Με αφορμή την ορκωμοσία Τραμπ
Από Ορθόδοξο Βηματοδότη για το ΒΗΜΑ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ
Trump is not my president!, διακήρυσσαν όσοι δεν ήταν σύμφωνοι με τον Τραμπ αμέσως μετά τις εκλογές στις ΗΠΑ.
Τα ίδια λένε και σήμερα, που ο νέος Πρόεδρος ορκίζεται στην Ουάσινγκτον.
Ένα σύνθημα, που στη βάση του είναι φασιστικό, δείχνει ταυτόχρονα το τεράστιο έλλειμμα που παρουσιάζει η Δημοκρατία ως θεσμός.
Θα θέλαμε να ρωτήσουμε τους αμερικανούς πολίτες, που συνεχίζουν να διαμαρτύρονται στις ΗΠΑ:
Γιατί διαμαρτύρεστε;
Ο Τραμπ δεν εκλέχθηκε με δημοκρατικό τρόπο, όπως όλοι οι άλλοι Πρόεδροι;
Δεν είναι ανώτατη αρχή στην χώρα σας, όπως και στην Ελλάδα, η βούληση του λαού;
Έχετε δικαίωμα να λέτε «ο Τραμπ δεν είναι ο Πρόεδρός μου»;
Κάτι τέτοιο δεν γίνεται ποτέ, ούτε στην Ελλάδα την επομένη των εκλογών.
Ακόμη και εάν ο Τραμπ αποδειχθεί ο χειρότερος Πρόεδρος όλων των εποχών, κάτι μάλλον απίθανο (ας θυμηθούμε τους πολέμους που έκαναν τόσοι άλλοι πρόσφατοι Πρόεδροι, την καταστροφική πολιτική των ΗΠΑ στη Συρία, τα εκατομμύρια αθώα θύματα σε όλο τον κόσμο κ.λπ.), έχει εκλεγεί με τη λαϊκή βούληση και σύμφωνα με όλες τις θεσμικές προδιαγραφές.
Το ερώτημα που τίθεται είναι ποια είναι τα όρια της Δημοκρατίας;
Ας υποθέσουμε ότι οι φόβοι των Αμερικανών που αντιδρούν στην εκλογή Τραμπ, είναι αληθινοί.
Το πρόβλημα δεν βρίσκεται στον Τραμπ ή στον Χίτλερ ή σε οποιονδήποτε άλλον, αλλά στο πολίτευμα. Και έχει την αρχή του όχι στον 20ό αιώνα, αλλά πολύ παλιότερα, στο ξεκίνημα της Δημοκρατίας με την Γαλλική Επανάσταση.
Τότε για πρώτη φορά στην ιστορία του κόσμου η βούληση του λαού θεωρήθηκε ως η ανώτατη νομοθετική πηγή.
Για πρώτη φορά η βούληση του λαού αντικατέστησε την βούληση του Θεού.
Αυτό μέχρι σήμερα στα εγχειρίδια της ιστορίας παρουσιάζεται ως μεγάλη πρόοδος. Στην πραγματικότητα όμως ήταν μία ακόμη μεγάλη πτώση του ανθρώπου, ήταν μία εωσφορική αντίληψη.
Γιατί; Γιατί απλούστατα με τη Γαλλική Επανάσταση και την εγκαθίδρυση της Δημοκρατίας ο άνθρωπος αντικατέστησε τον Θεό με τον εαυτό του και έγινε ο ίδιος Θεός, όπως έκανε ο Εωσφόρος, όπως είχε κάνει ο Αδάμ, όπως είχε κάνει πιο πρόσφατα και ο Πάπας (που αντικατέστησε τον Χριστό με τον εαυτό του ως αλάθητο). Αυτή ειναι η ουσία του ανθρωπισμού, ο οποίος προβάλλεται μέχρι σήμερα ως πρόοδος, ενώ οι περισσότεροι παραγνωρίζουν ότι είναι ένα φαινόμενο καθαρά πνευματικό, με πολύ βαθιές ρίζες, και στην ουσία του εωσφορικό.
Και αυτό αποδείχθηκε στην πορεία της αθρωπότητας, διοτι βασικά η Γαλλική Επανάσταση γέννησε δύο τέκνα, τον Κουμμουνισμό που στοίχισε δεκάδες εκατομμύρια νεκρούς (αντιφρονούντες) στην Ρωσία και σε όλο τον κόσμο, και τον Εθνικοσοσιαλισμό (προηγήθηκε η αφύπνιση της εθνικής συνείδησης των ευρωπαϊκών λαών στην οποία οδήγησε η Γαλλική Επανάσταση), που είχε ανάλογα αποτελέσματα, κυρίως κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Τα παιδιά αυτά ήταν δίδυμα, δεν διέφεραν στην ουσία μεταξύ τους, απλά ανήκαν σε άλλα στρατόπεδα.
Όταν πλέον η βούληση του λαού γίνεται η ανώτατη εξουσία, φυσικά όλα είναι πιθανά.
[irp posts=”328205″ name=”Ορκωμοσία Τραμπ: Δείπνο του Αρχιεπισκόπου Αμερικής σε Παππά και Καμμένο”]
Είναι πιθανό ακόμη και ένα ναζιστικό καθεστώς, όπως συνέβη στην Γερμανία με τον Χίτλερ, τον οποίο είχε ακολουθήσει πιστά σχεδόν το 90% του Γερμανικού λαού (για να λέμε την αλήθεια ο Λένιν στην Ρωσία δεν πήρε ποτέ πάνω απο το 25% και κανένας κουμμουνιστής ηγέτης δεν θα επαιρνε πάνω από αυτό, εάν ποτέ γίνονταν εκεί δημοκρατικές εκλογές).
Ο Χίτλερ δεν πήρε την εξουσία με δημοκρατικό τρόπο; Ασφαλώς.
Εάν λοιπόν θέλεις να αποφύγεις τέτοιες δυσάρεστες συνέπειες της Δημοκρατίας, μία και μόνη λύση υπάρχει: Η επιστροφή από εκεί όπου ξεκινήσαμε: δηλαδή στον Θεό.
Ναι μεν το πολίτευμα να παραμείνει δημοκρατικό, αλλά να υπάρχει, τουλάχιστον στις λεγόμενες χριστιανικές χώρες, μία ασφαλιστική δικλείδα, που θα λέει:
ανώτατη εξουσία είναι ο νόμος του Θεού και το Ευαγγέλιο, και κανένας νόμος δεν μπορεί να είναι αντίθετος προς αυτόν.
Όσο δεν γίνεται αυτό, δεν πρόκειται να παύσουν τα μεγάλα προβλήματα.
Για εμένα είναι καλύτερος ο Τραμπ, για σένα η Χίλαρυ, γιατί να είμαι υποχρεωμένος να δεχθώ αυτήν, όταν ο πρώτος εκλέγεται δημοκρατικά;
Δεν είναι φασισμός όταν εσύ θέλεις να επιβάλεις τη δική σου επιλογή;
Και τα αποτελέσματα αυτού του είδους φασισμού τα βιώσαμε στην Ουκρανία με την πραξικοπηματική ανατροπή της νόμιμης κυβέρνησης Γιανουκόβιτς και τον πολεμο που τον ακολούθησε, στη Συρία με το αιματοκύλισμά της μόνο και μόνο επειδή η Δύση δεν ήθελε τον ¨Ασαντ και με τόσα άλλα γεγονότα, που δείχνουν ότι η Δημοκρατία έχει καταντήσει στις μέρες μας κάτι πολύ σχετικό στη Δύση.
Όταν την συμφέρει, την επικαλείται, όταν δεν την συμφέρει, οι επιλογές της είναι φασιστικές, αλλά με δημοκρατικό και ανθρωπιστικό πάντοτε ένδυμα (φασιστοδημοκρατικές).
