Του Μάνου Χατζηγιάννη
Μετά την νίκη στο Γρανικό ποταμό και την απελευθέρωση των παραλίων της Μικράς Ασίας ο Μέγας Αλέξανδρος στέλνει 300 Περσικές πανοπλίες στον Παρθενώνα, με το επίγραμμα:
“Αλέξανδρος Φιλίππου καί οι Έλληνες πλήν Λακεδαιμονίων από τών βαρβάρων τών τήν Ασίαν κατοικούντων”. Έκτοτε η Ιστορία έγραψε στα κατάστιχά της αυτό το “πλην Λακεδαιμονίων” και πολλάκις ακούστηκε από πολλά ιστορικά πρόσωπα που θέλησαν να στιγματίσουν τους άσπονδους φίλους τους.
Στην Ορθοδοξία όμως δεν χωρούν μάχες “πλην Λακεδαιμονίων”. Γιατί αυτό πάει να κάνει το Φανάρι… Να δώσει την μάχη της ενότητας χωρίς σημαντικούς κρίκους στην αλυσίδα αυτής. Με Βουλγαρία, Αντιόχεια, Γεωργία και Σερβία απούσες η οικουμενικότητα της Συνόδου της Κρήτης έχει χαθεί. Κι αλήθεια τι έκανε εκτός από το να απειλεί το Φανάρι προκειμένου να μην φτάσουν σε τέτοιες αποφάσεις αυτές οι Εκκλησίες; Πως αντιμετώπισε τη δυσαρέσκειά τους πριν αυτή εκφραστεί με αποχώρηση;
Αν την επόμενη εβδομάδα που συνεδριάζει η ρωσική σύνοδος υπάρξει καμιά έκπληξη ακόμη, τότε για ποια Πανορθόδοξη θα μιλάμε;
Για Πανορθόδοξη με τους φιλικά προσκείμενους στο Φανάρι, το Πατριαρχείο Αλεξανδρείας του οποίου ο Πατριάρχης μόλις χθες κάλεσε τους Ορθοδόξους να μιμηθούν τον Πάπα, το Πατριαρχείο Ιεροσολύμων που έχει χάσει την αίγλη του εδώ και χρόνια (και λόγω της υπόθεσης Ειρηναίου), τον πάντα ειρηνοποιό και ενωτικό Αρχιεπίσκοπο Αλβανίας και την Εκκλησία της Ελλάδος που συμμετέχει μεν αλλά με το βλέμμα στραμμένο στο ζήτημα των Νέων Χωρών, το οποίο μετά τη Σύνοδο αναμένεται να επανέλθει στο προσκήνιο με δεδομένο και το ταξείδι Βαρθολομαίου στη Βέροια;
Και πως είναι δυνατόν να γίνει αποδεκτή η άποψη του συμβούλου του Οικουμενικού Πατριάρχου Αρχιδιακόνου Χρυσαυγή που είπε πως οι αποφάσεις της Κρήτης θα δεσμεύουν και τους μη συμμετέχοντες;
Το γινάτι του Φαναρίου βγάζει μάτι και ο λαός…μονόφθαλμη ηγεσία δεν θέλει. Είναι κατανοητό βέβαια πως πρέπει να είναι κανείς γενναίος για να παραδεχτεί το λάθος του και πως μια αναβολή της Συνόδου θα είχε πολύ αρνητικό αντίκτυπο σε επίπεδο εντυπώσεων, αλλά αυτή τη στιγμη΄οι εντυπώσεις είναι που πρωτεύουν ή η ουσία;
Κατηγορούν οι Φαναριώτες τις απούσες Εκκλησίες για συμφέροντα και δεν μας απαντούν σε βασικά ερωτήματα. Ένα εξ αυτών έχει να κάνει με σχέδια εγγράφων της Συνόδου. Τα σχέδια λοιπόν βρίσκονταν στο πλαίσιο της προετοιμασίας επί δεκαετίες. Πως απαιτεί το Φανάρι από τις Συνόδους των Τοπικών Εκκλησιών να τα συζητήσουν και να τα ψηφίσουν μόνο σε έξι μήνες μετά τη δημοσίευσή τους;
Πολλώ δε μάλλον όταν δεν υπάρχει ενοποιημένη και ομόφωνη στάση απέναντι σε αυτά τα έγγραφα στο εσωτερικό των τοπικών Εκκλησιών.
Γιατί δεν μας απαντάει το Φανάρι για τα περί ειλημμενων αποφάσεων που κατηγορείται; Γιατί δεν απαντάει το Φανάρι στις κατηγορίες του Μητροπολίτη Γαβριήλ του Λόβετς που κατήγγειλε πως στις προ-συνοδικές επιτροπές όταν κάποιος ήθελε να εισαγάγει αλλαγές, εκείνοι που προήδρευαν στις συνεδριάσεις της επιτροπής έλεγαν: “δεν έχουμε κανονισμούς για την εισαγωγή αυτών των αλλαγών, όπως μας είπαν στη Σύναξη των Πατριαρχών, θέλουμε να κάνουμε μόνο μικρές αλλαγές.”;
Όλα αυτά είναι που στοιχειώνουν την Πανορθόδοξη και το να βλέπει το Φανάρι και οι σφουγγοκωλάριοι του παντού εχθρούς όταν το ίδιο δεν έχει σταθεί στο ύψος των περιστάσεων δεν το τιμά…
