«Στα παιδιά ο έπαινος κάνει κακό. Τι λέγει ο λόγος του Θεού;
«Λαός μου οι μακαρίζοντες υμάς πλανώσιν υμάς και την τρίβον των ποδών υμών ταράσσουσιν». Όποιος μας επαινεί, μας χαλάει τους δρόμους της ζωή μας. Πόσο σοφά είναι τα λόγια του Θεού!
Ο έπαινος δεν προετοιμάζει τα παιδιά για καμιά δυσκολία στη ζωή. Και βγαίνουν απροσάρμοστα και τα χάνουν και τελικά αποτυγχάνουν…
Τώρα ο κόσμος χάλασε, Στο μικρό παιδάκι λένε όλο επαινετικά λόγια. Μην το μαλώσουμε, μην του εναντιωθούμε, μην το πιέσουμε το παιδί.
Μαθαίνει, όμως, έτσι και δεν μπορεί ν’ αντιδράσει σωστά και στην πιο μικρή δυσκολία. Μόλις κάποιος του εναντιωθεί, τσακίζεται, δεν έχει σθένος.
Οι γονείς ευθύνονται περισσότερο για την αποτυχία των παιδιών στη ζωή και οι δάσκαλοι και καθηγητές μετά. Τα επαινούν διαρκώς.
Τους λένε εγωιστικά λόγια. Δεν τα φέρνουν στο Πνεύμα του Θεού.
Τ’ αποξενώνουν απ’ την Εκκλησία. Όταν μεγαλώσουν λίγο τα παιδιά και πάνε στο σχολείο μ’ αυτό τον εγωισμό, φεύγουν απ’ την θρησκεία και την περιφρονούν, χάνουν το σεβασμό προς τον Θεό, προς τους γονείς, προς όλους.
Γίνονται ατίθασα και σκληρά και άπονα, χωρίς να σέβονται ούτε την θρησκεία, ούτε τον Θεό.
Βγάλαμε στη ζωή εγωιστές και όχι χριστιανούς».
