τα­μορ­φω­τι­κη δυ­να­μη του Ευ­αγ­γε­λι­ου ως εκ­κλη­σι­α­στι­κού ή­θους.

Ει­ναι πρω­τι­στως εκ­φρα­στες και συ­νε­χι­στες της α­πο­στο­λι­κης πα­ρα­κα­τα­θη­κης, προ­μα­χοι και ο­δη­γοί α­ξε­πε­ρα­στοι στην προ­α­σπι­ση της Ορ­θο­δο­ξου πι­στε­ως, προ­τυ­πα ζω­ης αυ­θεν­τι­κα για κα­θε αν­θρω­πο, ζων­τα­να πα­ρα­δείγ­μα­τα, εμ­πνευ­στες δι­α­χρο­νι­κού εκ­κλη­σι­α­στι­κού ή­θους α­παλ­λαγ­με­νου α­πο την ι­δι­ο­τε­λεια του α­το­μι­σμού, τη πλη­γη της δι­αι­ρε­σε­ως και τη νο­σο της αι­ρε­σε­ως.

Στα πλαί­σια αυ­τα αν­τι­λαμ­βα­νο­μα­στε π.χ. για­τι ο α­γιος Γρη­γο­ριος ο Θε­ο­λο­γος, α­να­φε­ρο­με­νος στον Με­γα Α­θα­να­σιο και στους ε­πι­κούς α­γω­νες του για την προ­α­σπι­ση της Ορ­θο­δο­ξου πι­στε­ως α­πε­ναν­τι στους Α­ρεια­νούς, ε­λε­γε: «Α­θα­να­σιον ε­παι­νων, α­ρε­την ε­παι­νε­σο­μαι. Ταυ­τον γαρ ε­κεί­νον τε ει­πείν, και α­ρε­την ε­παι­νε­σαι» και «νο­μον δε ορ­θο­δο­ξι­ας τα ε­κεί­νου δογ­μα­τα»(ΕΠΕ 6,39,94).

Οι α­γιοι Πα­τε­ρες της Εκ­κλη­σι­ας μας ει­ναι, ε­πι­σης, οι εν Χρι­στω αυ­θεν­τι­κοί χει­ρα­γω­γοί μας στην ορ­θη ερ­μη­νεί­α της Α­γι­ας Γρα­φης.

Υ­παρ­χει ο­μως ε­να ε­ρω­τη­μα. Για­τι σ’ ε­να το­σο δι­α­φο­ρε­τι­κο κο­σμο, ο­πως ο ση­με­ρι­νος, να ει­ναι α­ναγ­και­α η πα­ρου­σι­α, η χρη­ση και η προ­σφυ­γη στους Πα­τε­ρες της Εκ­κλη­σι­ας; Γιά λο­γους στεί­ρου συν­τη­ρη­τι­σμού; Φυ­σι­κα ο­χι. Φο­βα­ται η Εκ­κλη­σι­α το και­νούρ­γιο; Ε­πι­σης ο­χι. Λο­γω μιάς ι­δε­ο­λο­γι­κης ε­ξι­δα­νι­κεύ­σε­ως του πα­ρελ­θον­τος; Δεν ι­σχυ­ει τι­πο­τα α­π’ ο­λα αυ­τα. Στα προ­σω­πα των α­γι­ων Πα­τε­ρων η Ορ­θο­δο­ξη Εκ­κλη­σι­α μας αλ­λα μια α­πο­δει­κτι­κη, εμ­πει­ρι­κη και αυ­θεν­τι­κη βι­ω­ση του μυσ­τη­ρι­ου του Χρι­στού.

Η εν α­γι­ω Πνεύ­μα­τι χα­ρι­σμα­τι­κη κα­τα­στα­ση τους και ο θε­ο­φω­τι­στος λο­γος τους κα­θι­στα αυ­τους, ως τους πλε­ον α­σφα­λείς εκ­κλη­σι­α­στι­κούς χει­ρα­γω­γούς, δι­α­χρο­νι­κα, για να βι­ω­σουν και να γνω­ρι­σουν οι πι­στοί α­πλα­νως το μυ­στη­ριο του Χρι­στού. Αυ­το α­κρι­βως το Μυ­στη­ριο του Χρι­στού ει­ναι η προ­τα­ση ζω­ης της Εκ­κλη­σι­ας στην ο­ποί­α προ­σκα­λούν­ται ο­λοι,  ω­στε «και αυ­τοί σω­τη­ρι­ας τυ­χω­σι της εν Χρι­στω Ι­η­σού με­τα δο­ξης αι­ω­νι­ου» (Β΄Τιμ. 2, 10).

Αυ­τη την πραγ­μα­τι­κο­τη­τα εμ­πει­ρι­κα γνω­ρι­ζον­τας την ο α­γιος Γρη­γο­ριος, αρ­χι­ε­πι­σκο­πος Θεσ­σα­λο­νι­κης ο Πα­λα­μας, ε­νας ε­πι­σης κο­ρυ­φαί­ος εκ­φρα­στης και προ­μα­χος της Ορ­θο­δο­ξου Πι­στε­ως ε­ναν­τι­ον ε­κεί­νων που αλ­λοί­ω­ναν στην ε­πο­χη του το Ορ­θο­δο­ξο Δογ­μα, λε­γει ο­τι οι ι­ε­ροί Πα­τε­ρες ει­ναι οι Θε­ο­λο­γοι της Εκ­κλη­σι­ας οι ο­ποί­οι «θε­ο­χα­ρι­στως τε ε­δι­δα­χθη­σαν και θε­ο­μι­μη­τως η­μας ε­δι­δα­ξαν» (ΕΠΕ 1,513).

Γι­’­αυ­το το λο­γο οι Πα­τε­ρες της Πεν­θε­κτης Οι­κου­με­νι­κης Συ­νο­δου, κα­τα­γρα­φον­τας την εκ­κλη­σι­α­στι­κη αυ­το­συ­νει­δη­σι­α και ο­χι δι­α­τυ­πω­νον­τας κα­ποι­α προ­σω­πι­κη γνω­μη, στον Α΄ Κα­νο­να τους μας υ­πεν­θυ­μι­ζουν σχε­τι­κως ο­τι «παν­των των εν τη Εκ­κλη­σι­α του Θε­ου δι­α­πρε­ψαν­των αν­δρων, οι γε­γο­να­σι φω­στη­ρες εν κο­σμω, λο­γον ζω­ης ε­πε­χον­τες, την πι­στιν κρα­τείν βε­βαί­αν και με­χρι συν­τε­λεί­ας του αι­ω­νος α­σα­λευ­τον δι­α­με­νειν θε­σπι­ζο­μεν, και τα αυ­των θε­ο­πα­ρα­δο­τα συγ­γρα­μα­τα τε και δογ­μα­τα».

Α­γα­πη­τοί μου α­δελ­φοί, ως Ε­πι­σκο­πος και Ποι­με­νας της το­πι­κης Εκ­κλη­σι­ας, σας πα­ρα­κα­λού­με εν Κυ­ρι­ω και σας προ­τρε­που­με εν­θερ­μως να γνω­ρι­σου­με και να αγ­κα­λι­α­σου­με τον μο­να­δι­κο, πνευ­μα­τι­κο και α­τι­μη­το θη­σαυ­ρο της Ορ­θο­δο­ξου Εκ­κλη­σι­ας μας, που ει­ναι οι α­γιοι Πα­τε­ρες, κα­θως α­πο­τε­λούν α­σβε­στους ο­δο­δεί­κτες με­σα στην ι­στο­ρι­α και σαρ­κω­νουν κα­τα τρο­πο α­νυ­περ­βλη­το, εν παν­τι το­πω και χρο­νω, την πι­στο­τη­τα στην ευ­αγ­γε­λι­κη δι­δα­σκα­λι­α και το εκ­κλη­σι­α­στι­κο η­θος.

Κυ­ρια­κη της Ορ­θο­δο­ξι­ας 2014

Με πα­τρι­κες ευ­χες

Ο Μη­τρο­πο­λι­της

+ Ο Χι­ου, Ψα­ρων και Οι­νουσ­σων Μαρ­κος