Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
«Τι μπορώ να κάνω για σας;» – «Μπορείτε να πάρετε τα στρατεύματά σας από την χώρα μου».
ΓΕΡΜΑΝΙΚΗ ΚΑΤΟΧΗ: Αυτή ήταν η απάντηση που η Πριγκίπισσα Αλίκη, μητέρα του Φιλίππου της Αγγλίας και γιαγιά του Καρόλου, έδωσε στον Γερμανό αξιωματικό που την επισκέφθηκε στο σπίτι της, στην διάρκεια της γερμανικής κατοχής.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η Πριγκίπισσα Αλίκη, που είχε γίνει συνειδητά Ορθόδοξη, αρνήθηκε να εγκαταλείψει την Ελλάδα, όταν την κατέλαβαν οι Γερμανοί και ανέπτυξε μεγάλη φιλανθρωπική δραστηριότητα στις δύσκολες εκείνες κατοχικές ημέρες, ενώ προστάτευε και διωκόμενες εβραϊκές οικογένειες.
Επιπλέον, η Πριγκίπισσα Αλίκη κυκλοφορούσε ελεύθερα στην διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου όταν οι μάχες στην Αθήνα μαίνονταν, για να προσφέρει βοήθεια όπου χρειαζόταν, αγνοώντας τις εκκλήσεις όσων της έλεγαν ότι κινδύνευε να σκοτωθεί από αδέσποτες σφαίρες.
Οι πνευματικές εφέσεις της Αλίκης, που οφείλονταν κατά πολύ στην θεία της αγία Δούκισσα Ελισάβετ της Ρωσίας, μοναχή-νεομάρτυρα της Οκτωβριανής Επανάστασης, δεν μπορούσαν να γίνουν κατανοητές από το αριστοκρατικό περιβάλλον της, που την υπέβαλε στην δεκαετία του 1930 σε αναγκαστικές απάνθρωπες ψυχιατρικές «θεραπείες» με ψυχιάτρους οπαδούς της θεωρίας του Φρόιντ, που απέδιδαν τα πάντα στο libido και φυσικά δεν είχαν σωστή γνώση της ανθρώπινης ψυχής.
Ήταν οι ψυχίατροι που όχι μόνο δεν μπορούσαν να κάνουν σωστή διάγνωση κάποιου ψυχιατρικού θέματος, αλλά και να τρελάνουν κάποιον λογικό άνθρωπο. Μετά τον πόλεμο, η Πριγκίπισσα Αλίκη ίδρυσε τη «Χριστιανική Αδελφότητα της Μάρθας και της Μαρίας», με πρότυπο την αντίστοιχη Αδελφότητα που είχε ιδρύσει στην Μόσχα η αγία νεομάρτυς Ελισάβετ.
Η Αδελφότητα ήταν εμπνευσμένη από την αντίστοιχη ευαγγελική περικοπή της συνάντησης του Χριστού με τις αδελφές του Λαζάρου Μάρθα και Μαρία:
«Μάρθα-Μάρθα, μεριμνάς και τυρβάζη περί πολλά, ενός δε εστί χρεία· Μαρία δε την αγαθήν μερίδα εξελέξατο, ήτις ουκ αφαιρεθήσεται απ’ αυτής».
Είχε στόχο να συνδυάζει τα πρακτικά έργα της Μάρθας, δηλαδή την κοινωνική και φιλανθρωπική δραστηριότητα, με τα έργα της Μαρίας, δηλαδή την θεωρία, την προσευχή και την μοναστική/πνευματική ζωή. Ο προσανατολισμός αυτός της μοναχικής ζωής της Πριγκίπισσας δεν έγινε αντιληπτός από όσους ασχολήθηκαν με την ζωή της, χωρίς μάλιστα να γνωρίζουν το αντίστοιχο παράδειγμα της Αγίας Ελισάβετ, από το οποίο αυτή είχε εμπνευστεί.
Έτσι ισχυρίστηκαν ότι δεν είχε γίνει πραγματική μοναχή, επειδή ζούσε στον κόσμο, αλλά φορούσε μόνο τα μοναχικά ρούχα. Όμως το «τυπικό» των Αδελφοτήτων αυτού του είδους δεν πρόβλεπε πλήρη απόσυρση σε ησυχαστικό μοναστήρι, αλλά συνδυασμό μοναχικής ζωής και φιλανθρωπικής προσφοράς στην κοινωνία, κάτι που είναι αναμφισβήτητο ότι έπραξε και η Πριγκίπισσα-Μοναχή.
Η έμπνευση και στενή πνευματική σχέση της Αλίκης με την Αγία Ελισάβετ αποδεικνύεται από το γεγονός ότι ζήτησε να ταφεί κοντά της, επιθυμία που εκπληρώθηκε το 1988, δηλαδή είκοσι περίπου χρόνια μετά την κοίμησή της το 1969.
Στον τάφο της κατά την επιθυμία της γράφηκε το «Γενηθήτω το θέλημά σου».
