του Γιάννη Κανελλάκη
Που και πως τέμνονται οι ανθρώπινες σκέψεις; Είναι ένα ερώτημα με το οποίο αρκετοί Έλληνες φιλόσοφοι ασχολήθηκαν και πολλά έγραψαν.
Στο βιβλίο «Αριστοτέλης-πίσω από τον Φιλόσοφο» στη σελίδα 83, αναφέρεται μεταξύ άλλων ότι « η στοιχειώδης λειτουργία της σκέψης συνιστάται στην απόδοση μιας ιδιοκτησίας σ΄ ένα άτομο». Και ότι «η σκέψη μας λειτουργεί με δυο κατηγορίες εννοιών τις ατομικές έννοιες και τις γενικές έννοιες».
Με αφορμή, λοιπόν, τα παραπάνω και αρκετά άλλα παρόμοια, που έχουν διατυπωθεί από αρχαίους φιλόσοφους, και όχι μόνο, πιστεύω ότι οι ανθρώπινες σκέψεις είναι προϊόντα (υγιών) εγκεφάλων οι οποίοι παράγουν, σε μορφή κυμάτων, τις συνθέσεις επικοινωνίας. Οι συνθέσεις αυτές επικοινωνίας έχουν και το υποσυνείδητο τους που λειτουργεί ως βαθύτερη έννοια παραγωγής εγκεφαλικής στόχευσης και επαφής με αντίστοιχο διάχυτων διακυμάνσεων και ποικίλων αλληλοεπιδράσεων…
Ως εκ τούτου, πιστεύω ότι οι εγκεφαλικές σκέψεις τέμνονται στο απροσδιόριστο του υποσυνείδητου και υπό μορφή διανοητικής διαύγειας, συνθέτουν το φως του νου, των αισθήσεων και γεννούν την επικοινωνία. Πόσες φορές έχουμε πει ότι «Βρε, παιδί μου, στο μυαλό μου ήσουν, όταν με την λειτουργία της τομής και επίδρασης του υποσυνείδητου, υπάρχει ταυτόχρονη σκέψη του ενός για τον άλλον».
Αυτό το υποσυνείδητο της σκέψης είναι συνέπεια της διάσπασης του συνόλου των ανθρώπινων εκφράσεων του εγκεφάλου και της αυτοτέλειας του, σε αρμονία με το αισθησιακό πεδίο δράσης.
