Του Γιάννη Παπανικολάου
Τί κοινό μπορεί να έχει ο Υπουργός Εξωτερικών με τον Ρωμαίο αυτοκράτορα Νέρωνα;
Και οι δύο καταλαμβάνονται από ποιητικό οίστρο όταν βλέπουν πυρκαγιές.
Ο μεν Νέρωνας έκαψε την Ρώμη για να γράψει μία τραγωδία, ο δε κ. Κοτζιάς αντιμετώπισε με ποιητική έμπνευση τις πυρκαγιές του Ιουλίου, στις οποίες ἐχασαν την ζωή τους 96 συνάνθρωποί μας.
Θα μου πείτε: μα ο κ. Κοτζιάς δεν έβαλε καμία φωτιά στην Αττική, όπως ο Νέρωνας!
Ωστόσο ο κ. Κοτζιάς άναψε δύο μεγάλες πυρκαγιές, τις οποίες μάλιστα απολαμβάνει, σαν άλλος Νέρωνας.
Η πρώτη είναι στην Μακεδονία, όπου «έκαψε» την μακεδονική ταυτότητα, αφού πρώτα έκαψε στην πυρά την μακεδονική γλώσσα και την μακεδονική εθνικότητα, προσφέοροντάς τες τσάμπα στους Σκοπιανούς.
Η δεύτερη μεγάλη πυρκαγιά που άναψε ο κ. Κοτζιάς είναι στις ελληνορωσικές σχέσεις, προκειμένου να αντιμετωπίσει τις αυθόρμητες αντιδράσεις του λαού για την πρώτη πυρκαγιά.
Προτίμησε λοιπόν «να κάψει» τις ελληνορωσικές σχέσεις και να αδειάσει ολόκληρη την Ελλάδα από τους Ρώσους τουρίστες και προσκυνητές, οι οποίοι τα τελευταία χρόνια συνέρρεαν κατά εκατοντάδες χιλιάδες, για να φιμώσει τον ελληνικό λαό, κατασκευάζοντας σενάρια κατασκοπευτικής φαντασίας περί παρεμβάσεων της Ρωσίας στη χώρα μας.
Λες και όλοι εμείς περιμέναμε τους Ρώσους να μας πληρώσουν για να πούμε ότι δεν μπορεί να ξεπουληθεί η μακεδονική γλώσσα και εθνικότητα.
Τώρα τελευταία όμως ο κ. Κοτζιάς, με την προκλητική και αλαζονική συμπεριφορά του, προχώρησε σε ένα ακόμη ατόπημα.
Ονόμασε θρίαμβο της διπλωματίας το μεγάλο θαύμα που έκανε η Παναγία μας ανήμερα της εορτής της, την απελευθέρωση δηλαδή των δύο στρατιωτικών.
Ενώ ο κ. Καμμένος απέδιδε την απελευθέρωση στην Παναγία Ελευθερώτρια, ενώ ακόμη και ο Πρωθυπουργός βρήκε δύο λόγια να πει για την Παναγία ανήμερα στην μεγάλη εορτή Της, ο κ. Κοτζιάς θεωρεί ότι η μεγάλη διπλωματία του Υπουργείου Εξωτερικών και της Κυβέρνησης ήταν αυτή που πέτυχε το ποθούμενο, και όχι οι προσευχές των γονιών των παιδιών και των άλλων χριστιανών στην Παναγία!
Και φυσικά δεν είναι δυνατόν να σκεφθεί με διαφορετικό τρόπο κάποιος ο οποίος στην θέση του Θεού βάζει τον εαυτό του, στην θέση του Θεανθρώπου τον άνθρωπο.
Όπως αναρωτιόταν κάποιος διανοούμενος, σε μία συζήτηση που είχε με τον μακαριστό Γέροντα Σωφρόνιο του Έσσεξ: «εάν υπάρχει Θεός, πώς Αυτός μπορεί να είναι κάποιος άλλος εκτός από τον εαυτό μου;». Δυστυχώς έτσι σκέπτονται οι σύγχρονοι άθεοι του δυτικού κόσμου.
Εμείς πάντως έχουμε την ελπίδα και ευχόμαστε ο κ. Τσίπρας να έχει ήδη αντιληφθεί τις νερώνειες τάσεις του Υπουργού του και στον επόμενο ανασχηματισμό να πράξει ανάλογα.
