Σε συνέντευξή της στην εφημερίδα ΧΡΟΝΟΣ η Θάλεια Δραγώνα αναφέρει μεταξύ άλλων; “Το έχω πει και ότι έχω γράψει πολλές φορές, ότι όταν τα παιδιά κάνουν χριστιανικά θρησκευτικά, είναι δικαίωμα και για τα παιδιά της μειονότητας να έχουν κι αυτά τη δυνατότητα να διδάσκονται τα δικά τους θρησκευτικά. Θα ήθελα ωστόσο κάποια στιγμή να δω κι αυτό να αλλάζει, δηλαδή να έχουμε άλλου είδους θρησκευτικά και να μπορούν όλες οι θρησκείες να διδάσκονται στο σχολείο.”
Συνεχίζει ακόμη μιλώντας για τα προγράμματα εκπαίδευσης μουσουλμανοπαίδων στη Θράκη και εύχεται νέα χρηματοδότηση και συνέχισή τους…
Δείτε τη συνέντευξή της αναλυτικά στο xronos.gr
Σε ποιο στάδιο βρίσκεται σήμερα το πρόγραμμα εκπαίδευσης μουσουλμάνων;
-Μόλις τελείωσε η αξιολόγηση της τρέχουσας περιόδου την οποία έκανε το υπουργείο Παιδείας για όλα τα συναφή προγράμματα, η οποία είναι πολύ θετική και άρα πολύ ενισχυτική για μας, που την περιμέναμε πολλά χρόνια. Για την κριτική που μας γίνεται από κάποιους, ας μην ξεχνάμε ότι εμείς δεν είμαστε σχολείο. Του σχολείου είναι υποχρέωση να μάθει στα παιδιά ελληνικά. Η δική μας δουλειά είναι ενισχυτική. Να κάνουμε την εκμάθηση της ελληνικής φιλική, να μάθουμε στα παιδιά την αγάπη για το βιβλίο, να τα εντάξουμε σε δημιουργικές δράσεις κοινωνικοποίησης κά. Το πρόγραμμα αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε χρονιά δεύτερης παράτασης διότι καθυστέρησαν οι κατανομές της νέας χρηματοδοτικής περιόδου του ΕΣΠΑ.
Άρα διανύουμε την δεύτερη παράταση, η οποία ποια χαρακτηριστικά έχει;
-Οι δράσεις θα διαρκέσουν έως τον Ιούνιο με πολύ μειωμένα κονδύλια. Είναι πολύ λιγότερες από τα προηγούμενα σχολικά έτη. Δεν έχουμε ενισχυτική της δευτεροβάθμιας στα σχολεία και έχουν περικοπεί πολλές ακόμα δράσεις. Ας μιλήσω όμως γι’ αυτό που γίνεται σήμερα από το πρόγραμμα στους τρεις νομούς της Θράκης: ενισχυτική διδασκαλία σε πέντε δημοτικά σχολεία, με σύνολο 415 παιδιά που είναι ικανοποιητικός αριθμός. Στα ΚΕΣΠΕΜ έχουμε μαθητές και μαθήτριες της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας, στο σύνολο 1.458 παιδιά, ενώ 122 ενήλικες, γονείς των μαθητών μας, μαθαίνουν ελληνικά στα κεντρικά και τα περιφερειακά ΚΕΣΠΕΜ. Τέσσερις κινητές μονάδες πηγαίνουν σε 42 απομακρυσμένους οικισμούς και παρακολουθούν μαθήματα ελληνικών και άλλες δημιουργικές δράσεις, 591 μαθητές. Έχουμε ακόμα τα δημιουργικά εργαστήρια νέων, τα γνωστά Δ.Ε.Ν. με 130 παιδιά και 47 γονείς. Έχει πολύ μεγάλη σημασία αυτή η δράση, καθώς μπορεί να μην έχει τόσο μεγάλους αριθμούς, αλλά φέρνοντας μαζί παιδιά της μειονότητας και της πλειονότητας δίνει ένα παράδειγμα δημιουργικής συμβίωσης.
Έχετε πληροφόρηση ότι θα συνεχιστεί το πρόγραμμα;
-Δεν ξέρω αν θα συνεχιστεί. Τώρα κλείνει το πρόγραμμα. Ωστόσο είμαι σίγουρη πως η πολιτεία θεωρεί ότι χρειάζονται ακόμα αυτές οι έκτακτες δράσεις για τα παιδιά της μειονότητας, ώστε να ξεκινάνε τη ζωή τους από το ίδιο σημείο εκκίνησης με τα υπόλοιπα παιδιά. Άλλωστε εξακολουθούμε να έχουμε σημαντική σχολική διαρροή από την υποχρεωτική εκπαίδευση γύρω στο 25 -28%, δηλαδή υπάρχουν αρκετά παιδιά που δεν ολοκληρώνουν το γυμνάσιο κυρίως σε απομακρυσμένους οικισμούς στις υποβαθμισμένες περιοχές. Ας μην ξεχνάμε όμως πόσα έχουν αλλάξει τα τελευταία χρόνια και ότι για παράδειγμα σήμερα εισάγονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση 500 παιδιά της μειονότητας τον χρόνο. Ωστόσο, αρκετοί φοιτητές συναντούν πολλές δυσκολίες. Αυτό θα πρέπει να διορθωθεί. Θα πρέπει, δηλαδή, τα παιδιά που μπαίνουν να καταφέρνουν και να βγαίνουν. Βέβαια, όταν θα έρθει η ώρα να έχουν την δυνατότητα να μπουν ισότιμα, δεν θα χρειάζεται πια και η ευνοϊκή ρύθμιση της θετικής διάκρισης.
Υπάρχουν όμως και πολλά παιδιά που δεν εκμεταλλεύονται την ποσόστωση και μπαίνουν ισότιμα στα πανεπιστήμια.
– Όντως, επειδή το επίπεδο έχει ανέβει αρκετά. Πρέπει να σας πω ότι είμαστε τρομερά ικανοποιημένοι ως πρόγραμμα, διότι ένας μεγάλος αριθμός συνεργατών μας είναι παιδιά της μειονότητας, που τα είχαμε μικρά παιδιά στα ΚΕΣΠΕΜ, πήγαν στο πανεπιστήμιο και σπούδασαν νηπιαγωγοί, δάσκαλοι και φιλόλογοι και σήμερα επέστρεψαν στο πρόγραμμα για να διδάξουν ελληνικά στα παιδιά της μειονότητας. Ένας κύκλος ολοκληρώθηκε. Μιλάνε άψογα ελληνικά και αποτελούν θαυμάσιο παράδειγμα για τα παιδιά που διδάσκουν.
Δεν έχετε έρθει ακόμα σε επαφή με τους αρμόδιους υπουργούς, για το αν θα συνεχιστεί η δράση;
-Πιστεύω ότι είναι νωρίς ακόμα. Αυτή τη στιγμή η κυβέρνηση αντιμετωπίζει τόσα πολλά προβλήματα και δυσκολίες στον οικονομικό τομέα, που μου φαίνεται ότι θα ήταν άκαιρο να έρθεις σε επαφή με υπουργούς για επιμέρους θέματα. Αλλά είμαι σίγουρη ότι η πολιτεία αναγνωρίζει την ανάγκη να συνεχίσει τέτοια μέτρα. Εξάλλου ο αναπληρωτής υπουργός κ. Κουράκης είχε κάνει πολλές ερωτήσεις κοινοβουλευτικού ελέγχου για τη συνέχεια των προγραμμάτων διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Συνεπώς, για να έχει κάνει τέτοιες ερωτήσεις, εικάζω ότι πιστεύει πως η ανάγκη είναι εκεί.
Σας έχουν κάνει κριτική στο παρελθόν από τη μία πλευρά. Πρόσφατα πέρασε ένα νομοσχέδιο με το οποίο γίνεται αντικατάσταση της πρώην ΕΠΑΘ με το διδασκαλείο που θα δημιουργηθεί στην Αλεξανδρούπολη. Είναι αντισυνταγματικό όμως να προσλαμβάνονται πολίτες στο δημόσιο με βάση το θρήσκευμα, το ίδιο όμως αντισυνταγματικό είναι να μη προσλαμβάνονται μουσουλμάνοι δάσκαλοι για το ελληνόγλωσσο πρόγραμμα.
-Πρώτον με «χτύπησαν» κι από τις δύο μεριές, κι αυτό μου δίνει την αίσθηση ότι είμαι σε καλό δρόμο, γιατί σημαίνει ότι κάνεις τη δουλειά σου και δεν είσαι κανενός, άρα το πιστώνω θετικά στον εαυτό μου. Σχετικά με την ΕΠΑΘ φέρω την πρωτοβουλία και την ευθύνη για το κλείσιμό της. Θα θυμάστε τη μεγάλη συνάντηση στην αίθουσα της Νομαρχίας το 2010. Θεωρούσα ότι η κίνηση αυτή θα έπρεπε να είναι προϊόν συναίνεσης μετά από δημόσιο διάλογο. Και η λύση που είχε προταθεί ήταν να φοιτούν τα παιδιά στο Παιδαγωγικό Τμήμα Δημοτικής Εκπαίδευσης στο Αριστοτέλειο Θεσσαλονίκης και να υπάρχει μια κατεύθυνση μειονοτικής εκπαίδευσης τα δύο τελευταία χρόνια ώστε να μπορούν να διδάξουν στο μειονοτικό σχολείο με τέσσερα χρονιά σπουδές όπως γίνεται με τους λοιπούς αντίστοιχους αποφοίτους, και όχι πέντε όπως απαιτούνται σήμερα. Εκεί που σκόνταψε αυτή η διαδικασία ήταν στα επαγγελματικά δικαιώματα, και αν θα μπορούσαν αυτή την κατεύθυνση να την ακολουθήσουν και παιδιά από την πλειονότητα. Εκεί η μειονότητα ήταν επιφυλακτική. Προσπάθησα τότε να πείσω τη μειονότητα για το αντίθετο. Αλλά όπως ξέρετε στη συνέχεια παραιτήθηκα. Ας δούμε όμως το θέμα ευρύτερα από το αν μειονοτικοί μπορούν να διδάσκουν στο ελληνόφωνο πρόγραμμα και πλειονοτικοί στο τουρκόφωνο. Η δίγλωσση εκπαίδευση είναι κεκτημένο της μειονότητας και τα δίγλωσσα σχολεία στον κόσμο είναι λίγα. Η δίγλωσση εκπαίδευση είναι μεγάλη πρόκληση αλλά δύσκολη υπόθεση. Στη Θράκη τα μειονοτικά σχολεία δεν ακολουθούν τον σύγχρονο προβληματισμό της δίγλωσσης εκπαίδευσης.
Αποτελούν δημιούργημα γραφειοκρατών 90 χρόνια πριν. Θα ονειρευόμουν – και μακάρι αυτό το όνειρο να γίνει κάποτε πραγματικότητα- ένα σχολείο όπου η διγλωσσία θα ήταν εκπαιδευτικά λειτουργική και το σχολείο δεν θα ήταν διχοτομημένο, δηλαδή για παράδειγμα θα δίδασκαν δύο εκπαιδευτικοί ο ένας της μειονότητας και ο άλλος της πλειονότητας, σε όλα τα μαθήματα ή θα εφαρμόζονταν σύγχρονες μέθοδοι δίγλωσσης εκπαίδευσης.
Νομίζω ήρθε η ώρα για ένα πειραματικό σχολείο δίγλωσσης εκπαίδευσης που δεν θα ορθώνει «τείχη» ανάμεσα στα προγράμματα διδασκαλίας ούτε ανάμεσα στους εκπαιδευτικούς. Αυτό, όμως, θα πολεμηθεί από πολλούς που θέλουν αυτά τα «τείχη». -Είναι πασιφανές ότι η περιχαράκωση βλάπτει όλους και ολόκληρη την Θράκη. Γι’ αυτό θα έπρεπε να τολμήσει κάποια στιγμή τόσο η μειονότητα, όσο και η πολιτεία να εισάγει ένα γόνιμο μοντέλο δίγλωσσης εκπαίδευσης. Αφού την έχουμε κατοχυρωμένη στην Θράκη, ας την κάνουμε και γόνιμη.
Ο θεσμός των ιεροδιδασκάλων σας βρίσκει σύμφωνη;
-Το έχω πει και ότι έχω γράψει πολλές φορές, ότι όταν τα παιδιά κάνουν χριστιανικά θρησκευτικά, είναι δικαίωμα και για τα παιδιά της μειονότητας να έχουν κι αυτά τη δυνατότητα να διδάσκονται τα δικά τους θρησκευτικά. Θα ήθελα ωστόσο κάποια στιγμή να δω κι αυτό να αλλάζει, δηλαδή να έχουμε άλλου είδους θρησκευτικά και να μπορούν όλες οι θρησκείες να διδάσκονται στο σχολείο. Θα ήθελα π.χ. τα θρησκευτικά να είναι πιο κοντά στην ιστορία των θρησκειών, ώστε να μη χρειάζονται άλλα θρησκευτικά για τη μειονότητα και άλλα για την πλειονότητα. Το μάθημα των θρησκευτικών σήμερα είναι περισσότερο κατήχηση παρά θρησκειολογία.
