Βαρθολομαίος: Μία πράξη επί της Πατριαρχίας του Πατριάρχη Βαρθολομαίου δεν μπορούν να μην αναγνωρίσουν οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί.
Του Γιάννη Παπανικολάου – ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Και είναι αυτή η μέριμνά του για την ανάδειξη και την εν συνεχεία αναγνώριση της αγιότητας δεκάδων αγίων που έζησαν κυρίως στον 20ό αιώνα και όχι μόνο. Παρόλες τις επί μέρους αντιρρήσεις ενίων κύκλων -πέραν των ζηλωτών του παλαιού ημερολογίου και ίσως ορισμένων θεολογούντων- δεν παύει να έχει σημαίνοντα ρόλο η καλώς αρξαμένη από τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο προβολή των βίων των συγχρόνων αγίων, ανδρών και γυναικών, μοναχών και επισκόπων, αγιορειτών και μη.
Μερικοί μέμφονται τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο διότι, όπως λένε, προβαίνει σε πληθώρα αγιοκατατάξεων, ενώ δεν έχουν παρέλθει πάρα πολλά χρόνια [π.χ. 100 (sic)! ] από την κοίμηση των αγιοκαταταχθέντων.
Όμως αυτό δεν είναι επιχείρημα σοβαρό για την μη αγιοκατάταξή τους, δεδομένης της πληθώρας είτε θαυμάτων είτε θεοφανών σημείων είτε της παγκοίνως αναγνωρισμένης αγιότητας του βίου τους, άσχετα άν έχουν περάσει 20 ή 30 μόνον έτη από της εις Κύριον εκδημίας τους.
Και να θυμηθούμε εδώ την αγιοκατάταξη των λαοφιλών αγιορειτών αγίων Πορφυρίου και Παϊσίου για τους οποίους, ενώ είχαν περάσει περί τα είκοσι χρόνια από την κοίμησή τους, με Πράξη του Οικουμενικού Πατριαρχείου κατατάχθηκαν στις δέλτους των αγίων, καθότι δεν υπήρχαν άνθρωποι επί της γης που να μην είχαν βιώματα και μαρτυρίες ή θαύματά τους.
Επίσης δεν είναι επιχείρημα το ότι, ενώ έχουν περάσει εκατονταετίες, γίνονται σήμερα τόσες και τόσες αγιοκατατάξεις ορθοδόξων χριστιανών που κανένας δεν τους γνωρίζει! Και βέβαια μπορεί οι περισσότεροι εξ ημών των συγχρόνων να μην τους γνωρίζουμε ή να μην έχουμε διαβάσει, αυτό δεν σημαίνει ότι ο βίος τους, εφόσον αναδεικνύεται μέσα από τις πηγές και τις διάφορες μαρτυρίες, δεν ήταν ενάρετος ή αρεστός ενώπιον του Θεού.
Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης, όταν ερευνούσε να βρει μαρτυρίες για τους νεομάρτυρες, τους οποίους και ανέδειξε στο Νέο Μαρτυρολόγιο, έγραψε ότι και αρκετοί άλλοι υπήρχαν που μαρτύρησαν στα δύσκολα εκείνα χρόνια, τους οποίους γνωρίζει ο Θεός, και επί πλέον εξ αυτού του γεγονότος δεν ήταν εύκολη η επίσημη αγιοκατάταξή τους από το χειμαζόμενο τότε Οικουμενικό Πατριαρχείο. Όμως θεωρούνται και τιμούνται ως άγιοι.
Σημασία έχει το γεγονός ότι εφόσον ο Θεός νεύσει στις συνειδήσεις των πιστών περί της αγιότητας των ανθρώπων και τηρείται η καθιερωθείσα τάξη να εκδίδεται, μετά από εισήγηση των Κανονικών Επιτροπών προς την Αγία και Ιερά Σύνοδο του Οικουμενικού Πατριαρχείου, η Πράξη αναγνώρισης και αγιοκατάταξης, τότε θα ήταν όχι μόνο παράδοξη η μη αναγνώριση της αγιότητας, αλλά πράξη άρνησης καθόλου δικαιολογημένης ενώπιον του πληρώματος της Εκκλησίας.
Αυτή η καθιερωθείσα επί Πατριάρχη Βαρθολομαίου τάξη και διαδικασία επί των αγιοκατατάξεων είθε να συνεχιστεί και επί του διαδόχου του και να μην κυριαρχήσουν οι αμφισβητήσεις, οι αμφίβολοι διαλογισμοί και εν τέλει η απόρριψη! Όλα τα ενάντια είναι εκ του πονηρού!
