Παιδιά και οικογένειες από την εμπόλεμη Ουκρανία βρήκαν, για δέκα ημέρες, στην Πιερία έναν ασφαλή χώρο φιλοξενίας, μακριά από τις δύσκολες συνθήκες του πολέμου.
Από τον ΑΠΟΣΤΟΛΟ ΣΠΥΡΟΥ*
Η Ιερά Μητρόπολη Κίτρους, Κατερίνης και Πλαταμώνος φρόντισε για τη διαμονή, τη σίτιση και την καθημερινή τους απασχόληση, δίνοντάς τους παράλληλα την ευκαιρία να γνωρίσουν τον τόπο, τον πολιτισμό και τα θρησκευτικά μνημεία της Πιερίας. Πέρα όμως από την οργανωτική πλευρά μιας τέτοιας πρωτοβουλίας, ιδιαίτερη σημασία είχαν οι στιγμές χαράς που έζησαν τα παιδιά, αλλά και το μήνυμα αλληλεγγύης που θέλησε να στείλει η τοπική Εκκλησία.
«Η φιλοξενία παιδιών που έχουν βιώσει τον πόλεμο είναι πάντοτε μια μεγάλη ευθύνη» τονίζει στην «Ορθόδοξη Αλήθεια» ο Μητροπολίτης κ. Γεώργιος και σημειώνει: «Για εμάς, όμως, αυτή η προσπάθεια δεν ξεκίνησε τώρα. Από την έναρξη του πολέμου στην Ουκρανία η Ιερά μας Μητρόπολη άνοιξε την αγκαλιά της στα παιδιά και στις οικογένειες που δοκιμάζονται και η φιλοξενία αυτή συνεχίζεται μέχρι σήμερα. Έχουμε, επομένως, αποκτήσει μια σημαντική εμπειρία, αλλά κάθε ομάδα παιδιών είναι διαφορετική και κάθε φορά αισθανόμαστε την ίδια ευθύνη και την ίδια ανάγκη να τους προσφέρουμε ασφάλεια, αγάπη και ελπίδα. Θέλαμε, επίσης, να γνωρίσουν τον τόπο μας και να αποκτήσουν όμορφες αναμνήσεις. Να επισκεφθούν τα θρησκευτικά μας μνημεία και τους αρχαιολογικούς χώρους, να γνωρίσουν τον πολιτισμό μας, να χαρούν τη θάλασσα, να συμμετάσχουν σε πολιτιστικές εκδηλώσεις και, πάνω απ’ όλα, να παίξουν και να χαμογελάσουν. Βαθιά μας αγγίζει το γεγονός ότι ανάμεσα στα παιδιά αυτά υπάρχουν πολλά που δεν είχαν δει ποτέ στη ζωή τους τη θάλασσα. Και, δυστυχώς, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει αν θα έχουν ξανά στο μέλλον αυτή τη δυνατότητα. Γι’ αυτό και η πρώτη τους επαφή με το απέραντο γαλάζιο του Θερμαϊκού, τα παιχνίδια στην ακτή και οι στιγμές ξεγνοιασιάς αποκτούν μια ξεχωριστή αξία, που μένει χαραγμένη στη μνήμη τους».
Ο κ. Γεώργιος κάνει σαφές ότι σε αυτή την προσπάθεια είχαν δίπλα τους ανθρώπους της Μητροπόλεως, τους τοπικούς φορείς, εθελοντές και συμπολίτες που προσέφεραν με αγάπη.
ΑΞΕΧΑΣΤΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ
Στην ερώτηση αν υπήρξε κάποια προσωπική, ανεπίσημη στιγμή με κάποιο παιδί ή μητέρα από την Ουκρανία, ίσως κάποια κουβέντα ή μια χειρονομία, που δεν καταγράφηκε στις φωτογραφίες αλλά θα του μείνει αξέχαστη, ο Σεβασμιώτατος υπογραμμίζει: «Υπήρξαν πολλές τέτοιες στιγμές, γιατί τελικά οι πιο σημαντικές στιγμές δεν είναι πάντα αυτές που καταγράφονται στις φωτογραφίες. Θυμάμαι ιδιαίτερα τη χαρά που έδειξαν τα παιδιά όταν τους προσφέραμε παιχνίδια. Ηταν παιχνίδια που τα δικά μας παιδιά ίσως έχουν αφήσει στην άκρη, επειδή σήμερα έχουν συνηθίσει περισσότερο τις οθόνες και την ψηφιακή διασκέδαση. Επιτραπέζια παιχνίδια και απλές δραστηριότητες που για εμάς μπορεί να φαίνονται καθημερινές, για αυτά τα παιδιά είχαν μια ιδιαίτερη αξία. Τα εκτίμησαν, έπαιξαν μαζί, τα μοιράστηκαν και χάρηκαν πραγματικά. Αυτό μας συγκίνησε, γιατί μας θύμισε κάτι πολύ απλό, η αξία ενός δώρου δεν βρίσκεται στην τιμή του, αλλά στη χαρά που μπορεί να προσφέρει».
ΤΑ ΧΑΜΟΓΕΛΑ!
Αναφορικά με την αλλαγή που είδε στα πρόσωπα των παιδιών κατά την αποχώρησή τους από την Πιερία, αλλά και για τον ρόλο που μπορεί να διαδραματίσει η Εκκλησία στην επούλωση των τραυμάτων που αφήνει ο πόλεμος στις παιδικές ψυχές ο Ιεράρχης επισημαίνει: «Η μεγαλύτερη αλλαγή ήταν ότι σταδιακά επέστρεψε στα πρόσωπά τους κάτι που ο πόλεμος έχει στερήσει από πολλά παιδιά: η χαρά της παιδικής ηλικίας. Στην αρχή βλέπεις στα παιδιά μια σοβαρότητα, μια επιφυλακτικότητα, ίσως και μια σιωπή που δεν ταιριάζει στην ηλικία τους. Όσο περνούν οι ημέρες και αρχίζουν να παίζουν, να κολυμπούν, να συμμετέχουν στις δραστηριότητες, βλέπεις τα πρόσωπά τους να αλλάζουν. Βλέπεις περισσότερα χαμόγελα, περισσότερη εξωστρέφεια και μεγαλύτερη διάθεση να γνωρίσουν, να παίξουν και να επικοινωνήσουν».
Οπως αναφέρει: «Αυτό είναι πολύ σημαντικό, γιατί μπορεί να μην μπορούμε να σβήσουμε όσα βίωσαν, μπορούμε όμως να τους προσφέρουμε νέες, όμορφες αναμνήσεις. Η φιλοξενία αυτή αποκτά ακόμη μεγαλύτερη αξία στη σημερινή εποχή, όπου η ενότητα των Ορθοδόξων δοκιμάζεται από τις συνέπειες του πολέμου και τις εντάσεις που αυτός έχει προκαλέσει. Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες αναδεικνύεται στην πράξη ότι οι δεσμοί της πίστης, της αγάπης και της αλληλεγγύης παραμένουν ισχυρότεροι από κάθε διαχωρισμό. Όταν παιδιά από μια δοκιμαζόμενη χώρα βρίσκουν ανοιχτές αγκαλιές σε μια άλλη ορθόδοξη τοπική Εκκλησία, στέλνεται ένα ουσιαστικό μήνυμα ενότητας, αδελφοσύνης και κοινής μαρτυρίας. Εκεί ακριβώς μπορεί να συμβάλλει η Εκκλησία. Με την προσευχή, ασφαλώς, αλλά και με την έμπρακτη αγάπη. Με τη φιλοξενία, τη φροντίδα, την ανθρώπινη παρουσία και τη δημιουργία ενός περιβάλλοντος όπου ένα παιδί μπορεί και πάλι να αισθανθεί παιδί».
ΕΝΑ ΜΗΝΥΜΑ ΑΓΑΠΗΣ, ΠΡΟΣΕΥΧΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ
Εν κατακλείδι ο Μητροπολίτης θέλησε να στείλει ένα μήνυμα στους ανθρώπους της Ουκρανίας που εξακολουθούν να δοκιμάζονται από τον πόλεμο και αυτό είναι: «Ενα μήνυμα αγάπης, προσευχής και ελπίδας. Δεν είστε μόνοι. Από την πρώτη στιγμή που ξέσπασε ο πόλεμος, η Ιερά μας Μητρόπολη προσπάθησε να σταθεί δίπλα στους ανθρώπους της Ουκρανίας, ιδιαίτερα στα παιδιά και στις μητέρες. Και αυτή η προσπάθεια συνεχίζεται. Δεν φιλοξενούμε τα παιδιά για μία φορά και μετά τα ξεχνάμε. Από την έναρξη του πολέμου μέχρι σήμερα, κάθε φορά που υπάρχει ανάγκη, προσπαθούμε να ανοίγουμε την αγκαλιά μας. Θέλουμε τα παιδιά που έρχονται στην Πιερία να γνωρίζουν ότι εδώ υπάρχει ένας τόπος ειρήνης. Να παίξουν, να γελάσουν, να συμμετάσχουν σε εκδηλώσεις, να γνωρίσουν άλλα παιδιά. Να φύγουν έχοντας μαζί τους όχι μόνο την ανάμνηση της φιλοξενίας, αλλά και την αίσθηση ότι υπάρχουν άνθρωποι που νοιάζονται για εκείνα. Προσευχόμαστε ο πόλεμος να τελειώσει σύντομα και να έρθει η ειρήνη στην Ουκρανία. Να μπορέσουν τα παιδιά να επιστρέψουν στις οικογένειές τους και να ξαναβρούν τη φυσιολογική ζωή που δικαιούνται. Η φιλοξενία μας θα συνεχιστεί όσο υπάρχει ανάγκη. Γιατί η αλληλεγγύη δεν είναι μια εφήμερη πράξη. Είναι στάση ζωής. Και η Εκκλησία, όταν υπάρχει πόνος και ανάγκη, οφείλει να είναι παρούσα».
*Αναδημοσίευση από την εφημερίδα “Ορθόδοξη Αλήθεια”
