Κήρυγμα του Μητροπολίτου Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας Παντελεήμονος
«Νυν εγγύτερον ημών η σωτηρία ή ότε επιστεύσαμεν»
Με μιά διαπίστωση αρχίζει το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα. Και η διαπίστωση αυτή δεν αφορά σε κάτι ασήμαντο , αλλά σε ό,τι πιό σπουδαίο και σημαντικό υπάρχει στη ζωή μας. Αφορά στη σωτηρία μας. «Νυν εγγύτερον ημών η σωτηρία ή ότε επιστεύσαμεν».
Τί είναι όμως η σωτηρία μας και γιατί είναι τώρα πιό κοντά μας από ό,τι πιστεύαμε;
Σωτηρία είναι, αδελφοί μου, η απαλλαγή μας από τις συνέπειες της αμαρτίας και της παρακοής των εντολών του Θεού. Είναι η αποδέσμευσή μας από ό,τι βαρύνει την ψυχή μας και δεν την αφήνει να επιστρέψει και να ενωθεί με το Θεό. Είναι η δυνατότητα να ανοίξουμε και πάλι την κεκλεισμένη πύλη του παραδείσου και να σπεύσουμε προς τον δημιουργό και πατέρα μας Θεό.
Αιώνες περίμεναν οι άνθρωποι να αποκτήσουν αυτή τη δυνατότητα. Αιώνες περίμεναν τον Μεσσία και λυτρωτή του κόσμου ή αναζητούσαν εν τη αγνοία τους τη λύτρωση σε πρόσωπα που δεν μπορούσαν να τους την προσφέρουν. Αν όμως αυτό ίσχυε για τους προ Χριστού ανθρώπους, δεν ισχύει για όλους εμάς που ζούμε μετά την ενανθρώπιση του Χριστού, ο οποίος με τη σταυρική θυσία και την ανάστασή Του συνέτριψε τα δεσμά της αμαρτίας και μας χάρισε δια του τιμίου αίματός Του τη λύτρωση και τη σωτηρία.
Η σωτηρία είναι, λοιπόν, εφικτή για μας. Αλλά δεν είναι μόνο αυτό το οποίο θέλει να τονίσει ο πρωτοκορυφαίος απόστολος. Γιατί δεν αρκεί να είναι διαθέσιμη η σωτηρία, αν εμείς δεν την αξιοποιήσουμε και δεν την οικειωθούμε, προκειμένου να αποκατασταθούμε στην αγάπη του Θεού.
Αυτό που θέλει να μας διδάξει ο απόστολος, λέγοντάς μας ότι η σωτηρία είναι πιο κοντά από ό,τι πιστεύσαμε, είναι ότι η σωτηρία μας εξαρτάται τώρα από εμάς. Εξαρτάται από τις επιλογές μας, εξαρτάται από τις αποφάσεις μας, εξαρτάται από τις πράξεις μας. Δεν είναι ακατόρθωτη η σωτηρία, γιατί ο Θεός δεν ζητά από εμάς ούτε να σταυρωθούμε, ούτε να πεθάνουμε, ούτε οτιδήποτε άλλο επώδυνο και ατιμωτικό. Όλα αυτά τα έχει κάνει ο Χριστός για εμάς. Αυτό που μας ζητά είναι να πιστεύσουμε στη σωτηρία που μας προσφέρει και να προσέλθουμε με την πίστη ότι ο Χριστός είναι ο σωτήρας μας. Να προσέλθουμε μετανοώντας, διότι η μετάνοια, η αλλαγή δηλαδή τρόπου σκέψεως και ζωής, αποτελεί τη θυσία που θέλει ο Θεός από εμάς. Να προσέλθουμε με τη διάθεση να προχωρήσουμε αυτό το δρόμο της μετανοίας μέχρι τέλους, χωρίς οπισθοδρομήσεις και χωρίς υπαναχωρήσεις.
Αλλά ο Χριστός και η Εκκλησία δεν σταματά, αδελφοί μου, μέχρις εδώ. Δεν μας υποδεικνύει κάποιες βασικές αρχές και στη συνέχεια μας αφήνει μόνους να βρούμε το δρόμο που οδηγεί σ’ αυτήν. Θέλει να μας τη φέρει ακόμη πιο κοντά μας. και γι’ αυτό δεν περιορίζεται να μας προσδιορίσει απλώς το γενικό πλαίσιο της ζωής μας, αλλά δημιουργεί για μάς ευκαιρίες σωτηρίας, ευκαιρίες μετανοίας.
Μία από αυτές είναι και η περίοδος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής ενώπιον της οποίας ευρισκόμεθα σήμερα, αδελφοί μου. Μία περίοδος κατά την οποία η Εκκλησία μας καλεί σε περισυλλογή και προσευχή· μας καλεί σε αγώνα πνευματικό και μετάνοια. Και για να μας διευκολύνει σ’ αυτόν τον αγώνα τον οποίο μας καλεί να αναλάβουμε, προβάλλει μέσα από τους ύμνους της σπουδαία παραδείγματα μετανοίας, τα οποία και μας προτρέπει να μιμηθούμε. Μας προσφέρει ακόμη και τις πολλές και ιδιαίτερες ιερές ακολουθίες αυτής της περιόδου, ευκαιρίες προσευχής και κατανύξεως που θα μας βοηθήσουν να αναγνωρίσουμε τα σφάλματα και τις ελλείψεις μας τις πνευματικές, ώστε με τη χάρη και το έλεος του Θεού να θεραπεύσουμε τα ασθενή και να αναπληρώσουμε τα ελλείποντα.
Θέτει όμως στη διάθεσή μας και τα μυστήριά της, και κυρίως το μυστήριο της ιεράς εξομολογήσεως και της θείας Ευχαριστίας, ώστε να καθάρουμε μέσω αυτών δια της μετανοίας την ψυχή μας και να λάβουμε την άφεση και τη σωτηρία την οποία προσφέρει, αδελφοί μου, η κοινωνία με τον Θεό.
Να, λοιπόν, γιατί ο απόστολος Παύλος διακηρύσσει σήμερα ότι η σωτηρία είναι πιο κοντά μας από ότι πιστεύουμε. Γιατί η Εκκλησία μας και η αγάπη του Θεού μας προσφέρει αυτή τη σωτήριο περίοδο της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής και μας προτρέπει να εισέλθουμε στο στάδιο των αρετών που ανοίγεται ενώπιόν μας· μας προτρέπει να αγωνισθούμε και να μετανοήσουμε για να γίνουμε και εμείς μέτοχοι της σωτηρίας και της αιωνίου ζωής. Ας μην το αμελήσουμε και ας τον αγνοήσουμε, αδελφοί μου, για να μη χάσουμε την ευκαιρία της σωτηρίας μας και κατακριθούμε «τηλικαύτης αμελήσαντες σωτηρίας», της σωτηρίας που μας χάρισε δια της ενανθρωπίσεως και της σταυρικής θυσίας Του ο Χριστός.
