Του Μάνου Χατζηγιάννη
“Οι μοναχοί είναι ένα είδος αναρχικών, με την έννοια ότι «γυρίζουν την πλάτη» στον κόσμο και στις πρακτικές του”…. Η φράση αυτή του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στο περιθώριο της επίσκεψής του στην Μονή Σιμωνόπετρας Αγίου Όρους σηματοδοτεί και τον ακρογωνιαίο λίθο πάνω στον οποίο ο Αλέξης Τσίπρας έχει δομήσει τις σχέσεις του με την αθωνική πολιτεία!
Η αριστερή ερμηνεία του μοναχισμού συνταιριάστηκε με την κατά κοινή ομολογία σεμνή και ταπεινή, χωρίς τυμπανοκρουσίες, κάμερες και παράτες, επίσκεψη του κ. Τσίπρα στο “περιβόλι της Παναγιάς”.
Καταρχάς πολλοί έσπευσαν να κατηγορήσουν τους Αγιορείτες που δέχθηκαν τον κατά δήλωσή του άθεο Τσίπρα στο αγιώνυμο όρος. Ξεχνούν προφανώς τη φράση του Αγ. Ιωάννου Χρυσοστόμου “Είσαι αμαρτωλός; Μην απελπίζεσαι, για τους αμαρτωλούς ήρθε ο Χριστός”.. Αρκεί βεβαίως να υπάρχει μετάνοια.
Το αν μετανοεί ή όχι ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ θα φανεί εν καιρώ… Αυτό που έχει σημασία είναι η προσπάθειά του να παρουσιάσει-επιτυχημένα ή μη εναπόκειται στον καθένα να τον κρίνει- ένα προφίλ του….αριστερού προσκυνητή.
Προσπέρασε επιδεικτικά την μαρξιστική θεωρία σύμφωνα με την οποία “η θρησκεία είναι το όπιο του λαού”, αλλά γαντζώθηκε από την αγαπημένη θεωρία των αθεϊστών και κάποιων μαρξιστών ιστορικών, που θέλουν τον Χριστό έναν κοινωνικό επαναστάτη, έναν Μεσσία που θα λυτρώσει τον κόσμο από τις ανισότητες και την κοινωνική αδικία!
Με αυτή τη λογική εναρμονίζεται πλήρως και η προσπάθεια συσχετισμού των Αγιορειτών μοναχών με τους αναρχικούς με πρόσχημα την αντιεξουσιαστική φύση τους.
Το ανακάτεμα της τράπουλας είναι προφανές. Κι άλλοι κατά καιρούς προσπάθησαν να ταυτίσουν “εαυτούς και αλλήλους” με τον αναρχισμό….με την ευρεία έννοια. Αλησμόνητο το “είμαι αντιεξουσιαστής” του Γιώργου Παπανδρέου το 2009 με το οποίο ακόμη γελάει ο κόσμος!
Κι όμως ο κ. Τσίπρας έχει δίκιο. Οι μοναχοί είναι όντως αναρχικοί. Όχι όμως με την επεξήγηση που δίνει εκείνος. Οι μοναχοί, όπως και όλοι οι πιστοί Χριστιανοί είναι αναρχικοί, γιατί έχουν στυλοβάτη τους τον έναν και άναρχο Θεό! Ο Χριστός είναι εκείνος που αγωνίστηκε όχι για μια ελευθερία ουτοπική και χιμαιρική, αλλά για την απελευθέρωση της ανθρώπινης ψυχής από τα δεσμά της αμαρτίας.
