Λεωνίντ Π. Ρεσσέτνικοφ
Διευθυντής του Ινστιτούτου Στρατηγικών Ερευνών της Ρωσίας – στρατηγός καθηγητής ιστορικών επιστημών
Κατά τη γνώμη των Ρώσων στρατιωτικών ειδικών, στην ατζέντα της ημέρας των ΗΠΑ και του ΝΑΤΟ τίθενται δυο βασικές ερωτήσεις: Ουκρανία και Ιράκ. Και είναι προς το συμφέρον τους να κυριαρχήσουν στην περιοχή της Μαύρης Θάλασσας και της Μεσογείου, στα Βαλκάνια και στην Τουρκία…
Βεβαίως, σήμερα τα Βαλκάνια, ιδιαίτερα υπό το πρίσμα της κρίσης στην Ουκρανία και την ασταθή κατάσταση στην Εγγύς Ανατολή, παίζουν πολύ μεγάλο ρόλο. Και οφείλουμε να πούμε ότι εδώ όσοι θέλουν να εκμεταλλευτούν την κρίση αυτή για την ενίσχυση των θέσεών τους: οι ΗΠΑ, το ΝΑΤΟ, η ΕΕ, έχουν πολύ μεγάλο πλεονέκτημα. Σε γενικές γραμμές οι Ηνωμένες Πολιτείες ελέγχουν τις βασικές χώρες της Βαλκανικής χερσονήσου: τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία και την Ελλάδα. Μπορούμε να πούμε ότι βρίσκονται σε πλήρη εξάρτηση από τις ΗΠΑ. Όπως και το λεγόμενο “κράτος του Κοσσυφοπεδίου “, το ψευδοκράτος της Μακεδονίας, το ψευδοκράτος του Μαυροβουνίου, όλα τα κράτη αυτά αισθάνονται μια δυνατή επιρροή και, θα μπορούσα να πω, μια απροκάλυπτη δικτατορία των Ηνωμένων Πολιτειών.
Εδώ θέλω να υπογραμμίσω ότι τώρα υπό τον έλεγχο περνάει και η Μολδαβία που συνορεύει με τα Βαλκάνια. Και για τη Ρωσία η οποία τάσσεται υπέρ της ειρηνικής επίλυσης της κρίσης αυτής, η κατάσταση είναι άκρως μειονεκτική. ПΠρος το παρόν έναν εν μέρει ανεξάρτητο ρόλο παίζει η Σερβία, η ηγεσία της όμως επίσης υφίσταται μια σκληρότατη πίεση εκ μέρους της Δύσης, εκβιάζεται με τη δυνατότητα της ένταξη η μη στην ΕΕ. Και σταδιακά αρχίζει να υποκύπτει στην πίεση αυτή. Οι απώλειες εκείνες τις οποίες είχαμε στα Βαλκάνια στο τέλος της δεκαετίας 1980 – 1990, σήμερα μας βγαίνουν από τη μύτη ή, όπως λένε, μας έρχονται μπούμερανγκ. Δυστυχώς.
Ο πληθυσμός της Βουλγαρίας, της Ελλάδας, της Σερβίας στην πλειοψηφία του έχει φιλικές αισθήσεις προς τη Ρωσία. Το ερώτημα τίθεται στην εξάρτηση της ελίτ. Είναι εξαρτημένο το μεγαλύτερο μέρος της ελληνικής ελίτ, είναι πουλημένη η ελίτ της Βουλγαρίας.
Τι πρέπει να κάνει στην περίπτωση αυτή η Ρωσία;
Η Ρωσία πρέπει να επιστρέψει στα Βαλκάνια. Πρώτα από όλα ως ανθρωπιστική δύναμη. Πρέπει ενεργά να αναπτύσσουμε εκεί την παρουσία μας και πιο σκληρά και στοχευμένα να εργαζόμαστε με την ηγεσία των χωρών αυτών: “Εάν δεν είστε σε θέση να αντιδράσετε και να αντιμετωπίσετε τις διαθέσεις του πληθυσμού σας και το μόνο που κάνετε είναι να αντιμετωπίζετε τις διαθέσεις της Ουάσινγκτον και των Βρυξελλών, τότε και οι οικονομικές μας σχέσεις θα δημιουργούνται με σχετικό τρόπο έως ότου θα αρχίσετε να αντιλαμβάνεστε τι δεν μας συμφέρει “.
Με άλλα λόγια η Ρωσία πρέπει να δραστηριοποιείται στον οικονομικό τομέα. Οι οικονομικές σχέσεις με τις χώρες αυτές πρέπει να επηρεάζουν τις πολιτικές σχέσεις. Και όχι το ανάποδο. Το σχέδιο “South Stream ” είναι πολύ επίκαιρο για τη Βουλγαρία και τη Σερβία. Τις συμφέρει. Όμως η ίδια η ηγεσία της Βουλγαρίας δεν αντέχει την πίεση των ΗΠΑ. Προσπαθεί να δικαιολογηθεί σε μας. Φοβάται. Για ποιο λόγο; Προϋπολογισμός. “Θα σταματήσουμε τη χρηματοδότηση “, φοβίζει η ΕΕ. Και τα πάντα θα διαλυθούν. Εν ριπή οφθαλμού. Δύσκολες προοπτικές έχει και η σέρβικη οικονομία. Το ίδιο συμβαίνει και στην Ελλάδα. Εμείς όμως το 2014 δε δίνουμε καμία σημασία στη δημιουργία των Μη-εμπορικών οργανισμών στις χώρες αυτές, δε διαμορφώνουμε το δικό μας πληροφοριακό πεδίο. Απλά δεν υπάρχει. Δεν υπάρχει και πεδίο της ανθρώπινης επικοινωνίας, επιστημονικές σχέσεις είναι αδύνατες, τα πάντα βρίσκονται σε μια κατάσταση ή του εμβρύου ή ενός μισοπεθαμένου οργανισμού.
Αν και πρώτα από όλα πρέπει να στηρίζουμε εκείνες τις δυνάμεις που υπάρχουν και εκφράζονται από τις θέσεις φιλίας και συνεργασίας με τη Ρωσία. Χρειάζεται μια συστημική παρουσία. Εμείς όμως συμπεριφερόμαστε όπως και σε περίπτωση της Ουκρανίας: υπογράψαμε κάποιες συμβάσεις και χαρήκαμε. Και δεν υπάρχουμε πια εκεί.
Στη Βουλγαρία η κατάσταση έφτασε στο σημείο που το Σοσιαλιστικό κόμμα της Βουλγαρίας το οποίο στις εκλογές πάντα έβγαινε με σλόγκαν υπέρ της συνεργασίας με τη Ρωσία, τώρα συνιστά στους δικούς του υποψηφίους βουλευτές να αφαιρέσουν από την προεκλογική τους εκστρατεία τη λέξη “ρωσοφιλία”. Το φαντάζεστε; Και δεν μιλώ καν για άλλα κόμματα. Η κατάσταση είναι πολύ ανησυχητική.
Στο έδαφος των βαλκανικών χωρών βρίσκονται οι αμερικανικές και νατοϊκές στρατιωτικές βάσεις. Η ηγεσία και ο λαός αυτών των χωρών πρέπει να αντιλαμβάνονται τι σημαίνει η παρουσία αυτών των βάσεων σε περίπτωση έντασης της σύγκρουσης, σε περίπτωση ανοικτών στρατιωτικών επιχειρήσεων.
Το πρώτο που θα γίνει, είναι το χτύπημα στις ίδιες τις χώρες αυτές. Στο Μαυροβούνιο, στη Βουλγαρία, στη Ρουμανία, στην Ελλάδα. Το χτύπημα εκ μέρους της Ρωσίας! Εμείς, οι πολιτειολόγοι, ανοικτά το λέμε. Οι βαλκανικές χώρες είναι ο στόχος στην πρώτη γραμμή! Μερικές μέρες πριν έγινε η συνέντευξη Τύπου του αρχηγού του εθνικού κινήματος της Βουλγαρίας “Ρωσόφιλοι της Βουλγαρίας ” Νικολάι Μαλίνοφ, στην οποία είπε αυτά που δεν έχει πει κανένας στη χώρα αυτή μέσα στα τελευταία 20 χρόνια: “Βούλγαροι και Βουλγάρες! Ξέρετε ότι έχοντας τις βάσεις των ΗΠΑ στο έδαφος της Βουλγαρίας βγάζετε τη Βουλγαρία στο πρώτο μέτωπο χτυπήματος ενάντια στην αδελφική Ρωσία η οποία ποτέ και τίποτε κακό δεν μας έχει κάνει! Δεχτήκαμε όμως τις βάσεις…
